وقتی نیرویی از کم شروع میشود و به درجه بالا و بالاتری میرسد نقطه تحمل پیدا میشود. این پیام برای کسانی هست که به درون خود فکر میکنند و توجه دارند و زمانی که حرفی به زبان میآوردند؛ باید به عمل هم نشان بدهند و حرکت کنند. زمانی که انسان از بهشت رانده شد خداوند به او اختیار کامل داد. او را بر سر یک دو راهی قرار داد که یکی راه فجور و یکی راه تقوا یا دیگری راه خیر و شر بود. دو راهنما برای انسانها قرار داد که یکی راهنمای درون که عقل یا وجدان ما هست و یک راهنما برای بیرون که فرمانهای خدا را به ما اعلام میکند که دستورات خداوند چه بودهاست؛ برای مثال غیبت نکنید، دروغ نگویید، تجسس نکنید، رشوه نخورید، گمان بد مبرید، از خمر دوری کنید.
حالا به این میپردازیم که خمر چه هست. خمر یعنی آنچه بر روی شخصیت انسان پرده، حجاب و پوشش میکشد و در جسم ما تخریب ایجاد میکند. برای مثال مشروبات الکلی، مواد مخدر و افکار منفی. راه فسق فجور یا ضد ارزش شاید راهی به ظاهر جذاب باشد و انسان فکر کند از این راه زودتر به خواستههای خود میرسد؛ اما راهی هست مثال زهری که با طعم شیرین در جامی طلایی که نوشیدنش انسان را به طرف نابودی میبرد؛ ولی راه صراط مستقیم مثال آب زلالی هست که در یک کوزه گلی که خوردنش، مایه حیات و رفع تشنگی میکند. اگر یک نگاه گذرا بیندازیم میبینیم اکثر ما انسانها به دلیل شرایط زندگی غرق در ضد ارزشها شدهایم. حال اگر بخواهیم آن اعمال را یک مرتبه کنار بگذاریم کار سخت میشود؛ اما باید در این مورد نقطه تحمل خودمان را بالا ببریم.
من زمانی که متوجه ضد ارزشهایم مثل دروغ گفتن و تجسس کردن در کار دیگران شدم، تصمیم گرفتم این ضد ارزشها را کنار بگذارم و به آرامش برسم تا حال دلم بهتر شود؛ اما یک مرتبه امکانپذیر نبود؛ باید کمکم این کار را انجام میدادم، به اصطلاح این پلههایی را که بالا رفته بودم؛ باید به پایین میامدم تا به نتیجه درست برسم. من در این وادی متوجه شدم هر موجودی یک نقطه تحملی دارد که اگر از آن نقطه تحمل عبور کنیم شخص دچار آشوب میشود. قبل از ورود به کنگره با مسافرم خیلی جدال داشتیم و سر هر موضوعی کارمان به جنگ و دعوا میکشید. من در بیشتر مواقع با او لجبازی میکردم که باعث بالارفتن نقطه آشوبش میشدم و همیشه انگشت اشارهام سمت او بود که تو یک آدم بی مسئولیتی هستی، تو فقط فکر خودت هستی، طاقت حرف زدن نداری، زود از کوره خارج میشوی و ...؛ اما غافل از این که من یک انگشتم به سمت اوست و سه انگشت دیگر سمت خودم بود.
با نا آگاهی، از فردی که مواد مصرف میکند و بیمار هست و دیگر اختیاری از خودش ندارد، انتظار داشتم مثل یک فرد سالم و با تعادل رفتار کند و همیشه با لجبازی او را به نقطه آشوب میرساندم. با این کارم احترام و حرمتمان از بین رفته بود و در شرایط بدی او را قرار میدادم؛ اما زمانی که به کنگره وارد شدم و با تجربههایی که راهنمایانم در اختیارم قرار میدادند آموزشهای زیادی گرفتم متوجه این رفتارم شدم. این وادی به من کمک کرد بتوانم نقطه تحمل خود را بالا ببرم، نقطه تحمل در انسان کسب کردنی است و میتوان در اثر تکرار و تمرین در طول زمان آن را تغییر داد. نقطه تحمل هم در جهت مثبت هم در جهت منفی قرار دارد.
ما میدانیم جهان بر پایه اضداد بنا شده است و چهار عنصر آب، خاک، باد و آتش داریم. انسان هر چیزی را بر مبنای ضدش میشناسد، نیروی های مکمل در هستی نقش تکمیل کننده را بر عهده دارند. اگر سختیها و مشکلات برای ما انسانها و موجودات دیگر نبود، ما نمیتوانستیم به تکامل برسیم. اگر بخواهیم از رنجها و سختیها عبور کنیم؛ باید برای رسیدن به شجاعت از ترس، برای رسیدن به ایمان از کفر، برای رسیدن به عشق از نفرت عبور کنیم. ما انسانها چیزی را به دست نمیآوریم مگر با سعی و تلاش خودمان، من سعی میکنم صفتهای خوب را در خودم به وجود بیاورم؛ مثل از خود گذشتگی، شرافت، انسانیت، محبت و جوانمردی که بسیار صفات نیکو و با ارزشی است. نکته دیگر در این وادی قوی شدن حس است که اگر تحمل آن را نداشته باشیم در ما انفجار رخ میدهد. در این موضوع اول باید نقطه تحمل خود را با آن جایگاه برابر نماییم؛ در غیر این صورت برای خود و دیگران مشکل ایجاد خواهیم کرد.
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر طیبه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کمال الملک تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
72