در وادی نهم میآموزیم که هیچ تغییری بهصورت ناگهانی و یکمرتبه به وجود نمیآید. هر تغییری در اثر گذشت زمان، تکرار و تمرین شکل میگیرد. هر چیزی که در هستی وجود دارد، دارای نقطه تحمل است و اگر از آن عبور کند دچار دگرگونی میشود و از نظام یا سیستم خود خارج میگردد. انسان موجودی است که میتواند با اختیار و تمرین نقطه تحمل خود را تغییر بدهد، ما اگر بخواهیم میزان تغییر خود را بسنجیم؛ باید توجه کنیم، نقطه تحمل ما در برابر مسائل نسبت به قبل چقدر افزایشیافته است. هر انسانی در زمان روبهروشدن با مشکل واکنش متفاوتی دارد و این مسئله به این خاطر است که نقطه تحمل انسانها با یکدیگر متفاوت است. درجه مقاومت انسان در برابر مسائل زندگی را میتوان همان نقطه تحمل شخص دانست.
در وادی نهم یاد میگیریم که مسئله مهم در بالابردن نقطه تحمل، زمان است که باید در نظر گرفته شود. برای بالابردن نیروی درون تنها یک راه وجود دارد که انسان خود را در مقابل نیروهای بیرونی مختلفی قرار دهد و اجازه دهد که از جهات مختلف تلنگرهایی ریز به او زده شود، تا این عمل باعث بیداری درون شود، برای مثال شخص در رشتههای ورزشی مختلف شرکت کند یا در جایگاههای خدمتی متفاوت قرار بگیرد تا نقطه تحمل به وجود آمده و درون شخص تقویت شود.
انسان موجود اجتماعی است و باید در زندگی نقطه تحمل انسانهای دیگر را در نظر بگیرد و در معاشرت با دیگران مکان مناسب، زمان مناسب و کلام مناسب را در نظر بگیرد تا شخصی را به مرحله آشوب نرساند. همانطور که نقطه تحمل در جهت مثبت بالا میرود، نقطه تحمل در جهت منفی هم بالا میرود، برای مثال نقطه تحمل فردی که قرص روانگردان و یا مواد مخدر مصرف میکند، آرامآرام نقطه تحمل جسم او در برابر مصرف مواد بالا میرود. نکته مهم این است که نقطه تحمل در جهت منفی نیازی به آموزش ندارد؛ اما افزایش نقطه تحمل در جهت مثبت شدیداً به آموزش، تفکر و تجربه نیازمند است.
تأثیر این وادی بر روی من این است که من اگر بخواهم، در هر جایگاهی قرار بگیرم؛ باید اول نقطه تحمل خود را با آن جایگاه برابر کنم؛ در غیر این صورت هم برای خود و هم برای دیگران مشکل درست میکنم. نقطه تحمل من میتواند، با تکرار و تمرین همراه با گذر زمان افزایش پیدا کند، این مسئله میتواند، هم در جهت تخریب و هم در جهت سازندگی عمل کند. انسان میتواند با انجام کارهای ضدارزشی، ظرفیت انجام کارهای نادرست را پیدا کند و از تعادل خارج شود یا در مسیر دانایی حرکت کند و نقطه تحمل خود را در مسیر ارزشها بالا ببرد؛ بنابراین برای رسیدن به آرامش باید صبور بود؛ همانطور که در کنگره آموزش گرفتم، تغییر بهصورت تدریجی است؛ شاید قدم فعلی من کوچک باشد؛ اما اگر در مسیر درست باشد، من به توانایی بسیاری دست پیدا خواهم کرد و در نهایت، به فردی صبور و با تعادل تبدیل میکند؛ مانند بذری که میکاریم و با آبیاری و مراقبت از آن تبدیل به درختی تنومند میشود.
منابع: کتاب چهارده وادی برای رسیدن به خود (وادی نهم)، سیدی «تیروکمان»
نویسنده: راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
رابط خبری:همسفر همدم رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
عکاس:همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
86