سیزدهمین جلسه از دور پنجم از سری کارگاه های آموزش عمومی نمایندگی فیروزآباد فارس، ویژه مسافران و همسفران؛ با استادی پهلوان مسافر حسین، نگهبانی مسافر بهرام و دبیری مسافر نصرالله با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس، DST و تجربه من از سایر روشها» در روز پنجشنبه مورخه ۱۴۰۵٫۸٫۲۱ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سپاسگزار آقای مهندس و خانواده محترم ایشان هستم بابت ابداع روش DST و بنیان کنگره و بابت خدماتی که این فرد ارزشمند این دانشمند بزرگ به جامعه بشری به خصوص به من مصرف کننده داشتهاند. دستاوردهای آقای مهندس زیاد هست و ایشان قبل از کنگره و درمان اعتیاد توانستند چشم الکترونیکی برای دستگاه های برش سنگین را درست کنند برای این که دستی داخلش گیر کرد قطع نشود و این قضیه نشان دهنده این هست که قبل از کنگره هم ایشان فکر و کارشان خدمت بوده به بشریت!! از جمله دستاوردهای جناب مهندس همین روشDST هست وقتی این روش را به کار میبریم میبینیم که ظریف کاری هایی در این روش هست و باید این روش را با دقت و با کمک راهنما انجام بدهیم. ما قبلا هم شنیده بودیم که یک نفر پنج سال، شش ساله دو هفتهای یکبار مصرف میکنه ولی معتاد نشده است!!
در کنگره من فهمیدم که برای اعتیاد یا ما باید سیصد بار متوالی مواد مصرف کنیم یا چهارصد بار مثلاً دو یا سه هفتهای یکبار تا اعتیاد اتفاق بیفتد یعنی آن غدد درون ریز و برون ریز بدن که مواد مخدر درونی رو تولید می کنند از کار بیفتند. به خاطر همین در روشDST میگویند حداقل ده ماه زمان لازم است برای درمان جسم. فرد مصرف کننده مواد مخدر یا تریاک را به عنوان ماده مخدر استفاده میکند حالا میخواهیم به او بگوییم که در کنگره همین تریاک داروی شما است یعنی ماده مخدر رو میآیم به عنوان دارو به شخص مصرفکننده میدهیم. در روشDST همینجور که پله پله دارو را کم میکنیم نفس شخصی که دارد سفر میکند و در حال درمان است را تحت آموزش قرار میدهیم که قبول کند به موادمخدر به چشم دارو نگاه کند که این خیلی نکته ریزی هست که شاید خیلی توجهی بهش نمیکنیم ولی در روشDST علاوه بر اینکه جسم را درمان میکنیم نفس را هم تربیت میکنیم.
همسفرها مواد مصرف نمیکردند ولی به واسطه همنشینی یا همزیستی با ما دچار یک سری مشکلاتی شدهاند و آنها هم در کنگره جسم و روان و جهان بینی را تقویت میکنند که این هم یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس محسوب میشود. یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس همین لژیونهای مالی( سردار ) هست! شما ببینید بقیه NGOها تو این پارک تو اون پارک، از این مکان به اون مکان، از این غسالخانه به اون غسالخانه، در حال جابهجایی هستند ولی لژیون مالی در کنگره باعث شده ما مکان از خودمان باشد و دستمان در جیب خودمان باشد. به فرموده آقای مهندس « گاوی که نان گدایی بخورد زمین شخم نمیزند ».
لژیون سردار مسئولیت پذیری را به من مصرف کننده یاد میدهد به من مصرفکننده که سر بساط؛ رفیق خودم را دور میزدم!! لژیون سردار به من پس انداز کردن را یاد میدهد، به من مسئولیت در برابر همنوع را یاد میدهد، به من یاد میدهد که این کمک مالی که اینجا دارم میکنم، به واسطه این nتومان، یک چراغی را مثلاً در فلان شهر روشن نگه میدارم تا یک نفر زیر این چراغ بنشیند و به درمان برسد.
لژیون سردار به من یاد میدهد که بیایم سهامدار کنگره بشوم، سهامدار احیای انسانهای در بند و گرفتار بشوم. من اگر با شصت میلیون اعلام دنوری میکنم و ده میلیونش را پرداخت میکنم پنجاه میلیون تومان دیگر را این جهان هستی به من میدهد حالا این وسط من میتوانم شاگرد خوبه باشم و میتوانم رفوزه بشوم. شاگرد خوب دینش را بدهیش را ادا میکند چون آن پول وارد سیستم مالیاش شده است؛ فقط ممکن است نیروهای منفی بگویند حالا این را خرج فلان جا بکن و نگذارند تعهد مالی ات را پرداخت کنی! خیلی جالبه این بحثهایی که خدمتتان عرض میکنم و یا این صحبتها در لژیونهای مالی میشود چون من که تا دیروز افسرده بودم، ناامید بودم، از زمین و زمان شاکی بودم، امروز در کنگره خدمتگزار هستم و نتیجهاش نصیبم میشود.
شما همین پیوند محبت را ببینید در کنگره! ما بالای یکصد هزار نفر عضو کنگره هستیم؛ شاید اندک کسی بوده باشد که برای از دست دادن آقای مهندس گریه نکرده باشد با اینکه ما میدانیم ایشان فقط جسم فیزیکیشان را ترک کردهاند. این پیوند محبت هم جزو دستاوردهای دیگر آقای مهندس محسوب میشود که همه اعضا با آموزش آقای مهندس به سمت همین محبت حرکت میکردند و این پیوند محبت خیلی بزرگ و عظیم هست.
ممنونم که با سکوتتان به خودتان ارزش دادید و به من بها.

خلاصه و تایپ:مسافر کیانوش (لژیون سردار)
ویرایش: مسافر علی ( دنور )
ارسال: مسافر بهرام ( خدمتگزار سایت )
- تعداد بازدید از این مطلب :
137