
سلام دوستان محدثه هستم همسفر
آیا تا بهحال شده احساس کنید دنیا روی سرتان سنگینی میکند؟ یا تا بهحال شده احساس کنید دیگر توان ادامه دادن ندارید؟ شاید شرایط چنان سخت، پیچیده و ملالآور شده باشد که دیگر توانِ حرکت کردن نداشته باشید یا هربار که میخواهید یک قدم کوچک به جلو بردارید، حس میکنید وزنه سنگینی روی پاهایتان گذاشتهاند؛ انگار هر اتفاق یا موضوعی فقط برای این است که توان و انرژی شما را تمام کند و شما را درجا نگه دارد. اگر این روزها چنین حسی دارید، میخواهم بگویم: شما در «وادی نهم» هستید؛ همان جایی که انسان با خود میگوید: «چرا همه چیز دارد برای من سخت میشود؟» اما اگر از زاویهای دیگر به این موضوع نگاه کنیم، خواهیم فهمید که این رنجها و سختیها، در واقع ظرفیتِ قلب و روح ما را بزرگتر میکنند. آری، این وادی به ما میگوید: برای رسیدن به آرامش و آسایش، باید ابتدا بزرگتر بیندیشید و ظرفیت وجودی خود را بالا ببرید؛ اما چگونه؟
این وادی میگوید: راهی جزء تزکیه و پالایشِ همراه با تکرار نیست؛ درست مانند دانهای که در زیر خاک، در محیطی تاریک و در برابر سنگینیِ زمین، ذرهذره پوسته خود را میشکافد تا به سمت نور حرکت کند و به درخت تبدیل شود؛ اما اگر آن دانه تلاشی نکند و حرکت نکند، در همان تاریکی و خاک مدفون خواهد شد. ما نیز همانند آن دانه هستیم؛ باید در جهت نور حرکت کنیم و خود را با سلاحِ دانش و آگاهی مجهز نماییم. همانگونه که در قرآن آمده است: «ما انسان را در سختی آفریدهایم.» پس هرگاه احساس کردید مشکلات و گرههای وجودی، سد راه شما شدهاند، بهجای آنکه تمام درها را بر خود ببندید، به حرکت ادامه دهید تا به انسانی وسیعتر و بزرگتر تبدیل شوید. همانطور که استاد میفرمایند، غم و اندوه همیشه سرچشمه بدیها نیستند؛ گاهی یک غمِ بزرگ میتواند انسان را یا به سقوط بکشد و یا به بالاترین مقام الهی سوق دهد. این مهم نیست که سختی از کجا میآید؛ بلکه مهم این است که ما با آن چه خواهیم کرد.
سلام دوستان هانیه هستم همسفر
وادی نهم؛ همان وادیِ نقطه تحمل است. در ابتدای این وادی، با یک جملهی بسیار مهم روبهرو میشویم: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجهی بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.» برای درک بهتر این وادی، ابتدا باید بدانیم «نقطه تحمل» چیست؟ نقطه تحمل یعنی میزان توانایی و ظرفیتی که یک انسان در برابر شرایط، فشارها، سختیها و اتفاقات مختلف از خود نشان میدهد. این ظرفیت در انسانها یکسان نیست و نکته مهم این است که نقطه تحمل یک موضوع ثابت و همیشگی نیست؛ بلکه با گذشت زمان، تکرار و استمرار، میتواند تغییر کند؛ برای مثال، ممکن است فردی در ابتدا نتواند حتی ۵۰ متر بدود؛ اما اگر هر روز تمرین کند، بهمرور میتواند مسافتهای بیشتری را طی کند و حتی به چندین کیلومتر برسد؛ این همان افزایشِ نقطه تحمل در مسیر مثبت است؛ اما نکته بسیار مهمِ وادی نهم این است که نقطه تحمل، فقط در مسیر مثبت شکل نمیگیرد؛ بلکه در مسیر منفی هم میتواند افزایش پیدا کند. برای مثال، انسانی که یک روز مرتکب خطایی میشود، ممکن است در ابتدا از انجام آن ناراحت شود و عذاب وجدان داشته باشد؛ اما اگر آن رفتار را تکرار کند، بهتدریج حساسیت خود را از دست میدهد و کاری که روزی برایش سخت و غیرقابلقبول بوده، برایش عادی میشود. پس میتوان گفت: نقطه تحمل، هم در مسیرِ ارزشها و هم در مسیرِ ضدارزشها و تخریب افزایش مییابد.
یکی از مهمترین نکات وادی نهم، شناخت «نیروهای بازدارنده» و «نیروهای مکمل» است. نیروهای تخریبی و بازدارنده با ویژگیهایی مانند ترس، ناامیدی، خشم، حسادت و منیت، انسان را از حرکت و رشد بازمیدارند. در مقابل، نیروهای مکمل و سازنده با ویژگیهایی مانند عشق، محبت، معرفت، تفکر و آموزش، به انسان کمک میکنند تا ظرفیتهای خود را افزایش دهد و به تعادل نزدیک شود. در واقع، انسان برای رسیدن به نقطه تحمل بالاتر، باید یاد بگیرد نیروهای تخریبی را بشناسد و از آنها عبور کند، و نیروهای سازنده را در خود تقویت نماید. موضوع مهم دیگر، نقش «زمان» و «تکرار» است. هیچ نقطه تحملی یکشبه بهوجود نمیآید. همانطور که یک ورزشکار با یک روز تمرین قهرمان نمیشود، انسان هم با یک تصمیم یا یکبار تلاش، نمیتواند تمام ظرفیتهای خود را تغییر دهد.
برای رسیدن به نقطه تحمل بالاتر، دو عامل بسیار مهم لازم است: نخست، تکرار منظم و مستمر، دوم، صبر و در نظر گرفتن طولِ زمان. این موضوع را در درمان اعتیاد بهخوبی میتوان مشاهده کرد؛ فردی که در اثر مصرف مواد، جسم و روان او دچار تخریب شده است، نمیتواند انتظار داشته باشد که با یک تصمیم، تمام مشکلاتش برطرف شود. همانطور که افزایشِ نقطه تحمل در مسیر منفی بهتدریج اتفاق افتاده، بازسازی و رسیدن به تعادل نیز نیازمند زمان، آموزش و حرکتِ درست است. ما در کنگره۶۰ یاد میگیریم که با اجرای روش درمانی و حرکت تدریجی، میتوانیم بهمرور ظرفیتهای از دست رفته را بازسازی کنیم. نکته جالب اینجاست که ممکن است انسان در گذشته در برابر کوچکترین مشکل، عصبانی یا ناامید میشد؛ اما با آموزش و تمرین، بهتدریج یاد میگیرد صبورتر باشد، مسئولیتپذیرتر رفتار کند و در برابر مشکلات، تصمیمهای درستتری بگیرد.
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر نجیبه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
76