English Version
This Site Is Available In English

عبور از رنج‌ها تا رسیدن به نقطه تعادل

عبور از رنج‌ها تا رسیدن به نقطه تعادل

وادی نهم، مانند سایر وادی‌ها، شاه‌کلیدی برای باز کردن قفل‌های درونی انسان است و نقش مهمی در رشد، شناخت و تغییر ساختارهای درونی او دارد. ابتدای وادی با این جمله آغاز می‌شود:
«وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.»

شاید در ابتدا تصور کنیم که بالا رفتن نقطه تحمل، تنها در جهت ارزش‌ها و صعود انسان اتفاق می‌افتد؛ درحالی‌که این‌گونه نیست. انسان می‌تواند نقطه تحمل خود را در مسیری نادرست و ضدارزشی، بدون آموزش و حتی در مدت‌زمانی نسبتاً کوتاه بالا ببرد. این اتفاق در بیشتر موارد با لذت ظاهری همراه است، اما در ادامه مشکلات و تخریب‌های فراوانی در مسیر زندگی او به وجود می‌آورد.

به‌عنوان مثال، فردی را در نظر بگیریم که هر روز مواد مخدر یا الکل را در مقدار و دفعات کم مصرف می‌کند. ممکن است پس از یک یا دو سال، بدون آنکه خودش متوجه باشد، به فردی معتاد یا الکلی تبدیل شود. در واقع، نقطه تحمل او در مصرف مواد یا الکل بالا رفته، اما در مقابلِ عدم مصرف، نقطه تحملش کاهش یافته است و همین موضوع باعث بی‌تعادلی جسمی و روانی او می‌شود.

بالا رفتن نقطه تحمل در مسیر ضد ارزشی، نیازی به آموزش، تفکر و تجربه ندارد؛ اما برعکس، اگر انسان بخواهد نقطه تحمل خود را در مسیر درست و مثبت افزایش دهد، به پارامترهایی مانند آموزش، تجربه، تفکر، تمرین و استمرار نیاز دارد.

برای مثال، اگر فردی بخواهد علم و دانش کسب کند یا هنری بیاموزد، باید تلاش کند، آموزش ببیند و تمرین داشته باشد تا بتواند پله‌پله و آرام‌آرام، با طی شدن فرآیند زمان، به خواسته و هدف خود برسد.

این موضوع در زندگی روزمره ما نیز کاملاً قابل مشاهده است. فردی ممکن است در برابر کوچک‌ترین صحبت یا مخالفتی به‌سرعت عصبانی شود، نتواند احساسات خود را کنترل کند و وارد آستانه آشوب شود و در نتیجه برای خود و دیگران مشکلاتی به وجود آورد. در مقابل، ممکن است فرد دیگری آن‌قدر به دانایی و آگاهی رسیده باشد که هنگام مواجهه با مسائل و مشکلات، تعادل خود را از دست ندهد و بتواند با آرامش و تفکر با آن‌ها روبه‌رو شود.

اگر بخواهم از تجربه خودم در این زمینه صحبت کنم، می‌توانم بگویم پیش از ورود به کنگره، در مقابل حرف‌ها و قضاوت‌های دیگران بسیار ناراحت و عصبی می‌شدم و گاهی واکنش‌های عجولانه‌ای نشان می‌دادم. در بیشتر مواقع نیز، حتی اگر هیچ عکس‌العملی از خود نشان نمی‌دادم، در صور پنهان و ذهنم دچار تشویش و ناراحتی زیادی می‌شدم؛ به‌گونه‌ای که دیگر جایی برای تفکر، آموزش و حتی کسب تجربه باقی نمی‌ماند. همین مسئله مانع از آن می‌شد که برای رشد خود، افزایش آگاهی و رسیدن به دانایی حرکتی انجام دهم.

تا اینکه به لطف خداوند مهربان، راه کنگره به رویم باز شد و با استفاده از آموزش‌های ناب آن توانستم به‌آرامی نقطه تحمل و صبر خود را در مسیر دانایی افزایش دهم. یاد گرفتم که با بهره‌گیری از آموزش‌های درست و حضور مستمر در کلاس‌ها و جلسات آموزشی، می‌توانم در این مسیر پرفروغ، روی نقاط ضعف خود کار کنم، آن‌ها را به نقاط قوت تبدیل نمایم و نقطه تحمل خود را در جهت مثبت، به‌آرامی بالا ببرم.

درس دیگری که وادی نهم به من آموخت، این بود که انسان برای بالا بردن نقطه تحمل خود در مسیر درست، باید از سد رنج‌ها، دردها و نیروهای بازدارنده عبور کند و در این مسیر استقامت داشته باشد؛ زیرا بدون عبور از سختی‌ها و ایستادگی در برابر موانع، رسیدن به رشد و تعادل امکان‌پذیر نخواهد بود.

در پایان امیدوارم بتوانم با بهره‌گیری از آموزش‌ها و دانش کنگره ۶۰، در مسیر زندگی به نقطه تعادل لازم برسم و آن کنم که فرمان است.

نویسنده: راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر آزاده رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر فرنوش رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت 
همسفران نمایندگی یوسف تهران 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .