English Version
This Site Is Available In English

نقطهٔ تحمل؛ پاداش اختیار انسان

نقطهٔ تحمل؛ پاداش اختیار انسان

 

سلام دوستان افسانه هستم همسفر

تیتر وادی می‌گوید: وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود؛ این وادی به بهترین شکل درباره نقطه تحمل به ما آموزش می‌دهد و می‌فهماند که نقطه تحمل در زندگی نقش بسزایی دارد. زمانی‌که انسان آفریده شد، خداوند اختیار کامل را به او داد تا او را بیازماید و در نتیجه این قدرت اختیار، او را بر سر دوراهی قرار داد: یکی راه تقوا و دیگری راه فجور. برای انجام این کار مهم، خداوند یا قدرت مطلق دو پیامبر یا دو راهنما برای انسان قرار داد: یکی پیامبر درون به نام عقل یا وجدان و دیگری پیامبر بیرونی که پیام‌آوران قدرت مطلق هستند. پیامبران با فرمان‌هایی آمدند که مسیر درست را به ما نشان بدهند؛ فرمان پیامبران چه بود؟ دزدی نکنیم، غیبت نکنیم، ظلم نکنیم. راه ضدارزش‌ها به ظاهر جذاب و دوست‌داشتنی است، اما بسان زهری است با طعمی شیرین؛ هر چیزی در هستی دارای نقطه تحمل است که اگر تحت فشار یا نیروی بیرونی قرار بگیرد، تعادل خود را از دست می‌دهد و درباره انسان هم همین‌طور است، بنابراین هر صفتی در انسان قابل تغییر است. برای دوری از ضدارزش‌ها باید مسئله زمان را در نظر بگیریم و برای این‌که بتوانیم از ضدارزش‌ها دوری کنیم باید نقطه تحمل خود را بالا ببریم، و وقتی نیرویی از کم شروع شود به آرامی زیاد می‌شود و به درجه بالا و بالاتر می‌رسد و در ما نقطه تحمل ایجاد می‌کند؛ ما باید مسائل ضدارزشی خود را به آرامی حل کنیم. برای رسیدن به نقطه تحمل بالا در مسائل مثبت، ما شدیداً به آموزش، تفکر و تجربه نیازمندیم، ولی در مسائل منفی برای بالا بردن نقطه تحمل نیاز به آموزش و تفکر و تجربهٔ چندانی نداریم تا بتوانیم به دیدگاه درست برسیم. نیروهای بازدارنده در ما نقش مکمل را ایفا می‌کنند و برای رسیدن به تکامل باید از سد رنج‌ها و مشکلات خود عبور کنیم؛ هم‌چنین اگر انسان بخواهد در جایگاهی قرار بگیرد باید نقطه تحمل خود را با آن یکی کند. نکته مهم دیگر در بحث نقطه تحمل این است که وقتی قرار است خبر بدی به کسی بدهیم باید صبر کنیم تا شرایط مناسب فراهم شود، اول آمادگی ایجاد کنیم و بعد خبر را برسانیم تا شخص شوکه نشود.

سلام دوستان توران هستم همسفر

وقتی نیرویی از کم شروع می‌شود و به درجات بالاتر می‌رسد، نقطه تحمل پدید می‌آید؛ این پیام برای کسانی است که تازه به این دنیا قدم نهاده‌اند و به خویشتن خود توجه دارند. وقتی انسان به زمین گسیل شد، از نظر شعور و آگاهی بالاتر از هر حیوانی قرار داشت و مجموعه‌ای از رذائل و فضائل به صورت قوه در او نهاده شده بود و به او اختیار کامل تفویض شده بود تا خود را بیازماید و بر سر دوراهی خیر و شر قرار گرفت؛ خداوند برای انسان دو پیامبر فرستاد: یکی پیامبر درون، که همان وجدان و عقل است و دیگری پیامبر بیرون، همان پیام‌آوران و پیامبران، که انسان را به سمت ارزش‌ها و دوری از ضدارزش‌ها هدایت کرد. عمل‌کردن به دستورات خداوند همان فرمان‌هایی است که توسط پیام‌آوران اعلام گردید؛ فرمان چه می‌گوید؟ دزدی نکن، دروغ نگو، کم‌فروشی نکن. ضدارزش‌ها ظاهری بس فریبنده دارند و مانند زهری هستند در جام طلا که با نوشیدن آن انسان به نابودی می‌رسد، در مقابل راه صراط مستقیم مانند آب زلالی است که در کوزه گلی قرار دارد و مایه حیات و رفع تشنگی است؛ بیشتر انسان‌ها در ضدارزش‌ها قرار دارند و باید کم‌کم نقطه تحمل خود را بالا ببرند تا بتوانند به آرامش کامل و صلح و آرامش برسند و از نقطه به عمل درآیند، زیرا وقتی نیرویی از کم شروع شود به تدریج زیاد و زیادتر می‌شود تا به بالاترین نقطه خودش برسد؛ مثال: اگر به یک ظرف شیشه‌ای بیش از ظرفیتش فشار وارد شود حتماً خواهد شکست، پس هر چیزی باید به اندازه ظرفیتش باشد. در ادامه اگر بخواهم برداشت خودم را بیان کنم: من با حال خراب وارد کنگره شدم، می‌خواستم حرف بزنم گریه می‌کردم، تا این‌که با آموزش‌های ناب کنگره و آقای مهندس و نوشتن سی‌دی‌ها و راهنمایان عزیزمان و محبت دوستان و خواهرهای هم‌لژیونی خودم، ورزش کردن، تغذیه سالم و بقیه آموزش‌هایی که آموختم و با عمل کردن به قوانین، کم‌کم و ذره‌ذره توانستم نقطه تحمل خود را بالا ببرم؛ در واقع انسان باید با صبر نقطه تحمل خود را بالا ببرد و هیچ‌وقت نمی‌توانیم با حذف کردن زمان، سریع‌تر به چیزی که می‌خواهیم برسیم، مگر این‌که به آرامی همه چیز را درست کنیم، حتی یک دانه گندم که کاشته می‌شود هشت‌ماه زمان می‌برد، یا وقتی بچه می‌خواهد متولد شود باید نه‌ماه در شکم مادر باشد تا موقع تولدش فرا برسد، پس هر مسئله‌ای باید از کم شروع شود و با همین روش تدریجی، اعتیاد هم در کنگره به درمان می‌رسد.

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر

امروز در میانهٔ آشفتگی، اضطراب و استرس‌های زندگی، روی این صندلی نشسته‌ام تا با خودم مواجه شوم. در این مسیر، وادی‌ها یکی پس از دیگری راهنمای من هستند و اکنون در برابر وادی نهم ایستاده‌ام: نقطه تحمل، توانایی حمل دشواری‌های زندگی در همان وضعیتی است که اکنون در آن قرار داریم. لحظه‌ای که احساس می‌کنیم دیگر تاب نمی‌آوریم، یعنی از مرز نقطه تحمل خود عبور کرده‌ایم. این ظرفیت در هر انسان متفاوت است و حتی در موضوعات مختلف نیز می‌تواند فرق کند. این وادی به ما می‌آموزد چگونه ظرفیت خود را روزبه‌روز گسترش دهیم تا در میانه طوفان‌ها، تعادل و آرامش طبیعی خود را حفظ کنیم. بسیاری از تنش‌های ما، به‌ویژه در خانواده، از دو ریشه سرچشمه می‌گیرد: ۱. پایین بودن نقطه تحمل خودمان ۲. ناآگاهی از میزان نقطه تحمل طرف مقابل. برای افزایش نقطه تحمل، باید از چهار مانع بزرگ عبور کنیم: توقع، منیت، خودخواهی و خواسته‌های غیرمعقول. باید به‌جای تلاش برای تغییر اجباری جهان، خودمان را با واقعیت درمان وفق دهیم. باید یاد بگیریم برای هر مسیری زمان تعیین کنیم و از دام زودخواهی دوری کنیم. فراموش نکنیم که درمان بر سه ضلع استوار است: جسم، روان و جهان‌بینی. با بالا رفتن نقطه تحمل، نه تنها توان جسمی و روحی، بلکه گنجایش ظرف وجودی ما نیز وسیع‌تر می‌شود. برای تغییر جایگاه، تغییر نگاه و تغییر تفکر، باید آگاهانه از باورهای غلط و آموخته‌های نادرستی که ریشه مشکلاتمان هستند عبور کنیم. تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف؛ زیرا اسباب اصلی حرکت، داشتن تفکر سالم، ایمان سالم، عمل سالم، حس سالم، عقل سالم و عشق سالم است. ما باید این‌ها را در خود آماده کنیم تا بتوانیم آن‌چه را حقیقتاً می‌خواهیم به دست آوریم.

رابط خبری: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون سوم)
عکاس: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وحید

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .