English Version
This Site Is Available In English

نقطه تحمل با تکرار و تمرین به دست می آید

نقطه تحمل با تکرار و تمرین به دست می آید

 جلسه سیزدهم از دور چهارم سری جلسات خصوصی کنگره 60 نمایندگی علی عصارزاده روز یکشنبه مورخ نوزدهم آبان ماه 1405 با دستور جلسه ی <<وادی نهم و تاثیر آن روی من>>راس ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد  

 

 


سلام دوستان محمود هستم مسافر

 خداوند را شاکر و سپاسگزارم که توفیق حضور حاصل شد در این جایگاه قرار بگیرم. از گروه مرزبانی و ایجنت محترم سپاسگزارم که اجازه خدمت دادند و از تک‌تک شما عزیزان که حضور پیدا کردید.

 دستور جلسه «وادی نهم»؛ وقتی نیروی از کم شروع می‌شود و به درجه بالا و بالاتر می‌رسد، نقطه تحمل ایجاد می‌شود. اول می‌خواهم بگویم که نقطه تحمل چیست. یک لیوان را در نظر بگیرید چقدر نیرو به آن وارد بشود که این لیوان بشکند؟ این می‌شود نقطه تحمل این لیوان. چقدر حرارت به این شمع وارد بشود که این شمع آب شود؟ این نقطه تحمل یک شمع است. برای انسان هم همین صدق می‌کند؛ چقدر باید به یک آدم فشار وارد شود که از حالت طبیعی خارج شده و به آستانه آشوب برسد؟ چه پولی را باید ازدست‌داده که به آستانه آشوب برسد؟

 نقطه تحمل تو مسائل منفی خیلی راحت‌تر بالا می‌رود. مثلاً مصرف مواد خیلی راحت‌تر بالا می‌رود. اولش ماهی یه بار مصرف می‌کنیم، بعد کم‌کم هفته‌ای یک‌بار، هفته‌ای دو بار، کم‌کم روزی ۱۰ بار مصرف می‌کنیم و مصرف مواد خودبه‌خود بالا می‌رود شاید اول کار به یک‌نفری که مصرف‌کننده نیست یک و نیم‌گرم تریاک مصرف کند، سکته کند و بمیرد؛ اما یک‌نفری که مصرف‌کننده است، یک ۱۲ و نیم‌گرم را از صبح تا شب می‌خورد و هیچ‌چیزی هم نمی‌شود. این فرد نقطه تحمل بدنش در مصرف مواد بالا رفته است.

 در مسائل منفی هم همین‌گونه است. اگر قرار باشد در مقابل نیروهای منفی ضعیف نباشیم و هر چیزی که گفتند اجرا نکنیم، باید نقطه تحملش را داشته باشیم و نقطه تحمل با آموزش تکرار و تمرین به دست می‌آید. یعنی اگر قرار باشد امروز ۱۰ دقیقه زودتر دارو مصرف کنم، یعنی به حرفش گوش کردم «شتردزد، همان تخم‌مرغ‌دزده». کسی که برای ۱۰ دقیقه صبر نکرد، فردا یک ساعت جلوتر هم شده دارو می‌خورد و مشکلی ندارد.


همه برمی‌گردد به اون مقدار آموزشی که ما می‌بینیم در کنگره. مطمئناً اونایی که سر ساعت میان، اونایی که تو جلسات هستند فرق می‌کنند با مسافری که دیرتر آمده، تو جلسات نیست، یا لژیون را نصفه‌ونیمه شرکت می‌کند. موقعی که با نیروهای منفی مواجه می‌شوند، موقعی که تو شرایطش قرار می‌گیرند که شش ماهی سفرکرده، حالش خوبه؛ حالا یکی از رفقاش که کنگره نمی‌اید کنارش نشسته و یک ۱۲ و نیم‌گرم شیره هم تو دستش دارد، او هم بلده که این را چه جوری بیاره تو بازی؛ حالا آنجا مشخص می‌شود این شخصی که شش ماه سفرکرده آیا آموزش گرفته یا نه. اون کوله‌پشتی که آقای مهندس می‌گویند اونجا معلوم می‌شود که توی اون کوله‌پشتی‌اش دانایی داره یا فقط پاره‌آجر گذاشته.

 حالا جالبه همه میان کنگره، منتها یک عده‌ای تو حیاط می‌چرخند، دیرتر میان، زودتر می‌روند؛  چیزی که باید برداشت کنند را برداشت نمی‌کنند و چیزی که در نهایت از دست می‌دهند. در اول کار دیده نمی‌شود اما اگر همون کارهای ریزی که داره ازت می‌خواد رو یکی‌یکی جلو آن را نگیری، همین مسایل ریز را چشم‌پوشی می‌کنیم، کم‌کم به خودمان میاییم می‌بینیم چیزی که از دست دادیم خیلی بزرگ‌تر از این حرفاست. همه اونها را گذاشته ایم کنار هم، کلید شهر وجودی ر از دست داده ایم، دیگر هیچی در اختیار مان نیست.


پس کاری که باید انجام بدهیم این است که با آموزش‌ها کمک کنیم که نقطه تحملمان بالا برود. نقطه تحمل چه‌جوری بالا می‌رود؟ با تکرار و تمرین. اگر قرار باشد یک آهنی بیاد به فولاد تبدیل شود این‌قدر توی کوره داغ می‌شود، سرد میشه، پتک می‌خورد، داغ می‌شود، سرد می‌شود تا بالاخره به فولاد تبدیل می‌شود. چه‌جوری زغال‌سنگ به الماس تبدیل می‌شود؟ این‌قدر فشار باید بخورد، حرارت بخورد تا به الماس تبدیل شود. آره مشکل من شاید گاهی اوقات این است که می‌خوام بدون کوچک‌ترین زحمتی الماس بشم. آیا شدنی است؟ نه، بدون هیچ حرکتی، بدون هیچ فشاری امکان ندارد این آموزش‌هایی که اینجا می‌بینیم برامون واضح و روشن کرده که ما باید چه‌کارایی انجام بدیم و چه‌کارایی نباید انجام بدیم. اما چیزی که هست این وسط، ما داریم با اون «راحتی» خودمون چانه می‌زنیم. می‌دونم باید سر صبح پاشم، هفت صبح اعلام حضور کنم، اعلام سفر کنم، شربت را بخورم، اما این کار را نمی‌کنم؛ با راحتی خودم دارم چانه می‌زنم. اصلاً هم حواسم نیست چیزی که دارم به خاطر این ۱۰ دقیقه بیشتر خوابیدن می‌دهم، تاوانش خیلی سنگین‌تر از این حرفاست. راهنما هر چی می‌گوید باید ۷ صبح بلند شوی، تو متوجه نیستی؛ اونی متوجه می‌شود که الان پشت در است، قرار است انضباطی بشود، ۶ ماه قراره پشت در بماند. حالا حساب کار دستش میاد که چرا گفتم ۷ صبح باید بلند شوی. برای اون ۱۰ دقیقه خواب. برای این ۱۰ دقیقه زودتر اومدن که تو سکوت اول جلسه باشیم، ، سفر را خراب نکنیم. امیدوارم که توانسته باشم مفهوم را تا حدودی رسانده باشم. ممنون از اینکه با سکوت قشنگتون به صحبت‌هام گوش کردید.


در ادامه انتخابات نگهبانی روزهای یکشنبه برگزار شد. 

 

تصویر بردار:مسافر جواد
تایپ:مسافر حسین
ویرایش:مسافر احمد
ارسال خبر:مسافر ابوالفضل
مرزبان خبری:مسافر مرتضی
نمایندگی علی عصارزاده

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .