به نام قدرت مطلق الله
وادی نهم یکی از مهمترین آموزشهای کنگره ۶۰ است که به موضوعی بسیار اساسی در زندگی انسان، یعنی نقطهی تحمل میپردازد. این وادی به ما میآموزد که هیچ تغییر پایدار و عمیقی بهصورت ناگهانی اتفاق نمیافتد. همانگونه که برای بالا رفتن از یک پله باید ابتدا قدم اول را برداشت، برای افزایش ظرفیت و تواناییهای خود نیز باید از مقدار کم شروع کنیم و بهمرور زمان به درجات بالاتر برسیم.
نقطه تحمل را میتوان میزان ظرفیت و توانایی هر موجود در برابر شرایط، نیروها و فشارهای مختلف دانست. هر انسان در زمینههای گوناگون زندگی دارای نقطه تحمل متفاوتی است، ممکن است فردی در برابر سرما مقاوم باشد، اما تحمل کمی در برابر عصبانیت داشته باشد. شخصی ممکن است ساعتها فعالیت جسمی را تحمل کند، اما در برابر یک انتقاد کوچک بهسرعت واکنش نشان دهد.بنابراین، نقطه تحمل فقط مربوط به مسائل جسمی نیست، بلکه در جسم، روان و جهانبینی نیز نقش بسیار مهمی دارد.
نکته مهم این است که نقطه تحمل یک موضوع ثابت و غیرقابل تغییر نیست. همانگونه که وادی نهم بیان میکند، اگر نیرویی از مقدار کم آغاز شود و بهتدریج افزایش پیدا کند، ظرفیت و نقطه تحمل نیز بالا میرود.برای بالا بردن نقطه تحمل، دو عامل بسیار مهم وجود دارد: تکرار و زمان.اگر فردی که هرگز ورزش نکرده است، از همان روز اول بخواهد فشار یک ورزشکار حرفهای را تحمل کند، احتمال آسیب دیدن او زیاد است.
اما اگر از تمرین کم شروع کند و بهصورت منظم و تدریجی میزان فعالیت خود را افزایش دهد، بدن او به شرایط جدید عادت میکند و توانایی بیشتری پیدا خواهد کرد.این قانون در بسیاری از مسائل زندگی نیز صادق است. انسان نمیتواند یکشبه صبور شود، یکشبه خشم خود را کنترل کند یا یکشبه از تمام ضد ارزشها فاصله بگیرد. تغییر واقعی نیازمند حرکت آرام، پیوسته و آهسته است.
یکی از مهمترین کاربردهای این وادی در مسیر درمان اعتیاد دیده میشود. فرد مصرفکننده ممکن است در طول زمان و با تکرار مصرف مواد، نقطه تحمل خود را نسبت به ماده مصرفی بالا برده باشد؛ به این معنا که مقدار قبلی دیگر اثر گذشته را ندارد و برای رسیدن به همان حالت، مقدار بیشتری نیاز پیدا میکند.اما نکته مهم و آموزنده اینجاست که همانگونه که نقطه تحمل میتواند در مسیر نادرست افزایش پیدا کند، در مسیر درست نیز قابل تغییر و بازسازی است.
در کنگره ۶۰، حرکت تدریجی و منظم به انسان فرصت میدهد تا جسم، روان و جهانبینی خود را بهآرامی بازسازی کند. این موضوع به ما نشان میدهد که عجله همیشه نشانه قدرت نیست، گاهی قدرت واقعی در این است که انسان مسیر درست را بشناسد و با صبر و استمرار در آن حرکت کند.گاهی تصور میکنیم انسان صبور کسی است که فقط شرایط سخت را تحمل میکند؛ اما صبر واقعی بسیار عمیقتر از این است.
صبر یعنی توانایی ادامه دادن مسیر درست، حتی زمانی که نتیجه آن هنوز دیده نمیشود.بالا بردن نقطه تحمل در مسیر درست نیز نیازمند صبر است. اگر میخواهیم فرد آرامتری شویم، باید آرامآرام تمرین کنیم. اگر میخواهیم مسئولیتپذیرتر شویم، باید از مسئولیتهای کوچک شروع کنیم. اگر میخواهیم در برابر مشکلات قویتر شویم، باید یاد بگیریم مسائل را مرحلهبهمرحله حل کنیم.هیچکس با یک تصمیم ساده به بالاترین درجه توانایی نمیرسد، توانایی در مسیر ساخته میشود.وادی نهم فقط مربوط به سفر درمان اعتیاد نیست، بلکه میتواند در تمام جنبههای زندگی ما کاربرد داشته باشد.
تایپ: مسافر سروش لژیون اول
ویرایش: مسافر حسین لژیون پنجم
عکس: مسافر مهدی (ر)لژیون پنجم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر مهدی لژیون پنجم
- تعداد بازدید از این مطلب :
194