English Version
This Site Is Available In English

نقطه تحمل و قدرت تغییر

نقطه تحمل و قدرت تغییر

راهنما همسفر گلناز در باب دستور جلسه «وادی نهم: وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.» برداشت خود را این‌گونه بیان کرد:

این وادی مانند هشت وادی قبل، سرشار از آموزش است و برای به وجود آمدن نقطه تحمل در انسان دو اصل مهم که عبارت‌اند از تکرار و تمرین مطرح می‌شوند. انسان برای به دست آوردن و کسب هر چیزی باید این دو اصل را به کار بگیرد. برای مثال من ترس زیادی از آب و شنا کردن داشتم و هیچ استعدادی در این زمینه احساس نمی‌کردم؛ اما با استمرار، تمرین مداوم و آموزش گرفتن از مربی، تا حدود زیادی توانستم بر ترس خود غلبه کنم و شنا کردن را بیاموزم. برای رسیدن به نقطه تحمل، ابتدا باید به یک تفکر درست برسیم؛ البته رسیدن به نقطه تحمل تنها با حرف زدن امکان‌پذیر نیست؛ بلکه باید از مرحله سخن عبور کنیم و به مرحله عمل برسیم.

انسان برای رسیدن به حد تعادل، حق انتخاب دارد و خداوند او را بر سر دو راهی قرار داده است: یک راه خیر و دیگری شر و انسان باید یکی از این دو راه را انتخاب کند؛ البته برای انتخاب مسیر درست، باید از دو پیامبری که خداوند مهربان برای راهنمایی انسان قرار داده است، کمک بگیریم. یکی پیامبر درون که عقل است و دیگری پیامبر بیرون که انبیاء الهی هستند و فرمان‌های قدرت مطلق را به انسان‌ها ابلاغ کرده‌اند؛ اگر به این فرمان‌ها عمل کنیم، می‌توانیم از مشکلات زندگی عبور کنیم و به آرامش برسیم در غیر این صورت، با دشواری‌ها و دردسرهای بیشتری روبه‌رو خواهیم شد.

در حقیقت کارهای ارزشی مانند جامی از گل هستند که درون آن نوشیدنی گوارایی قرار دارد و کارهای ضدارزشی مانند جامی از طلا هستند که درون آن زهر وجود دارد. مواد مخدر در ابتدا به فرد احساس خوب و انرژی می‌دهد؛ اما به‌تدریج انرژی ذخیره‌شده بدن او را مصرف می‌کند. به‌گونه‌ای که انرژی‌ای را که بدن باید طی ۷۰ یا ۸۰ سال مصرف کند، در مدت ۱۰ یا ۱۵ سال از بین می‌برد و فرد مصرف‌کننده را فرسوده و پیر می‌کند؛ اما زمانی که فرد وارد کنگره۶۰ می‌شود و سفر خود را آغاز می‌کند؛ اگر سفر درستی داشته باشد و به راهنمای خود گوش کند، به‌تدریج مواد مصرفی خود را کاهش می‌دهد و به سلامتی نزدیک‌تر می‌شود تا سرانجام از بند مواد مخدر رها شود و جوانی و نشاط خود را دوباره به دست آورد.

در این مسیر، انسان کاشتن بذر نیکو را آغاز می‌کند؛ یعنی برای جبران کارهای گذشته، به دیگران کمک می‌کند تا بتواند تقدیر خود را به شکل بهتری رقم بزند. خداوند نیز به انسان‌هایی که در مسیر مستقیم قدم برمی‌دارند، قوت فراوانی عطا می‌کند و این وعده خداوند است. نکته دیگری که از این وادی آموختم، نقش ما همسفران در سفر مسافرانمان است. ما باید به‌عنوان همراه، به سفر آن‌ها کمک کنیم و در بعضی مواقع با رفتار و گفتار خود، آن‌ها را به نقطه آشوب نزدیک نکنیم.

همچنین با آموزش‌هایی که می‌گیریم، در جهت اصلاح خودمان قدم برداریم و به دنبال تغییر دادن دیگران نباشیم. این وادی به من آموخت که چگونه می‌توانم نقطه تحمل خود را بالا ببرم، بر ترس‌هایم غلبه کنم و با اطاعت از فرمان‌های خداوند، قوت حلال و روزی بی‌دردسر برای فرزندانم فراهم کنم. به نظر من، تمام این وادی‌ها یک هدف مشترک را دنبال می‌کنند و آن رسیدن به آرامش و صلح است. امیدوارم سایه آقای مهندس برای همیشه بر سر کنگره۶۰، همه کسانی که در کنگره سفر می‌کنند و خدمتگزاران آن مستدام باشد، آمین.

نویسنده و رابط خبری: راهنما همسفر گلناز (راهنمای لژیون هفدهم)
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .