(به نام قدرت مطلق الله )
اولین جلسه از دور شانزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان با استادی راهنمای محترم مسافر داریوش و نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر علی با دستور:( جلسه وادی نهم و تأثیر آن روی من ) روز یکشنبه مورخ ۲۴ آبان ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان داریوش هستم مسافر
خداوند را بینهایت شاکر و سپاسگزارم که این فرصت را به تکتک ما میدهد تا در بهترین جای ممکن، یعنی دانشگاه کنگره ۶۰ حضور داشته باشیم و علاوه بر درمان و رسیدن به رهایی، دانش درست زندگی کردن را نیز بیاموزیم. به نظر من، یکی از بزرگترین درسهای فلسفه خلقت انسان نیز همین است.
از گروه محترم مرزبانی تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا امروز در این جایگاه حضور داشته باشم و خدمت کنم.
درود میفرستم به روح بلند و ملکوتی جناب آقای مهندس حسین دژاکام، دانشمند فرزانه و عزیزمان. هر آنچه امروز داریم، به واسطه وجود ایشان، خانواده محترمشان و روشی است که با تلاش و دانش خود ابداع کردند و در اختیار ما قرار دادند.
من به درمان رسیدم، به رهایی رسیدم و حال خوش را تجربه کردم. سیگار را کنار گذاشتم، مواد مخدر و قرصهایی را که روزگاری زندگیام را تحت تأثیر قرار داده بودند، کنار گذاشتم و همه اینها را مدیون روش درمانی کنگره ۶۰ و تلاشهای آقای مهندس هستم. تا زمانی که در این کره خاکی زندگی میکنم، خودم را مدیون ایشان میدانم و خواهم دانست.
گاهی بعضیها تصور میکنند که چون خودشان خواهان درمان بودهاند، به درمان رسیدهاند. اما سؤال من این است: مگر قبل از ورود به کنگره خواهان درمان نبودیم؟ پس چرا به درمان نمیرسیدیم؟ چرا با وجود ترکهای متعدد، رفتن به کمپها و انجام روشهای مختلف، نمیتوانستیم درمان شویم و استمرار داشته باشیم؟
تفاوت در این بود که روش درست در اختیار ما قرار نداشت. روش درمانی کنگره ۶۰ به ما آموزش داده شد و این روش، مسیر درمان و رسیدن به حال خوش را برایمان هموار کرد.
اعتقاد من همیشه این بوده است که اگر یک مصرفکننده میدانست کنگره ۶۰ چه چیزی در اختیارش قرار میدهد، برای رسیدن به آن از هیچ تلاشی دریغ نمیکرد. این حرف را از روی اغراق نمیزنم؛ این چیزی است که در عمل و در زندگی خودمان تجربه کردهایم. رهایی مسافران و ورود آنها به سفر دوم، نتیجه همین آموزشها و حرکت در مسیر درست است.
اکنون به چهلمین روز عروج آقای مهندس نیز نزدیک میشویم. چهل روز است که ایشان از نظر فیزیکی در میان ما حضور ندارند، اما آموزشهایی که به ما دادهاند همچنان زنده است. ایشان به ما آموختند که مرگ پایان زندگی نیست و من مطمئنم که شاهد و ناظر عملکرد ما هستند؛ بهخصوص در کنگره ۶۰، جایی که حاصل سالها تلاش و تفکر ایشان است.
آقای مهندس بارها درباره کمک جهانهای دیگر به زندگی انسان صحبت کردهاند و ما نیز باور داریم که این کمکها در مسیر زندگی و حرکت ما وجود داشته و خواهد داشت.
یکی از دستاوردهای ارزشمند و ماندگار آقای مهندس، مجموعه وادیهای کنگره ۶۰ است؛ حاصل سالها تفکر، تجربه و تلاش که در اختیار ما قرار گرفته است. از وادی اول تا رسیدن به وادی چهاردهم، وادی عشق و محبت، هرکدام درس بزرگی برای زندگی ما دارند. چه در کنگره و چه در خارج از آن، هر انسانی که این آموزشها را در زندگی خود به کار بگیرد، میتواند مسیر درستتری را طی کند.
دستور جلسه امروز، وادی نهم و نقطه تحمل است؛ موضوعی که شاید بسیاری از ما هنوز بهخوبی به آن نرسیده باشیم.
اگر به زندانها برویم و با افرادی که مرتکب قتل شدهاند صحبت کنیم، گاهی در پاسخ به اینکه چه اتفاقی افتاد، میگویند: «یک لحظه نفهمیدم چه کردم.» این همان نقطهای است که آشوب در انسان شکل میگیرد، عقل از تصمیمگیری خارج میشود و انسان بدون تفکر و تعقل دست به کاری میزند که ممکن است تمام زندگی خودش و دیگران را تحت تأثیر قرار دهد.
در زمان مصرف نیز شرایط ما همینگونه بود. شاید روزهای اول، مقدار کمی مواد مصرف میکردیم و تصورمان این بود که هر زمان بخواهیم میتوانیم آن را کنار بگذاریم؛ اما بهتدریج شرایط تغییر کرد و کار به جایی رسید که دیگر اختیار زندگی خودمان را نداشتیم. این مواد بود که برای ما تصمیم میگرفت؛ اینکه با چه کسی رفتوآمد کنیم، کجا برویم و چگونه زندگی کنیم.
اما امروز باید یاد بگیریم که نقطه تحمل خودمان را افزایش دهیم. رسیدن به این مرحله نیازمند زمان، آموزش، تمرین و تکرار است.
خوشا به سعادت کسانی که از ابتدای جلسه حضور دارند و در مسیر آموزش قرار میگیرند. تجربه چندین ساله ما نشان داده است افرادی که از همان ابتدای جلسه در کنگره حضور پیدا میکنند، آموزش میگیرند، خدمت میکنند و در مشارکتها شرکت دارند، مسیر درمان را بهتر و اصولیتر طی میکنند.
کسی که واقعاً میخواهد به آرامش و درمان برسد، باید برای افزایش نقطه تحمل خود تلاش کند. این موضوع تنها با حرف زدن و شعار دادن اتفاق نمیافتد؛ بلکه به حضور مستمر، انجام تکالیف، نوشتن سیدیها و عمل کردن به آموزشها نیاز دارد.
یکی از موضوعات مهم در مسیر درمان، درمان سیگار است. مصرف سیگار از عواملی است که میتواند بر نقطه تحمل انسان تأثیر بگذارد و حتی مسیر درمان را با مشکل روبهرو کند. بنابراین لازم است در کنار درمان مواد مخدر، به درمان سیگار نیز توجه داشته باشیم.
تمام این مراحل نیازمند تکرار، تمرین و سپری شدن زمان است. باید به خودمان فرصت بدهیم تا با آموزش و عمل به آنها، نقطه تحملمان را افزایش دهیم و بتوانیم وادی نهم را در زندگی خود به مرحله اجرا برسانیم.
در ابتدای وادی نهم از دنیای تازه صحبت میشود؛ دنیایی که ما با خارج شدن از دنیای اعتیاد و ورود به مسیر درمان، قدم در آن میگذاریم. دنیایی که میتواند برای ما زیباتر، سالمتر و سرشار از آرامش باشد.
من از خداوند سپاسگزارم که این توفیق را به من داد تا امروز در این جایگاه حضور داشته باشم. احساس میکنم هرکدام از ما در کنگره رسالتی داریم و وظیفهای بر عهده ماست. از خداوند میخواهم در کنار دیگر خدمتگزاران بتوانم سهم کوچکی در خدمت به این شعبه داشته باشم.
البته خدمت کردن در کنگره نیازمند فرمانبرداری از ایجنت محترم و گروه مرزبانی است. قانون کنگره به ما یاد میدهد که خودسرانه عمل نکنیم و در چارچوب قوانین و اهداف کنگره قدم برداریم. همین هماهنگی و فرمانبرداری است که میتواند به رشد و شکوفایی یک شعبه کمک کند.
ما متعلق به خودمان نیستیم؛ باید با عملکرد درستمان کاری کنیم که افراد بیشتری با کنگره آشنا شوند و بتوانند از این مسیر استفاده کنند. بیرون از این مجموعه انسانهای زیادی هستند که از درد اعتیاد رنج میبرند. آنها باید با دیدن عملکرد ما متوجه تغییر شوند، نه با شعار دادن و حرف زدن.
اگر میخواهیم در توسعه و رونق اهداف کنگره سهیم باشیم، باید ابتدا خودمان به آموزشها عمل کنیم و در مسیر خدمت و مسئولیتپذیری حرکت کنیم.
در پایان، مجدداً از راهنمایان عزیز، آقا آرش و استادان محترمی که در این جلسه حضور دارند، تشکر میکنم. تلاشهای زیادی برای رشد و پیشرفت این شعبه انجام شده است و امیدوارم برکت این خدمات در زندگی تمام خدمتگزاران جاری باشد.
از آقای مهندس، آقای امین و تمام پیشکسوتان و عزیزانی که برای اعتلای کنگره ۶۰ تلاش کردهاند، سپاسگزارم.


.gif)
تنظیم و انعکاس مرزبان خبری مسافر جعفر
- تعداد بازدید از این مطلب :
190