راهنما، چراغی در مسیر دانایی. راهنما در کنگره۶۰ تنها کسی نیست که مسیر را به رهجو نشان میدهد؛ او انسانی است که با عشق، محبت، آموزش و تجربه، چراغی در مسیر حرکت دیگران روشن میکند. راهنما پیش از آنکه آموزشدهنده باشد، خود یک آموزشگیرنده است و میداند که خدمت، فرصتی برای تزکیه، پالایش و شناخت بیشتر خویشتن است.
جایگاه راهنمایی، جایگاه عشق و مسئولیت است؛ جایگاهی که در آن، صبر در کنار محبت و نظم در کنار بخشش معنا پیدا میکند. راهنما با حرکت خود به رهجو میآموزد که تغییر امکانپذیر است و هیچ انسانی نباید از گذشته خود ناامید باشد.
زیباترین ثمره خدمت یک راهنما، دیدن تغییر در اندیشه، رفتار و نگرش رهجوست؛ روزی که رهجو از تاریکی فاصله میگیرد، طعم آرامش را میچشد و خودش نیز برای خدمت و آموزش به دیگران آماده میشود.
در کنگره۶۰، راهنما مسیر را بهجای رهجو طی نمیکند، بلکه با عشق و تجربه، چراغ راه او میشود تا هرکس با خواست، تلاش و حرکت خود، به رهایی و تعادل برسد. راهنما بودن، تنها یک جایگاه نیست؛ پیمانی است برای عشق ورزیدن، آموزش گرفتن و خدمت بیمنت.
راهنما همسفر ناهید همراه مسافرشان با آنتیایکس شیره خوراکی، به روش DST و با داروی OT، به مدت ده ماه و پنج روز، به راهنمایی آقای بابک لطفی و خانم شهناز سفر کردند و اکنون نزدیک به شش سال است که آزاد و رها هستند. رشته ورزشی هر دو، تیراندازی با کمان است.
خانم ناهید، من رهجوی شما نیستم؛ اما همیشه احساس میکنم شما برای همه، مانند یک راهنمای مهربان و حامی هستید. حتی در پارک هم رهجویان لژیونهای دیگر را در کنار شما میبینیم. این وسعت قلب و نگاه فراتر از لژیون، از کجا سرچشمه میگیرد؟
سؤال سختی بود!
من همیشه سعی میکنم خودم را جای رهجو بگذارم و او را درک کنم. درست است که رهجو به کنگره وصل شده، اما ممکن است نواقص زیادی داشته باشد. راهنما باید بهگونهای رفتار کند که رهجو بتواند در دایره کنگره باقی بماند. بعضیها زودتر جذب میشوند و بعضیها دیرتر.
اصول، ساختار و سنت کنگره بر پایه عشق و محبت است. هرچقدر بتوانم عشق و محبت را درون خودم داشته باشم، راحتتر میتوانم به رهجو خدمت کنم و او را در این دایره نگه دارم تا از آموزشها بهرهمند شود.
نمیدانم چیزی که شما از من دیدهاید تا چه اندازه با واقعیت وجودی من مطابقت دارد، اما قطعاً کار سختی است که یک راهنما بتواند عشق و محبت را در کنار سختگیری داشته باشد؛ زیرا اگر عشق و محبت نباشد، سختگیری هیچوقت نتیجهبخش نخواهد بود.
من همیشه سعی کردهام رهجو را دوست داشته باشم؛ چه در پارک باشد و چه در شعبه. تلاش میکنم به همه احترام بگذارم و آن چیزی را که در کنگره آموختهام، به رهجو انتقال بدهم تا در کنگره بماند و در درجه اول، خودش از این حضور و آموزشها بهرهمند شود.
برای تربیت یک رهجوی موفق، راهنما باید چه ویژگیهایی داشته باشد؟
به نظر من، ابتدا خود راهنما باید موفق باشد؛ زیرا موفقیت راهنما بهتدریج در رهجو هم نمود پیدا میکند. اما راهنمای موفق یعنی چه؟
یعنی راهنما خودش بداند در این مسیر چهکاری انجام میدهد. بداند من چهکار میکنم، با خودم چندچند هستم و اصلاً برای چه آمدهام و خدمت میکنم؟ باید پاسخ این سؤالها را برای خودش روشن کرده باشد، در مسیر باشد، هوشیارانه حرکت کند و تفکر کند.
وقتی راهنما این مسائل را ابتدا در خودش پیاده کرده باشد، میتواند یک راهنمای موفق باشد. در نتیجه، رهجو هم به راهنمای خود نگاه میکند، از او الگو میگیرد و به موفقیت میرسد.
با توجه به اینکه شما راهنما هستید، آیا توانستهاید آموزشها را در زندگی خودتان پیاده کنید و یک زندگی ایدهآل برای خودتان بسازید؟
قطعاً، قطعاً. اگر نمیتوانستم آموزشها را در خودم، خانواده و رابطهام با همسرم پیاده کنم، اصلاً فکر میکنم خدمت نمیکردم.
خیلی راحت است که امروز به این فکر کنم که خدمتم چه سودی برای من دارد و اگر به این نتیجه نرسم، فردا خدمت نکنم. اما چیزی که باعث شده من همچنان در جایگاه خدمت باشم و دوست داشته باشم مسیرم را ادامه بدهم، این است که ابتدا توانستهام به خودم خدمت کنم.
توانستهام در خانه و در ارتباطم با فرزندم و همسرم تغییراتی ایجاد کنم و این روابط را بهبود ببخشم؛ بهگونهای که در درجه اول، خودم از این موضوع رضایت داشته باشم.
یک رهجو برای اینکه بتواند سفر مطمئنی داشته باشد و گل رهایی را دریافت کند، باید چه پارامترهایی داشته باشد؟
مهمترین پارامتری که یک رهجو باید داشته باشد، انجام تزکیه و پالایشی است که آقای مهندس همیشه درباره آن صحبت میکردند.
در کنگره چند باید و نباید وجود دارد. یکی از بایدها، حضور مرتب در جلسات و دیگری که بسیار مهم و ضروری است، نوشتن سیدیهاست. وقتی رهجو بتواند این موارد را انجام بدهد و در کنار آن ورزش را هم دنبال کند، ناخودآگاه در مسیر درست قرار میگیرد و راهنما هم دیگر نیازی ندارد زحمت زیادی برای او بکشد.
در نهایت، وقتی به خودش میآید، میبیند به رهایی رسیده و تغییر کرده است. این تغییر را حتی در چند ماه اول هم میتواند در خودش مشاهده کند.
در کنگره ما همیشه باید به دنبال نشانهها باشیم. اگر من تغییر کرده باشم، قبل از هرکسی خودم آن را تشخیص میدهم. وقتی ببینم تغییر کردهام، متوجه میشوم که مسیر درست است و باید آن را ادامه بدهم.
حالا انتهای این مسیر میتواند رهایی، راهنمایی، مرزبانی یا هر جایگاه دیگری باشد که کنگره در ادامه مسیر برای ما مهیا کرده است.
یک راهنما خودش همیشه در حال آموزش گرفتن است. آیا تاکنون شده است درسی را از یکی از رهجوهای خود بگیرید؟
قطعاً. من همیشه از رهجوهایم درس میگیرم.
انسان در ابتدا فکر میکند که در جایگاه راهنمایی قرار گرفته تا آموزش بدهد؛ اما وقتی وارد لژیون میشود، به مسائل رهجو و چگونگی سفر او توجه میکند. اگر خواست و آمادگی آموزش گرفتن وجود داشته باشد، ناگهان متوجه میشود که با مسائلی در زندگی خودش روبهرو شده که همان مسائل رهجو بوده است.
در چنین شرایطی، آموزشی را که از رهجو میگیرد، میتواند در زندگی خودش هم پیاده کند.
زیباترین تصویری که دوست دارید از یک رهجو بهعنوان راهنما ببینید، چیست؟
اینکه بتوانم شال راهنمایی را دور گردن او ببینم.
در کنگره، جایگاه راهنمایی یک پکیج کامل آموزشی است. اگر یک رهجو بتواند به این مرحله برسد، میتواند زندگی بسیار خوبی برای خودش و دیگران مهیا کند.
حالا میخواهم سؤال را کمی شخصیتر کنم. وقتی در یک خانه، شما و همسرتان هر دو در جایگاه راهنمایی خدمت میکنید، شاید تصور شود فضای زندگی مشترکتان سرشار از درک متقابل و آموزش باشد. این همخدمتی و همسنگری چقدر به شما کمک کرده است؟
البته اینطور نیست که همیشه درک متقابل و آموزش در زندگی وجود داشته باشد. اتفاقاً من همیشه به رهجوهای خودم میگویم همسفر و مسافری که همزمان خدمت راهنمایی را شروع میکنند، با چالشهای سختی روبهرو میشوند؛ چون هر دو فکر میکنند راهنما هستند.
البته باید این موضوع را پشت در بگذاریم تا باعث ایجاد منیت نشود؛ زیرا هر دو در حال خدمت کردن و آموزش گرفتن هستند.
به نظر من، چالشهایی که یک زوج در جایگاه خدمت راهنمایی با آن روبهرو میشوند، خیلی بیشتر از چالشهای کسی است که خودش بهتنهایی راهنماست و همسرش در این جایگاه خدمت نمیکند.
چیزی که من اکنون در خودم میبینم، این است که چالشهای زیادی در این مسیر داشتهام. قطعاً به همان اندازه که چالشها زیاد هستند، بهرهای هم که من و همسرم از این خدمت در زندگیمان میبریم، بیشتر است.
این موضوع را در خودم و مسافرم دیدهام. هر روز زندگی ما با روزهای گذشته تفاوت داشته است. شاید در گذشته، از هر نظر، چه در صور آشکار و چه در صور پنهان، تخریبهای زیادی داشتهایم؛ اما اکنون به این موضوع توجه میکنم که منِ امروز با منِ دیروز بسیار متفاوت هستم.
این تغییر به من امید میدهد که بتوانم این مسیر را ادامه بدهم. خیلی خوب است که در این مسیر قرار گرفتهام و واقعاً خدا را شکر میکنم.
سپاسگزاریم از اینکه در این گفتگو شرکت کردید و بخشی از نگاه و شخصیت خود را با ما به اشتراک گذاشتید.
با تقدیم احترام و تشکر همسفر یاسمن
طراح سوال و مصاحبه کننده: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اندیشه
- تعداد بازدید از این مطلب :
127