هفتمین جلسه از دوره چهاردهم سری کارگاه های آموزشی کنگره ۶۰نمایندگی رضا مشهد به استادی راهنمای تازه واردین مسافر صادق ، نگهبانی مسافرمهدی و دبیری مسافرعلی اصغربا دستور جلسه ( وادی نهم وتاثیرآن روی من) در تاریخ24آبان ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷برگزار شد.

سخنان استاد:
پیام برای کسانی که به دنیایی تازه قدم نهادهاند و به خویشِ خویشتن توجه مینمایند؛ بر شما واجب و ضروری است که از سخن به نقطهی عمل حرکت بنمایید و بر زمین و سماء توجه کنید.با اندیشهی ژرف خود به رحمت ماوراء ایمان راسخ داشته باشید و بدانید که پاداش شما، دستِ همیاری شما را خواهد داد. آنگاه بذر نیکو بکار و یا تخم و دانهی باارزش؛ هم قوت کافی و هم سایبانهایتان برافراشته خواهد شد.پس آن کنید که فرمان است.
سلام دوستان، صادق هستم یک مسافر. ابتدا تشکر میکنم از گروه مرزبانی، ایجنت محترم، نگهبان و دبیر عزیز و اعضای لژیون پانزدهم و تمام کسانی که اینجا حضور دارند و مرا پذیرفتند و مخصوصاً مهدی آقای گوهری، راهنمای لژیون پانزدهم، سپاس فراوان دارم که جایگاه خدمتیشان را به من دادند. اما در مورد دستور جلسه اگر بخواهم صحبت کنم، بهتر است که از وادی اول یک مرور جزئی داشته باشیم که بتوانیم از وادی نهم برداشت بهتری داشته باشیم. برای دوستان تازهواردمان، ما چهارده تا وادی داریم و اسم این کتاب «کتاب عشق» است؛ برای رسیدن به خود، یعنی خودمان را بهتر بشناسیم.وادی اول میگوید: شما هر ساختاری بخواهید بسازید، باید راجع به آن تفکر کنید و نقشهاش را در ذهن خودتان بکشید. و ساختاری که در ابتدای ورود به کنگره میخواهیم آن را ترسیم کنیم این است که میخواهیم اعتیادمان را درمان کنیم؛ همه ما متفقالقول اینجا حضور داریم برای درمان، وادی دوم میگوید: ما هرکدام یک رسالتی داریم و این صادق که یک روزی به دنبال خودکشی بود، امروز متوجه شده که رسالتش در اینجا چیست. وادی سوم میگوید: شما مسئولیتهای خود را در هر موقعیت و مکانی که هستید، باید بپذیرید؛ اگر اعتیاد داری، نباید به خانواده خودت و به خویشاوندان ربط بدهی، گاهی اوقات انسان میگوید چون من مادرم، خواهرم و همسرم روی من فشار آوردند، من وارد اعتیاد شدم.وادی چهارم میگوید: شما وارد یک تفکری میشوی که میگویی این خواست خدا بوده که من معتاد شدم؛ میآید و میگوید: نه، خداوند اختیار تام به انسان داده و اختیارات انسان دستِ خودش است و خودش مشخص میکند که در چه جایگاهی باشد. وادی پنجم میگوید: در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ توأم با رفتن و رسیدن است و این رفتن و رسیدن درونی است.یعنی در درون خودمان سفری بکنیم. وادی ششم میگوید: حکم عقل را در قالب فرمانده اجرا کنیم، که صدای عقل را باید بهخوبی شنید، چون عقل به ما چیز اشتباهی نمیگوید. و در وادی هفتم میگوید: به هر چیزی که میخواهید به آن برسید، دو پروسه دارد؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت مینمایید. و تا اینجا ما از هفت وادی عبور کردیم و این هفت وادی درونی است؛ یعنی تمام اینها مربوط به سفر درون است و درون ما کار میشود. در وادی هشتم میگوید: با حرکت، راه نمایان میشود؛ یعنی از وادی هشتم شما تازه شروع به حرکت میکنید و هفت وادی دیگر، حرکت در بیرون است. و ما دو جهانبینی داریم: جهانبینی درون و جهانبینی بیرون. از وادی هشتم حرکت شروع میشود. در وادی نهم میگوید: پیام برای کسانی که به دنیای تازه قدم نهادند... به چه دنیایی؟ دنیای حرکت کردن. گویا در وادیهایی که پشت سر گذاشتهایم، درونی سفر کردهایم؛ دنیای تازه، دنیای بیرون است، جهان فیزیکی به قول آقای مهندس، ما در حال حاضر در سه جهان زندگی میکنیم که «از سخن به نقطهی عمل حرکت بنمایید». دقیقاً مهدی آقا گفت هفته گذشته که استاد جلسه ای تو، نمیدانستم که دستور جلسه چیست؛ وقتی فهمیدم که وادی نهم است، این پیام در ذهنم تداعی شد.من در سفر اول این پیام را حفظ کرده بودم، گفتم اینجا بخوانم، در ذهن خودم مرور میکردم، دیدم این وادی به من چیز دیگری نشان میدهد و پیام دیگری برای من دارد و میگوید: صادق، تو که اینقدر حرف میزنی، آیا عمل هم میکنی؟ یا نه، در این حد است که بیایی و بنشینی و بهعنوان یک راهنما فقط قشنگ صحبت کنی؟ فقط بلدی برای دوستان و آشنایان قشنگ حرف بزنی؟ از سخن به نقطهی عمل حرکت کن.حرکت کردن در ابتدای کار همراه با درد و رنج و سختی است، چرا؟ چون بهسمت سر بالایی فشار میآورید که بروید بالا. دقیقاً مثل همان مبحثی که ما در ابتدای ورودمان به کنگره داریم برای درمان اعتیاد؛ ابتدا برای شما سخت است، مثل همهی ما که الآن باور دارید که با سه دهم و یا مصرف کمتر نشئه هستیم. که روز اول اگر به ما میگفت: «آقا اینجوری است»، اصلاً باورمان نمیشد و میگفتند که آقا اینها برای خودشان چیزی میگویند. ولی ما این را تجربه کردهایم، همراه با سختیها، و زیاد هم آسان نبود و استمرار داشتیم در کارمان و دست از صبر نکشیدیم و باید صبر کرد در این مسیر و یا هر مسیر دیگری و اینجا مبحث درمان اعتیاد است؛ اعتیادی که هیچکس در هیچ جایی بهجز کنگره ۶۰ برایش درمانی ندارد. میآییم وادی نهم را توی سفرمان کاربردی میکنیم؛ چهجوری نقطهی تحمل خودمان را نسبت به این موضوع میبریم بالا؟ میگوییم نیرو وقتی از کم شروع میشود.اون نیروی درونی من و شماست. نیروی درونی میشود «سیستم ایکس» که خوش دارد مواد تولید میکند. ما با مصرف مکرر مواد مخدر، دقیقاً آقای مهندس توی سیدیها میگوید نقطه تحمل هم روی مثبت دارد و هم روی منفی؛ یک جهت نیست. روی منفی چطور رفت؟ سیستم ایکس ما خوب کار کرد. آن نیروی درونی من دقیقاً همان سیستم ایکس بود که بهخوبی داشت کار میکرد، ولی من چه کردم؟ با مصرف مکرر مواد مخدر باعث شدم رو به افول برود و نقطهی تحمل من در مصرف مواد مخدر زیاد شد.حالا من بخواهم برگردانمش سر جایش، نمیتوانم بهیکباره برش گردانم سر جایش مثل اینکه شما یک بدنساز توقع داشته باشید که بعد از چند روز برود مسابقات مستر المپیک، یا یک کشتیگیر ظرف یک سال بشود قهرمان جهان؛ واقعاً نمیشود. باید یک فرایندی، یک طی طریقی را طی کند تا برسد به آن مرحله. دقیقاً این مرحله، عبور کردن، صبر و زمان میخواهد. برای درمان اعتیاد ما همین کار را میکنیم و به رهجو که میآید میگوییم: ۱۰ الی ۱۱ ماه سفر طول میکشد یک موضوعی که وقتی نقطهی تحمل را میبریم بالا... امروز سر لژیونِ سردار داشتم به آن فکر میکردم که من روزهای اولی که آمدم کنگره ۶۰، به خودم میگفتم که: «صادق، تو هر وقت کارت پول داشت، شده ۲۰ هزار تومان بکش و یواش یواش زیادش کن؛ ۵۰ تومان، ۱۰۰ تومان...» و نقطهی تحمل من اینجوری بالا رفت. وقتی نقطهی تحمل را بالا بردم، واقعاً حالم خوب شد؛ دیدم چقدر لذتبخش است بخشیدن. یعنی آن کسانی که تجربه کردهاند میدانند.امیدوارم تا آخر جلسه، خوبی داشته باشید و انرژیتان تا آخر جلسه بالا باشد. ممنون که به صحبتهای من گوش دادید.

تایپ:مسافر سعید لژیون یازدهم مسافر سعید لژیون چهارم
تاییدخبر :مسافر محمد لژیون پنجم
ارسال خبر:مسافراحمد لژیون چهارم
عکاس:مسافر محمد لژیون جهارم
مرزبان خبری: مسافر داود
- تعداد بازدید از این مطلب :
76