English Version
This Site Is Available In English

گسترش تدریجی نقطه تحمل برای رسیدن به تعالی انسانی

گسترش تدریجی نقطه تحمل برای رسیدن به تعالی انسانی

سلام دوستان،زهراهستم همسفر

وادی نهم به ما می‌گوید زمانی که نیرو از ما کم می‌شود، نقطه تحمل ما بسیار پایین می‌آید و با کوچک‌ترین فشار یا تنشی، از کنترل خارج شده و از تعادل خارج می‌گردیم. یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که من از این وادی آموخته‌ام این است که ساختن نقطه تحمل در ارزش‌ها، نیازمند استمرار، تمرین و گذر زمان است؛ ما نمی‌توانیم یک‌شبه انتظار داشته باشیم که در برابر مشکلات، ضد ارزش‌ها یا ناامیدی‌ها مقاوم باشیم. همان‌گونه که تخریب‌ها به مرور زمان و با تکرار در درون ما شکل گرفته‌اند، سازندگی و پالایش نیز مستلزم صبر و طی کردن زمان است. در مسیر زندگی و درمان، نیروهای بازدارنده و تخریبی همواره به زیباترین شکل ممکن و با لباس تقوا و دلسوزی وارد می‌شوند تا ما را از مسیر اصلی منحرف کنند. آن‌ها نقطه ضعف‌های ما را شناسایی کرده و دقیقاً از همان نقطه به ما ضربه می‌زنند؛ اما ابزار مقابله با این نیروها، بالا بردن آگاهی، بهره‌گیری از دانایی مؤثر و تمرینِ تزکیه و پالایش درون است.

نقطه تحمل، پیوندی مستقیم با عقل، عشق و ایمان دارد؛ به گونه‌ای که هرچه عقل ما در صراط مستقیم قدم‌های محکم‌تری بردارد، ظرف وجودی ما بزرگ‌تر می‌شود و در نتیجه، نقطه تحمل ما در برابر سختی‌ها، ناسپاسی‌ها و ملایمات روزگار افزایش می‌یابد. انسان کم‌ظرفیت با کوچک‌ترین بادی به لرزه درمی‌آید، اما انسانی که به  آرامش درونی و تعادل رسیده باشد، در برابر طوفان‌ها نیز استوار می‌ماند. امیدوارم خداوند به ما توفیق دهد تا با بهره‌گیری از آموزش‌های ناب کنگره ۶۰، بتوانیم نقطه تحمل خود را در صبوری، خدمت، محبت و انجام ارزش‌ها روزبه‌روز بالاتر ببریم و با قدرت از نیروهای بازدارنده عبور کنیم.

سلام دوستان،مهین هستم همسفر 

زمانی که نیرویی که از مرتبه کم آغاز شده است، به درجه‌ای بالاتر و بالاتری می‌رسد، نقطه تحمل پدیدار می‌شود؛ به این معنا که فرد به نفس خویش رسیده و نسبت به خود آگاه شده است. در این مرحله، حرکت به سوی «نقطه عمل» و تسلط بر قوانین، واجب است؛ چرا که صرفِ دانستن قوانین کافی نیست، بلکه باید آن‌ها را به مرحله عملیات رساند. برای مثال، وقتی می‌گویم من انسان درستی شده‌ام و دروغ نمی‌گویم یا غیبت نمی‌کنم، این ادعا باید در عمل نیز اثبات شود. باید نشان دهم که ظاهر و باطن من یکی است و میان حرف و عمل، وحدت وجود داشته باشد تا صور پنهان و صور ظاهر با هم یکی شوند.

مسئله دیگر، توجه به زمین و آسمان و مشاهده قدرت و خلقت خداوند است. باید ببینیم که چگونه آسمان‌ها برافراشته شده‌اند؛ پشت تمام این پدیده‌ها، حساب و کتابی دقیق وجود دارد. پس به تفکر عمیق بپردازید و به ماورا و رحمت خداوند ایمان داشته باشید. هنگامی که ایمانی راسخ داشته باشید و از مرحله سخن به مرحله عمل گام بردارید، پاداشی که دریافت می‌کنید، شما را نیز یاری خواهد کرد. پس مهربان باشید و به انسان‌ها کمک برسانید؛ انجام کارهای ارزشمند باعث می‌شود هم رزق و معاش شما فراهم گردد و هم سایه حمایت خداوند بر سرتان گسترده شود، چرا که وعده‌های خداوند هرگز دروغ نیست.

زمانی که این حقایق را درک کنیم، می‌توانیم بر پایه آن‌ها نقطه تحمل خود را بالا ببریم. در وجود انسان هم قدرت‌های خیر (فضائل) و هم نیروهای شر (رذائل) وجود دارد؛ هم گریه هست و هم خنده. انسان موجودی مختار است و باید مسیر خود را انتخاب کند، اما باید مسئولیت انتخابش را نیز بپذیرد. برای پیمودن مسیرهای مختلف، خداوند دو راهنما فراهم کرده است: نخست، راهنمای درونی که نام آن «عقل و وجدان» است و دوم، پیامبران که راهنمای قدرت مطلق هستند. این راهنماها به ما نشان می‌دهند که هر یک از این مسیرها به کجا ختم می‌شود و راه رستگاری کدام است تا انسان بتواند میان راه فجور و راه تقوا، مسیر درست را برگزیند.

در نهایت، باید بر «منش» کار کرد تا ریشه‌های رفتار اصلاح شوند. اگر بگویم «نمی‌توانم دروغ بگویم اما می‌توانم کم‌فروشی کنم»، یعنی هنوز بر جهان‌بینی من کار نشده است. مسائل باید به مرور زمان از طریق اصلاح جهان‌بینی حل شوند؛ زیرا ضد ارزش‌ها مانند درختی هستند که تمام میوه‌هایشان تلخ و زهرآگین است. ما نمی‌توانیم تنها یک شاخه را اصلاح کنیم، بلکه اگر کل درخت اصلاح شود، تمام میوه‌های آن شیرین خواهد شد. بنابراین، رسیدن به نقطه تحمل مستلزم آن است که از سطح آگاهی عبور کرده و با اصلاح منش و جهان‌بینی، به مرحله عمل و یکپارچگی برسیم.

سلام دوستان، ریحانه هستم همسفر

وقتی نیرویی از مقدار کم شروع شود و به‌تدریج افزایش یابد و به درجه بالاتری برسد، در نهایت نقطه تحمل به وجود می‌آید. انسان با اختیار کامل خود در برابر دو راه قرار دارد: راه خیر و تقوا، و راه شر و فجور. خداوند برای هدایت انسان، دو نوع راهنما قرار داده است؛ راهنمای درونی که همان عقل و وجدان است و راهنمای بیرونی که پیامبران هستند. فرمان‌های الهی انسان را از ارزش‌های منفی مانند دزدی، رشوه، غیبت، دروغ، بدگمانی، تجسس، کم‌فروشی، ظلم و خیانت نهی می‌کنند و در مقابل، به کمک به نیازمندان، یتیمان و درماندگان سفارش می‌کنند. راه ضدارزش‌ها در ابتدا بسیار جذاب و آسان به نظر می‌رسد، اما در حقیقت مانند زهری با طعم شیرین است که انسان را به سمت نابودی می‌برد؛ در حالی که راه ارزش‌ها مانند آب زلال، مایه حیات و بقاست.

برای دوری از ضدارزش‌ها، ضروری است که نقطه تحمل خود را به‌آرامی و تدریجی افزایش دهیم. ضدارزش‌ها ماهیتی به‌هم‌پیوسته دارند؛ یعنی نمی‌توان تنها یک مورد را اصلاح کرد و سایر رفتارهای نادرست را ادامه داد، بلکه باید تمام مسیر ضدارزش را تغییر داد. هر پدیده در هستی دارای یک نقطه تحمل مشخص است و اگر از آن عبور کند، از حالت طبیعی خارج شده و دچار تخریب و آشوب می‌شود. انسان نیز در برابر مسائل مختلف، ظرفیت و نقطه تحمل متفاوتی دارد. اگر رفتار یا گفتار نامناسب ما از نقطه تحمل دیگران عبور کند، ممکن است آن‌ها نیز از کنترل خارج شوند. تغییر رنگ چهره، سرخ شدن گوش‌ها، افزایش ضربان قلب و لرزش بدن، همگی از نشانه‌های عبور از نقطه تحمل هستند؛ بنابراین باید همواره مراقب رفتار و سخنان خود باشیم.

نقطه تحمل انسان در بیشتر موارد، امری اکتسابی است و با استمرار و تکرار در طول زمان تغییر می‌کند. این تغییر می‌تواند در جهت مثبت یا منفی باشد. افزایش نقطه تحمل در مسائل منفی مانند دروغ‌گویی، غیبت و مصرف مواد مخدر، به‌راحتی و گاهی همراه با لذت انجام می‌شود، اما پیامدهای ویرانگری به دنبال دارد. در مقابل، برای افزایش نقطه تحمل در مسائل مثبت مانند ورزش، یادگیری هنر و زبان‌های خارجی و دوری از ضدارزش‌ها، به آموزش، تفکر و تجربه نیاز است. برای دوری از ضدارزش‌ها باید دانایی خود را افزایش دهیم؛ زیرا تجربه‌ی یک موضوع صرفاً از روی ناآگاهی، لزوماً به نتیجه‌ای مطلوب منجر نخواهد شد.

برای افزایش نقطه تحمل در مسائل مثبت، دو عامل ضروری است: تکرار منظم موضوع موردنظر و رعایت طول زمان. همان‌گونه که فرد با تمرین روزانه دویدن و افزایش تدریجی مسافت، می‌تواند توانایی خود را از ۵۰ متر به ۵۰۰۰ متر برساند، در مسائل معنوی نیز همین قاعده حاکم است. مشکلات و سختی‌ها همیشه معنای لعنت ندارند و گاهی می‌توان آن‌ها را «رحمت» دانست؛ چرا که نیروهای منفی و بازدارنده می‌توانند نقش نیروهای مکمل را در تکامل انسان ایفا کنند. همان‌طور که وجود حیوانات درنده باعث افزایش چابکی و هوشیاری حیوانات علف‌خوار می‌شود، مشکلات نیز می‌توانند باعث رشد و قوی‌تر شدن انسان شوند.

برای رسیدن به شجاعت باید از ترس گذشت، برای رسیدن به ایمان از کفر عبور کرد، برای رسیدن به سواد از بی‌سوادی، برای رسیدن به نور از تاریکی و برای رسیدن به عشق از نفرت عبور کرد. این مسیر مستلزم تفکر، آموزش، تمرین و استقامت است. فرمان الهی بر این است که انسان چیزی را جز با سعی و تلاش خودش به دست نمی‌آورد و معمولاً بسیاری از مصیبت‌ها نیز نتیجه اعمال خود انسان هستند. انسان به دلیل برخورداری از عقل، شعور و اختیار، با حیوانات متفاوت است و ویژگی‌هایی همچون کمک به همنوع، ازخودگذشتگی، شرافت، معرفت، محبت و جوانمردی دارد. جوانمردی مانند دژی مستحکم از انسان در برابر زشتی‌ها و پلیدی‌ها محافظت می‌کند.

در نهایت، باید توجه داشت که اگر حس و توانایی انسان افزایش یابد اما نقطه تحمل او متناسب با آن رشد نکند، ممکن است دچار آشفتگی و تخریب شود. بنابراین، انسان برای قرار گرفتن در هر جایگاهی ــ از جمله مقام، ثروت، احترام، محبوبیت، علم و عشق ــ باید ابتدا نقطه تحمل خود را متناسب با آن جایگاه افزایش دهد تا بتواند آن را حفظ کرده و به‌درستی مدیریت کند.

رابط خبری:همسفر زهرا رهجوی همسفر گلی (لژیون پنجم)
ارسال:همسفر زهرا رهجوی همسفر سمانه (لژیون یکم)دبیر دوم سایت

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .