بهنام قدرت مطلق الله
سومین جلسه از دور پنجم سری جلسات هماهنگی لژیون سردار ویژه مسافران نمایندگی دکتر علیرضا(مبارکه) با استادی راهنمای محترم مسافر محسن صابری، نگهبانی راهنمای محترم مسافر فریدون و دبیری مسافر محترم مهدی و خزانه داری مسافر محترم فرهاد، با دستور جلسه «روش SDT» در روز یکشنبه مورخ 24آبانماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، محسن هستم یک مسافر.
خداوند را شاکرم که این فرصت را در اختیار من قرار گرفت تا بار دیگر در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم، خدمت کنم و آموزش بگیرم.
خداقوت عرض میکنم خدمت آقا محمد، نگهبان محترم جلسه، دبیر و خزانهدار دورۀ قبل. امیدوارم که دوستان بتوانند در ادامه مسیر، از این آموزشها استفاده کنند.
از آقا فریدون تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند. همچنین به آقا مهدی، دبیر و آقا فرهاد خزانهدار لژیون تبریک میگویم و امیدوارم در جایگاه جدید، به اهدافی که برای خود در نظر گرفتهاند دست پیدا کنند و زمینه رشد و بالندگی برای ایشان فراهم شود. به اعتقاد من، هر جایگاهی که ما بهعنوان یکی از اعضای کنگره در آن قرار میگیریم، فرصتی است برای رشد، آموزش و تکامل؛ فرصتی که میتوانیم آن را در کنار یکدیگر تجربه کنیم.

در رابطه با دستور جلسه امروز، میخواهم به موضوعی اشاره کنم که در این مدت، بهویژه پس از درگذشت آقای مهندس، بسیار ذهن من را به خود مشغول کرده است.
گاهی به ساختار کنگره۶۰ و اتفاق بزرگی که در این مجموعه رقم خورده است فکر میکنم. حقیقتاً آقای مهندس ساختاری را طراحی کردند که با الگوبرداری از طبیعت و سیستم هستی شکل گرفته است. ایشان جایگاهها را بهگونهای تعریف کردند که هر فرد، متناسب با توانایی، ظرفیت و میزان رشد خود، بتواند در جایگاهی قرار بگیرد و مسیر تکامل را طی کند.
در ظاهر، وقتی به جایگاههای کنگره۶۰ نگاه میکنیم، با مسئولیتهایی مانند راهنما، مرزبان، ایجنت، نگهبان و سایر جایگاههای خدمتی روبهرو میشویم که در آن افراد مشغول خذمت هستند؛ اما حقیقت این است که با توجه به رشد و بالندگیای که افراد در این جایگاهها به آن دست پیدا میکنند، میتوان گفت که این کنگره است که دارد به اعضاء خدمت میکند. یعنی آقای مهندس ساختارها را به شکلی طراحی کردند که افراد بتوانند در جایگاههای مختلف قرار بگیرند، با گرههای درونی خود مواجه شوند، آنها را بشناسند و برای برطرف کردنشان تلاش کنند.
در مورد دستور جلسه که «روش DST» است، کشف روش انفجار نور در تاریکی بود.
این روش مانند حقیقتی در دل هستی وجود داشت، اما برای انسان آشکار نشده بود. پنهان ماندن آن، همواره موجب درد و رنج انسانها شده بود.
پیش از کشف و روشن شدن این مسیر توسط آقای مهندس، انسانها در مواجهه با مشکلات و مسائل مختلف، راهی برای رهایی نداشتند و بسیاری از آنها بهتدریج در تاریکی فرو میرفتند. بیماری اعتیاد، یکی از بزرگترین درد و رنجهایی بود که انسان میتوانست در طول حیات خود تجربه کند. در کنار آن، بیماریهای مختلف، برخی بیماریهای لاعلاج، انواع سرطانها و مشکلاتی مانند اضافهوزن و چاقی نیز زندگی انسانها را تحت تأثیر قرار میدادند.

در واقع، بسیاری از انسانها نوعی مرگ تدریجی را تجربه میکردند؛ اما در مقابل این تاریکی، حقیقتی به نام روش درمانی کنگره۶۰ و متد DST مطرح شد.
روش DST، روزنهای از امید را در زندگی انسانهایی ایجاد کرد که تصور میکردند دیگر راهی برای بازگشت ندارند. شاید گاهی عظمت این موضوع برای ما عادی شده باشد، اما کافی است کمی به گذشته نگاه کنیم و به یاد بیاوریم که پیش از این کشف، چه انسانهایی از بین رفتند، چه خانوادههایی نابود شدند و چه فرزندانی بهتدریج از داشتن پدر و مادر محروم شدند. چه خانوادههایی از هم متلاشی شدند، تنها به این دلیل که راهی برای خروج از آن تاریکی وجود نداشت.
در آن شرایط، هیچ روزنه امیدی برای روشن شدن ذهن انسان و پیدا کردن مسیر رهایی وجود نداشت؛ تا اینکه فرمان صادر شد و خداوند را شاکریم که این اتفاق بزرگ رقم خورد و این حقیقت کشف شد.

اگر به دستاوردهای بشری در حوزههای مختلف نگاه کنیم؛ از پزشکی و مهندسی گرفته تا کشاورزی و سایر علوم، درمییابیم که تمام این پیشرفتها حاصل کشف حقایقی بودهاند که انسانهای بزرگ، در زمان مناسب و با رسیدن به ظرفیت لازم، آنها را شناسایی و به دیگران منتقل کردهاند.
من فکر میکنم یکی از بزرگترین دستاوردهای بشر تا امروز، کشف روش درمانی DST است. ایمان دارم که این روش در آینده بهعنوان یک پروتکل درمانی قدرتمند وارد سیستم پزشکی خواهد شد و میتواند از میزان درد و رنج انسانها در سراسر کره زمین بکاهد و افراد بسیاری را به مسیر صحیح درمان هدایت کند.
اتفاق مهم دیگری که در این روش رخ میدهد، تغییر و بازگشت تعادل در عملکرد سیستمهای بدن است. موضوعی که در نگاه بسیاری از افراد، شاید دور از ذهن یا غیرممکن به نظر برسد، اما در کنگره۶۰ ما شاهد آن هستیم که بدن انسان میتواند پس از یک دوره تخریب و خارج شدن از تعادل، بهتدریج به چرخه طبیعی حیات بازگردد. در روش DST بیان ژن تغییر میکند، که این موضوع از نظر علم پزشکی غیرممکن بود.
به بیان سادهتر، سیستم بدن دوباره تنظیم میشود و این موضوع برای من بسیار شگفتانگیز است.
اگر بخواهم مثالی بزنم، مانند تلفن همراهی است که از نظر نرمافزاری دچار اختلال شده و دیگر عملکرد درستی ندارد. در چنین شرایطی، یکی از راهکارها بازگرداندن دستگاه به تنظیمات کارخانه است.
من معتقدم متد DST نیز در ابعاد فیزیولوژیکی، چنین امکانی را برای انسان فراهم میکند؛ یعنی کمک میکند سیستم بدن به تعادل و عملکرد طبیعی خود نزدیک شود. البته این را هم باید در نظر داشته باشیم که این تنها یکی از دستاوردهای این روش است و به اعتقاد من، اتفاقات بسیار بزرگتری در ادامه این مسیر پیش روی ما قرار دارد.
کنگره۶۰ و روش درمانی DST، قطار زندگی بسیاری از انسانها را که از مسیر اصلی خود خارج شده بود، دوباره به ریل طبیعی زندگی بازگردانده است.
من معتقدم کنگره۶۰ هنوز در ابتدای راه قرار دارد. یکی از آرزوهای آقای مهندس، جهانی شدن کنگره۶۰ بود؛ اینکه این مشعل و نور به دست تمام انسانها در سراسر جهان برسد و افراد بیشتری بتوانند از این روش بهرهمند شوند.
آقای مهندس، مسئولیتی را که بر عهده داشتند، به بهترین شکل ممکن انجام دادند و حتی فراتر از آنچه تصور میشد، برای احیای انسانها تلاش نمودند.
همانطور که آقای دکتر امین فرمودند، آقای مهندس با رفتن خود، انرژی و توانشان را میان اعضای کنگره تقسیم کردند. من معتقدم مسئولیت ایشان نیز به نوعی میان همه ما تقسیم شده است.
کنگره۶۰ در ابتدای یک مسیر بسیار عظیم قرار دارد؛ مسیری که قرار است اتفاقات بزرگی در جامعه بشری رقم بزند و امروز بخشی از مسئولیت ادامه این مسیر بر عهده من و شماست.
نقشی که هرکدام از ما میتوانیم در این مسیر داشته باشیم، بسیار مهم و سازنده است.
در این میان، من لژیون سردار را یک کلاس فوقبرنامه میدانم؛ کلاسی برای انسانهایی که خواستهای قوی برای تغییر دارند و میخواهند صفات ارزشمندی مانند بخشش، گذشت و سخاوت را در وجود خود پرورش دهند.
لژیون سردار فرصتی است برای تمرین این صفات و حرکت به سمت انسانی بهتر شدن.
همه ما وظیفه داریم و در عین حال فرصت ارزشمندی در اختیار داریم تا در این مسیر حرکت کنیم. مسئولیت سنگینی بر دوش تکتک ما قرار دارد و هرکدام باید به اندازه توان و ظرفیت خود، بهترین عملکرد را داشته باشیم و اهداف کنگره را مدنظر قرار دهیم.

طبیعی است که هرکدام از ما پس از رهایی و درمان میتوانیم وارد زندگی شخصی خود شویم و به فعالیتهای روزمرهمان بپردازیم و کسی هم از ما ایرادی نمیگیرد؛ اما مسئله اینجاست که آیا مسئولیت ما در کنگره، تنها به درمان خودمان محدود میشود؟
آقای مهندس همیشه به این موضوع اشاره میکردند که کنگره هیچ دِینی بر عهدۀ هیچکدام از ما قرار نداده است. اما من هم معتقدم باید این سؤال را از خودمان بپرسیم که اگر امروز در این جایگاه قرار داریم، اگر حال خوشی را تجربه میکنیم و شرایط زندگیمان تغییر کرده است، چه چیزی باعث به وجود آمدن این اتفاق شده است؟
امروز داشتم زندگی خودم را مرور میکردم و به این فکر میکردم که اگر خداوند این فرصت را در اختیار من قرار نمیداد و اگر در مسیر کنگره۶۰ قرار نمیگرفتم، امروز زندگی من در چه مسیری قرار داشت و به کجا میرسید؟
به همین دلیل، معتقدم باید قدر این فرصت را بدانیم. فرصت حضور در کنگره، فرصت آموزش گرفتن و فرصت خدمت کردن، موهبتی است که نباید بهسادگی از کنار آن عبور کنیم.
صحبت من کمی طولانی شد. ترجیح میدهم ادامه بحث را به مشارکت دوستان واگذار کنم و از آموزشها و برداشتهای شما عزیزان استفاده کنم.
امیدوارم قدر فرصتی را که خداوند در اختیار ما قرار داده است، بدانیم، جایگاه واقعی خود را پیدا کنیم و بتوانیم حرکتی درست و سازنده در کنار یکدیگر داشته باشیم.
قطعاً کنگره۶۰ پس از آقای مهندس وارد فصل جدیدی از حیات خود میشود و مسیر تازهای پیش روی آن قرار میگیرد. به اعتقاد من، تعیینکنندگان مسیر آینده کنگره، اعضای آن هستند؛ کسانی که با حرکت، خدمت و مسئولیتپذیری خود میتوانند راه آینده را هموار کنند.
از اینکه این فرصت را در اختیار من قرار دادید تا در خدمت شما باشم و از آموزشهایتان بهرهمند شوم، بسیار سپاسگزارم.
خودتان و آقای مهندس را تشویق کنید.
تایپ و ویرایش: همسفر پیمان
عکاس: مسافر حامد
تایید و ارسال: همسفر پیمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
160