همسفر ژیلا:
وادی نهم به ما میگوید که همهچیز در هستی دارای نقطه تحمل است. نقطه تحمل به معنای طاقت آوردن و تحمل کردن است. خروج از نقطه تحمل زمانی اتفاق میافتد که انسان از تعادل خارج شود. در واقع، هرگاه از تعادل خارج میشویم، نشاندهنده این است که از نقطه تحمل خود عبور کردهایم. نقطه تحمل را میتوان در طول زمان و با تلاش، کوشش و فعالیت تغییر داد و بالا برد. هر انسانی نقطه تحمل مخصوص به خودش را دارد و باید متناسب با آن با وی رفتار کرد. اگر به شخصی از نظر روحی و روانی فشار وارد کنیم، ممکن است از کنترل خارج شود و باعث دعوا و درگیری شود.
بعضی انسانها با شنیدن یک حرف کوچک یا روبهرو شدن با مشکلی ساده، زود به هم میریزند؛ زیرا نقطه تحمل پایینی دارند و همین موضوع گاهی باعث بحث و دلخوری میان دوستان و اعضای خانواده میشود؛ اما افرادی هم هستند که با هر حرف و اتفاق کوچکی آرامش خود را از دست نمیدهند و با همین آرامش میتوانند مشکلات را حل کنند. حتی اشیا و همه موجودات نیز دارای نقطه تحمل هستند و اگر بیش از ظرفیتشان به آنها فشار وارد شود، دچار تغییر و دگرگونی میشوند. برای مثال، اگر بخواهیم در یک بطری یکلیتری، یک لیتر و نیم آب بریزیم، آب سرریز میشود؛ چون ظرفیت آن بطری یک لیتر است و بیشتر از آن را نمیتواند در خود جای دهد.
وادی نهم به من آموخت که باید نقطه تحمل خودم را بالا ببرم و برای رسیدن به این هدف به تفکر، تجربه و آموزش نیاز دارم. من با آمدن به کنگره، در حالی که هنوز در ابتدای راه هستم و به آموزشهای زیادی نیاز دارم، یاد گرفتم که نباید در برابر مشکلات جا بزنم، بلکه باید با صبر و آموزش، نقطه تحمل خودم را بالاتر ببرم. همچنین اگر از رفتار دیگران ناراحت شدم، یاد بگیرم که ببخشم و کینهتوزی نکنم؛ چون با کینه داشتن، قبل از هر کسی به خودم آسیب میزنم. من فهمیدم هرچه نقطه تحملم را با آموزش و آگاهی بالاتر ببرم، آرامش بیشتری خواهم داشت و زندگی برای خودم لذتبخشتر خواهد شد.
همسفر لاله:
نقطه تحمل یکی از موضوعات مهمی است که در زندگی ما نقش اساسی دارد. هر انسانی در برابر مسائل و اتفاقات زندگی، ظرفیت و توان مشخصی دارد. این ظرفیت از ابتدا به وجود نمیآید، بلکه به مرور زمان شکل میگیرد. زمانیکه کاری را از مقدار کم شروع میکنیم و به تدریج آن را افزایش میدهیم، توانایی ما بیشتر میشود. هیچکس یکشبه به نقطه تحمل بالا نمیرسد؛ بلکه برای رسیدن به این مرحله باید صبر داشته باشیم و آموزش ببینیم. نقطه تحمل فقط در مسائل جسمی نیست، بلکه در مسائل اخلاقی نیز وجود دارد.
برای مثال، ممکن است فردی هنگام عصبانیت کنترل خودش را از دست بدهد،؛ اما اگر به مرور روی خودش کار کند، میتواند شرایط سختتر را بهتر مدیریت کند. البته بالا بردن نقطه تحمل به معنای پذیرفتن هر شرایطی نیست، بلکه باید یاد بگیریم در موقعیتهای مختلف، با دانایی و آگاهی رفتار درستی داشته باشیم. بیشتر اوقات فکر میکنیم دیگران باعث ناراحتی و عصبانیت ما هستند، در حالیکه شاید مشکل اصلی، پایین بودن نقطه تحمل خودمان باشد. برای تغییر، ابتدا باید خودمان را بشناسیم. نمیتوانیم از تغییر صحبت کنیم؛ اما در عمل همان رفتارهای گذشته را تکرار کنیم. اگر میگوییم انسان درستکاری هستیم، باید این موضوع در رفتار و کردارمان نیز دیده شود.
یکی از راههای بالا بردن نقطه تحمل، تمرین و تکرار رفتار درست است؛ زیرا هیچ پیشرفتی بدون زمان و تلاش به دست نمیآید. در زندگی روزمره فرصتهای زیادی برای تمرین نقطه تحمل داریم؛ مانند برخورد با افراد مختلف، مشکلات خانوادگی و .... مهم این است که در چنین شرایطی، به جای واکنش عجولانه، کمی فکر کنیم. هر بار که بتوانیم رفتار بهتری از خود نشان دهیم، یک قدم به رشد و آگاهی نزدیکتر شدهایم. پس اگر میخواهیم از سخن به عمل برسیم و آگاهانه رفتار کنیم، باید از خودمان شروع کنیم و قدمبهقدم ظرفیت وجودی خود را بالاتر ببریم.
همسفر صفورا:
وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالاتر و بالاتری برسد، نقطه تحمل به وجود میآید. این قانون طلایی وادی نهم در کنگره۶۰ است که به ما میآموزد تغییرات بنیادین در انسان، نیازمند گذشت زمان، تکرار منظم، استمرار و آموزش صحیح است. هر پدیدهای در هستی دارای ظرفیت و اندازه مشخصی است و اگر از آن حد عبور کنیم، دچار تخریب و آشفتگی میشویم. بنابراین تحمل سختیها، عبور از گذرگاههای دشوار زندگی و تزکیه و پالایش نفس، بهآرامی و طی یک فرآیند تدریجی صورت میگیرد تا سیستمهای حیاتی و خرد درون ما فرصت بازسازی و هماهنگی با شرایط جدید را پیدا کنند.
عجله و شتابزدگی در رسیدن به اهداف بزرگ، نتیجهای جز شکست و تخریب نخواهد داشت؛ زیرا صعود به قلههای رفیع آگاهی، نیازمند قدمهای استوار، صبر، استقامت و پلهپله بالا رفتن است. انسان برای خروج از تاریکیهای اعتیاد و جهل، باید نقطه تحمل خود را در برابر مشکلات و محرکهای منفی بالا ببرد. این مهم با تمرین دوری از ضد ارزشها، تقویت فضایل اخلاقی، افزایش دانایی مؤثر و بهکارگیری آموزشها در عمل امکانپذیر میشود. در طول سفر، چه در کنگره۶۰ و چه در مسیر زندگی، نقطه تحمل هم در مسافر و هم در همسفر معنا پیدا میکند. مسافر با عبور از سختیهای سفر به درمان و تعادل نزدیک میشود و همسفر نیز با آموزش گرفتن، میتواند آرامش را به درون خانواده بازگرداند.
باید به یاد داشته باشیم که نیروهای بازدارنده همیشه در کمین هستند؛ اما با بالا بردن ظرفیت وجودی و پرورش عشق، محبت و معرفت در درون خود، میتوانیم بر موانع غلبه کنیم و در مسیر صراط مستقیم پایدار بمانیم تا به فرمان عقل نزدیک شویم و آرامش حقیقی را تجربه کنیم. جهان هستی بر پایه نظم، تعادل و قوانین لایتناهی استوار است. انسان با درک وادی نهم میآموزد که نباید از سختیهای مسیر هراس داشته باشد، بلکه باید آنها را فرصتی برای رشد، ارتقا و وسعت بخشیدن به ظرف وجودی خود بداند تا در نهایت به رهایی، سلامتی، حال خوش و تکامل واقعی در سایه آموزشهای ناب کنگره۶۰ دست یابد و این مسیر روشن برای همیشه چراغ راه زندگی او باشد. آمین که ظرف ظرف وجودیمان ذرهذره سرشار از عشق، آگاهی و نور الهی شود.
ویرایش: همسفر ثریا، راهنما همسفر منیژه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا، راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان
- تعداد بازدید از این مطلب :
97