عقل، در شهر وجودی انسان، حکم فرمانروا را ایفا میکند و همواره در حال مقایسه است. زمانی که تلاش و زحمات خود را با تلاش و زحمات شخص دیگری مقایسه میکنیم و میبینیم که با وجود تلاش بیشتر ما، او موفقتر است، دچار قیاس میشویم. برای مثال، با خود میگوییم: «من از صبح تا شب کار میکنم و زحمت میکشم، اما فلانی در کارش موفقتر است» یا «من مدت طولانیتری به کنگره میآیم، اما فلانی که مدت کمتری است در کنگره حضور دارد، پیشرفت بیشتری کرده است.»
در چنین شرایطی، نفس اماره که همواره به دنبال فرصتی برای ورود است، وارد عمل میشود و بذر حسادت، کینه، نفرت و بیزاری را در وجود ما میکارد. بهتدریج، بذرهایی که کاشته شدهاند، در دل ما جوانه میزنند، رشد میکنند و به تاروپود وجودمان میپیچند و درون انسان را تاریک و سرد میکنند. هرقدر این پیچشِ ضد ارزشها، تاریکیها و نیروهای منفی درون انسان بیشتر شود، به همان میزان، ارزشها، روشناییها و زیباییها از وجود او خارج میشوند و فرد در آستانه سقوط قرار میگیرد.
ما نباید بر اساس اطلاعات ناقص و نادرست و با تکیه بر عقل جزئی خود، درباره دیگران قضاوت یا آنها را با خود مقایسه کنیم. باید بدانیم هرکس به هر جایگاه یا مقامی که رسیده است، قطعاً بهای آن را پرداخته است؛ چه در این حیات و چه در حیاتهای پیشین. ما از پیشینه و حیاتهای قبلی خود و دیگران آگاهی نداریم.
ممکن است فردی که امروز او را در رفاه، آسایش و جایگاهی خاص میبینیم و با خود مقایسه میکنیم، در حیاتهای قبلی خود یا حتی در همین حیات، بهای رسیدن به آن جایگاه را پرداخته باشد و ما از زحمات و تلاشهای او بیخبر باشیم. پس باید این باور را در خود تقویت کنیم و بدانیم که هر جایگاهی که در زندگی به دست آوردهایم، نتیجه تلاش و زحمات خودمان است و دیگران نیز هرچه به دست آوردهاند، حاصل تلاش خودشان است. با تقویت این نگرش، میتوانیم به آرامشی که لازمه زندگی هر انسانی است، دست یابیم و در نتیجه، مسئله قیاس برای ما منتفی شود.
نویسنده: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون یکم)
ويرايش و ارسال: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کبودرآهنگ
- تعداد بازدید از این مطلب :
87