وادی نهم به من آموخت که وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتر برسد، نقطه تحمل پیدا میکند. نقطه تحمل به معنای ظرفیت هر انسان در برابر مسائل و سختیهای زندگی است. خداوند انسان را در دوراهی روشنایی و تاریکی قرار داد و به او قدرت اختیار بخشید تا بتواند سرنوشت خودش را انتخاب کند.
عدهای میگویند که انسان جایزالخطاست؛ اما من در وادی نهم آموختم که انسانها مختارالخطا هستند؛ یعنی هم توان خطا کردن و هم توان انتخاب نکردن آن را دارند. اگر ما بتوانیم در مسیر ارزشها گام برداریم، قطعاً به سوی روشنایی، آسایش و آرامش خواهیم رفت؛ اما اگر در مسیر ضد ارزشها قرار بگیریم، در تاریکی و باتلاق فرو خواهیم رفت.
نقطه تحمل در هر انسانی متفاوت است؛ بهعنوان مثال شاید شخصی با ورشکستگی مالی از پا دربیاید و دست به خودکشی بزند و فرد دیگری تمام اعضاء خانوادهاش را در تصادفی سهمگین از دست بدهد و باز هم به زندگی خود ادامه دهد، چنین تفاوتی همان تفاوت ظرفیتهاست.
نکتهای که بایستی آن را به یاد داشته باشیم این است که نباید انسانها را به نقطه آشوب نزدیک کنیم. چرا؟ چون انسانها دارای دو چهره خوب و بد هستند و این ما هستیم که با رفتارمان تعیین میکنیم دیگران چه رفتاری با ما داشته باشند. اگر ما در برابر خشم شخصی بخواهیم بحث کنیم، دقیقاً او را به آستانه آشوب نزدیک میکنیم. ما بایستی به خاطر داشته باشیم که بسیاری از قتلها، بیحرمتیها، نافرمانیها و رفتن در مسیر ضدارزشها در همان نقطه آشوب انسانها رخ میدهد.
تأثیر وادی نهم بر زندگی من پیش از هر چیز دیگری در مسیر تغذیه سالم نمایان شد؛ بهعنوان مثال قبلاً نمیتوانستم روزی هشت لیوان آب بنوشم و توان پیادهروی نداشتم؛ بهگونهای که حتی انجام خریدهای کوچک روزانه نیز از توانم خارج بود؛ اما از زمانی که وارد لژیون تغذیه سالم به روش دژاکام شدم، توانستم ذرهذره نقطه تحمل خود را بالا ببرم و از پس مشکلات کوچک بربیایم. همین تمرینهای کوچک درهای تازهای را به روی من باز کرد و باعث شد تا امروز بتوانم روزانه نیم ساعت پیادهروی و ورزش در هوای آزاد را انجام بدهم.
درواقع این تغییر را طی چند ماه قدمبهقدم و ذرهذره به دست آوردهام و باور دارم که هیچ تغییری یکشبه به دست نمیآید؛ همانگونه که هر نیرویی از کم شروع میشود و بالا میرود، نقطه تحمل نیز ایجاد میشود. وقتی من این نقطه تحمل را در مقوله جهانبینی خودم به کار گرفتم سبب شد تا در مواجهه با اعضاء خانواده و فرزندم ظرفیت بیشتری پیدا کنم؛ بهگونهای که دیگر با هر جرقه کوچکی عصبانی نمیشوم و در لحظاتی هم که احساس میکنم به نقطه آشوب نزدیک شدهام، نفس عمیق میکشم و آرام میشوم.
من در وادی نهم آموختم که اندوختن مال برای آسایش عمر است، نه برای گردآوردن آن. گاهی اوقات ما خودمان را فراموش میکنیم و آنقدر نگران آینده و روزهای نیامده میشویم که برای تفریح، ورزش، آموزش و حتی خرید یک لباس زیبا زمانی نمیگذاریم و همه نعمتها را از خود دریغ میکنیم؛ زیرا از آینده میترسیم. ما بایستی بدانیم که اگر ثروتی را در اختیار داریم؛ باید این ثروت در جهت آسایش و رفاه ما باشد، نه اینکه فقط آن را انباشته کنیم و هیچ لذتی از زندگی نبریم.
در وادی نهم آمده است که تا میتوانید قوی باشید؛ زیرا ضعیف پایمال است. ما در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ طبیعت را الگوی خود قرار میدهیم و میآموزیم که تمام موجودات ضعیف در طبیعت از بین میروند و غذای موجودات قویتر میشوند. اگر ما هم در مسیر زندگی ضعیف باشیم، قطعاً طعمه نیروهای منفی و مشکلات میشویم.
در وادی نهم یاد گرفتهایم که اگر نقطه تحمل خود را بالا ببریم، میتوانیم بر مشکلات خویش غلبه کنیم. وادی نهم به من نشان داد که تغییر از نقطهای کم یا از یک قدم کوچک آغاز میشود؛ همانگونه که یک لیوان آب آغازی تازه برای تغییر نگاه من به زندگی شد. در پایان به روح پر فتوح مهندس حسین دژاکام درود میفرستم و با تمام توانم میکوشم تا آموختههای ایشان را به مرحله اجرا دربیاورم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر هما (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر هما (لژیون نهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان
- تعداد بازدید از این مطلب :
119