سلام دوستان، حسن هستم؛ یک مسافر.
سالهای متمادی در اسارت مواد بودم و بابت این اشتباه، هر روز خودم را سرزنش میکردم. از گذر عمرم بسیار ناراضی بودم و هیچ اتفاق یا خبر خوشی نمیتوانست مرا به شور و شوق بازگرداند. جوانیام در این مسیر گذشت و بارها تلاش کردم که ترک کنم، اما هر بار با شکست مواجه میشدم. هر شکست، اعتمادبهنفس مرا کمتر و کمتر میکرد.
روزها، هفتهها و سالها گذشت تا اینکه با «کنگره ۶۰» آشنا شدم. اوایل سفرم، فکر نمیکردم بتوانم از این بلای خانمانسوز رها شوم؛ اما هرچه روزها میگذشت، پیوندم با کنگره عمیقتر میشد، تا جایی که بالاخره توانستم اعتمادبهنفس خود را بازسازی کنم. امروز برای من، کنگره ۶۰ مکانی مقدس و ارزشمند و از نظر علمی، حکم یک دانشگاه را دارد.
اگر امروز در مسیر درست قدم برمیدارم، مدیون محبت و آموزشهای ناب راهنمای عزیزم، آقا امیر هستم. او هر روز مرا بیشتر به سمت کنگره جذب کرد و من همیشه مدیون ایشان هستم. در کنگره ۶۰ دیدم که افرادی بدون هیچ چشمداشتی خدمت میکنند تا یک فرد معتاد را به کانون خانواده بازگردانند؛ همانطور که خانوادههای آسیبدیده نیز با مهربانی و همراهیِ راهنمایان، به سمت تعادل حرکت میکنند.
این انسانهای شریف، در مکتب بزرگ مردی چون «حسین دژاکام» آموزش دیدهاند. مهندس دژاکام مردی از تبار نیکان بود که تمامی رهجویان کنگره را فرزند خود میدانست و عشق خالصانه به آنها میورزید. ایشان دانشمند، اندیشمند و محققی بزرگ بود که با سالها تحقیق و آزمایش، متد DST را کشف کرد و آن را بهصورت رایگان به درماندگان اعتیاد هدیه داد؛ گویی تولد دوبارهای به آنها و خانوادههایشان بخشید. حسین دژاکام با اکتشافات خود، مسیری روشن را برای ما پرچمگذاری کرد تا با خیال آسوده در مسیر درمان گام برداریم. او بذر دانایی، انسانیت و عشق را کاشت و اکنون از آن بذرها، جوانههایی چون راهنمایان کنگره سر برآوردهاند. نام حسین دژاکام مانند یاقوتی درخشان در مسیر رشد و شکوفایی میدرخشد.
مهندس عزیز، تو برای من معنای عشق هستی. شاید نتوانم تو را در آغوش بگیرم، اما یاد تو همیشه در قلبم و آموزههایت همیشه در ذهنم ماندگار خواهد بود.
عکاس:مسافر مجتبی لژیون ششم
ارسال مطلب: مسافر محمد لژیون چهاردهم
مرزبان خبری: مسافر میلاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
116