جلسه ششم از دوره هجدهم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، در نمایندگی شهباز با استادی ، مرزبان محترم آقای ابوذر، نگهبانی مسافر اصغر و دبیری مسافر یغوب با دستور جلسه (( وادی نهم و تأثیر آن روی من)) یکشنبه،24 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، ابوذر هستم، یک مسافر.

خداوند را شکرگزارم که توفیق حضور در این جلسه را پیدا کردم و میتوانم در این جایگاه بنشینم و آموزش بگیرم. از راهنمای لژیون ششم، حسین آقا، تشکر میکنم که فرصت خدمت در این جلسه را در اختیار من قرار دادند. همچنین از راهنمای خودم، آقا رضا، سپاسگزارم.
قبل از شروع صحبتهایم، شاید فرصت نشده بود که درگذشت آقای مهندس را تسلیت بگویم. من هم از طرف خودم و گروه مرزبانی و ایجنت محترم، درگذشت آقای مهندس را به استاد امین، خانواده محترم ایشان و تمام اعضای کنگره تسلیت عرض میکنم.
اما در مورد وادی نهم؛ وادی نهم به ما میگوید: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میکند.»
در هستی و در این جهان، تمام موجودات، اجسام، گیاهان و انسانها دارای نقطه تحمل هستند. اگر بخواهم از تجربه خودم در زمینه مصرف مواد صحبت کنم، باید بگویم نقطه تحمل چگونه در انسان و بر اثر مصرف مواد ایجاد میشود. البته این موضوع فقط به مصرف مواد محدود نمیشود و در مورد مسائل دیگری مانند ضدارزشها و حتی کارهای خوب نیز صدق میکند.
من خودم زمانی که برای اولین بار یک قرص ترامادول مصرف کردم، فکر میکنم تا بیستوچهار یا چهلوهشت ساعت حالم بسیار بد بود و مدام حالت تهوع داشتم و میخواستم بالا بیاورم. حالا سؤال اینجاست که چگونه نقطه تحمل در من به وجود آمد و باعث شد بهتدریج به مصرف روزانه پنج یا شش قرص برسم؟
میخواهم بگویم در کارهای ضدارزشی، از جمله مصرف مواد، نقطه تحمل خیلی زودتر و با لذت بیشتری شکل میگیرد. من خودم در ابتدا یک قرص مصرف میکردم و مدتی به همان مقدار ادامه میدادم، اما بعد از آن مصرفم به دو، سه، چهار و پنج قرص رسید.
در مورد مواد مخدر هم همین اتفاق افتاد. شاید در ابتدا با مصرف ده تا، حالم خوب میشد، اما رفتهرفته مصرفم به جایی رسید که مثلاً یک یا دو گرم مواد مصرف میکردم و مواد دیگری را هم در کنار آن استفاده میکردم.
در کنار مصرف مواد، قرصهای دیگری هم مصرف میکردم. زمانی به پزشک مراجعه کردم و ایشان برای من قرص تجویز کردند، اما مصرف آن قرصها نیز بهتدریج به روزی هفت یا هشت عدد رسید؛ آن هم در کنار مصرف مواد.
این موضوع نشان میدهد که نقطه تحمل چگونه شکل میگیرد و انسان چطور بهراحتی به مصرف قرصها و مواد بیشتر عادت میکند.
در مورد کارهای ضدارزشی هم همینطور است. برای مثال، اگر من در ابتدا دروغی میگفتم یا کار ضدارزشی دیگری انجام میدادم، بهتدریج این رفتار در من بیشتر میشد و نقطه تحملم نسبت به انجام آن کار افزایش پیدا میکرد.
اما برای اینکه بتوانم نقطه تحمل خودم را در مسیر درست و ارزشی شکل بدهم، به دو پارامتر نیاز دارم: تکرار منظم موضوع و صرف زمان.
من برای اینکه بتوانم از مسیر ضدارزشها به سمت مسیر درست و ارزشی حرکت کنم، باید این دو پارامتر را در نظر بگیرم. با استفاده از تکرار منظم و گذشت زمان میتوانم نقطه تحمل خودم را در انجام ندادن ضدارزشها بالا ببرم.

در واقع، در انجام کارهای ضدارزشی هم همین اتفاق میافتد؛ یعنی با چند بار مصرف کردن و تکرار آن در ساعتهای مشخص، نقطه تحمل انسان برای مصرف مواد بیشتر میشود.
روش DST و سفر اولی که خود من هم آن را تجربه کردم، نشاندهنده همین موضوع و یکی از نتایج وجود و پیدایش کنگره است. کنگره نیز از یک نقطه شروع شد و بهتدریج به جایگاه امروز خود رسید.
در مجموع، برای اینکه بتوانم در سفر اول با روش DST مصرف موادم را کاهش بدهم، این موضوع خودش نشاندهنده شکلگیری نقطه تحمل است. من میتوانم با استفاده از دوز مناسب و زمانبندیهای مناسب که در این روش برای ما در نظر گرفته شده است، نقطه تحمل بدنم را در جهت کاهش مصرف مواد تغییر بدهم تا بدنم بهتدریج شروع به عملکرد طبیعی خود کند.
در واقع، سفر اول نشاندهنده این نقطه تحمل است؛ اینکه من میتوانم با آموزش و اجرای درست روش درمان، این تغییر را در خودم به وجود بیاورم.
در سفر دوم نیز که خود من در آن قرار دارم، موضوعات مختلفی وجود دارد. من میتوانم با استفاده از آموزشهای وادی نهم، نسبت به کارهای ضدارزشیای که در گذشته انجام میدادم، نقطه تحمل خودم را در جهت انجام ندادن آنها بالا ببرم و بهتدریج از آن رفتارها فاصله بگیرم.
در پایان، از اینکه به صحبتهایم گوش کردید، از همه شما ممنون و سپاسگزارم.
تنظیم:مسافر حیدر
- تعداد بازدید از این مطلب :
77