مصاحبه با اسیستانت محترم، جناب آقای محسن راهچمنی
به رسم کنگره لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید.
سلام دوستان، محسن هستم، مسافر.
۱۷ سال تخریب داشتم. انواع آنتیایکس مصرفی من متفاوت بود و آخرین آنتیایکس مصرفیام روزانه ۷ گرم شیره خوراکی بود. سفر اول من ۱۳ ماه و ۱۰ روز به روش DST و با داروی درمانی OT به طول انجامید. راهنمای درمان من آقای علی اشک زری و رشته ورزشی من کشتی بود. حدود ۹ سال و ۸ ماه است که از بند مواد مخدر و نیکوتین رها شدهام و در این مسیر از راهنماییهای آقای مهدی بافنده بهرهمند بودهام.

-جناب آقای مهندس دژاکام چه دیدگاهی نسبت به ورزش در مسیر درمان اعتیاد داشتند؟
جناب آقای مهندس، ورزش را نقطه عطفی در مسیر درمان میدانستند. اما چرا ورزش برای یک فرد مصرفکننده اهمیت دارد؟
معمولاً افراد مصرفکننده در دوران مصرف، در وضعیت سکون به سر میبرند و تحرک جسمی چندانی ندارند. به همین دلیل، آشنایی بدن و آناتومی آن با فعالیتهای ورزشی و توجه به سلامت جسم، موضوع بسیار مهمی است.
موضوع دیگر، جهانبینی ورزش و مرام پهلوانی است که در مسیر درمان از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
نکته مهم دیگر، بیدار شدن در ساعات اولیه صبح است. معمولاً در دوران مصرف، چنین حال و هوایی در افراد کمتر دیده میشود؛ اما فعالیت پارکها باعث میشود یک فرد مصرفکننده ساعت شش صبح از خواب بیدار شود و در کنار گروهها و لژیونهایی قرار بگیرد که در حال صرف صبحانه هستند. این اتفاق برای یک فرد مصرفکننده بسیار ارزشمند است و میتواند او را در مسیر درمان ثابتقدمتر و مشتاقتر کند.
-از نگاه جناب مهندس ، ورزش چه تأثیری بر جسم، روان و جهانبینی یک مسافر دارد و چرا ورزش در کنار درمان اهمیت پیدا میکند؟
در بحث درمان، روان و جهانبینی، ورزش نقش بسیار مهمی دارد. همانطور که در تحقیقاتی که آقای مهندس در زمینه دانش اعتیاد مطرح کردهاند نیز به آن اشاره شده است، افرادی که ورزش میکنند، فعالیت غدد درونریز و برونریز آنها بیشتر میشود. ترشح دینورفین و مواد شبهافیونی در افرادی که در دوران درمان ورزش میکنند، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و فعالیت این سیستمها افزایش پیدا میکند.
به همین دلیل، فردی که در مسیر درمان قرار دارد و به واسطه ورزش، فعالیت غدد درونریز و برونریز بدن خود را به تعادل میرساند، قطعاً سفر راحتتر و رهایی باکیفیتتری را تجربه خواهد کرد.
همانطور که در کنگره ۶۰ میدانیم، روان و خلقوخو در ارتباط با جسم سالم قرار دارند. هنگامی که جسم سالم باشد و به تعادل برسد، روان و جهانبینی نیز میتوانند در مسیر تعادل قرار بگیرند.
به نظر من، فردی که به رهایی میرسد، اگر در فعالیتهای ورزشی کنگره ۶۰ نیز حضور فعالی داشته باشد، در ادامه حال بهتری خواهد داشت و میتواند خدمتگزار بهتری برای کنگره ۶۰ باشد.
-با توجه به تأکید بنیان فقید کنگره ۶۰ بر ورزش و فعالیت در پارکها، مسافران چه وظیفهای در این زمینه دارند؟
موضوع ورزش از همان سالهای ابتدایی فعالیت کنگره مشخص شد؛ زیرا منفعت و سود مستقیم ورزش در درجه اول به خود مسافر میرسد. چراکه از نظر جسمی به تعادل میرسد، از نظر روانی و روحی شرایط بهتری پیدا میکند و در ادامه حال بهتری خواهد داشت.
اما وظیفه من در این زمینه چیست؟
به نظر من، پارکها به دلیل اینکه با افراد مختلف جامعه در ارتباط هستند، فرصت بسیار خوبی برای انتقال یک پیام مهم به جامعه محسوب میشوند. هنگامی که ما در پارکها ورزش میکنیم و از نظر حسی و درونی به شرایط خوبی میرسیم، میتوانیم نگاه جامعه و افکار عمومی را نسبت به افراد مصرفکننده تغییر دهیم.
این مسئولیت بزرگی است که من در کنگره ۶۰ بر عهده دارم؛ اینکه بتوانم نگاه جامعه را نسبت به فرد مصرفکننده تغییر دهم.
در حال حاضر، یک فرد مصرفکننده در جامعه ممکن است فردی طردشده تلقی شود و او را با برخی رفتارهای ضد ارزشی و ناهنجاریها بشناسند. اما هنگامی که افراد جامعه در پارکها رفتوآمد میکنند و اعضای کنگره ۶۰ را میبینند که مشغول ورزش هستند، باادب و منظم رفتار میکنند و محیط را آلوده نمیکنند، این رفتارها میتواند الگویی برای جامعه باشد.
-در پایان، اگر صحبت یا نکتهای دارید، بفرمایید.
مردم میتوانند ببینند که یک فرد مصرفکننده نیز میتواند در جامعه، در سطحی بسیار بالا و حتی بهتر از بسیاری از افراد، زندگی سالم و ارزشمندی داشته باشد. بنابراین، من میتوانم این پیام را از طریق حضور و فعالیت در پارکها به جامعه منتقل کنم.
از شما بابت وقتی که در اختیار من قرار دادید، تشکرمیکنم.
مرزبان خبری مسافر علیرضا
ارسال خبر مسافر عماد
- تعداد بازدید از این مطلب :
60