خداوند مهربان را بینهایت سپاسگزارم که مسیر سبز و پرنور کنگره۶۰ را پیش پای من نهاد تا چشم دلم به حقایق هستی گشوده شود.
در این سیدی عمیق دریافتم که وجود آدمی آمیزهای از دو حقیقت است؛ یکی صور آشکار و زندگی در کالبد خاکی و دیگری صور پنهان که با لطافت امواج، الهام، نور و صوت اداره میشود. خواب هر شب ما نشانهای زنده و بیپرده از جهان پس از مرگ است و کابوسها به زیبایی، تجسم آتش دوزخ و بازتاب درونی آشفتگیهای نفس را برایمان نمایان میسازند.
حیات سراسر یک مدار پویا و کارگاهی برای ارتقاء جان است؛ همانگونه که یک مسافر از سفر اول به دوم و سپس به جایگاه راهنمایی ترخیص میشود، روح انسان نیز مدام در چرخه تکامل گام برمیدارد. تزکیه، تصفیه و پالایش واقعی در هستی زمانی معنا مییابد که بتوانیم تمام گرهها و حسابهای درونی خود را تسویه کنیم تا به بهشت امن آرامش دست یابیم.
صراط مستقیم همچون اتوبانی بیانتها و گشاده، همواره پیش روی ما است و در هر نقطهای از تاریکی که باشیم، شجاعت بازگشت میتواند ما را دوباره در این مسیر الهی قرار دهد. بزرگترین چراغ هدایت و معجزه انسان برای حل دشوارترین مسائل، گوهر ناب تفکر و اندیشهای است که پروردگار در سرشت او به ودیعه نهاده است.
برای گرهگشایی از چالشهای زندگی هرگز نباید شتابزده عمل کرد؛ گاه گشودن یک کلاف سردرگم، نیازمند ساعتها، ماهها و حتی سالها ژرفاندیشی و تعمق صبورانه است. هر مسئله به اندازه ابعاد و وزن خود، تدبیر و زمان میطلبد و هنر یک رهجو این است که از میان صدها بیراهه با اتکا به عقل سلیم، شاهراه رستگاری را پیدا کند.
فرصت گرانبهای زندگی در این جهان، مجال ساختن بالهای پرواز است؛ انسان با کسب دانایی و مهار نفس در زمین، بالهایی نیرومند برای صعود روح خود پدید میآورد. هرچه بالهای معرفت و تزکیه ما در این جهان خاکی قویتر و گستردهتر باشد، پرواز ما در آسمان ابعاد بعدی آسانتر، اوجگیرندهتر و باشکوهتر خواهد بود.
حقایق هستی از دیدگان ظاهر پنهاناند؛ اما به محض آنکه دل را مصفا کنیم و پای در جاده راستی بگذاریم، درهای رحمت و یاری نیروهای الهی باز خواهند شد. با پاکی نیت و مهار ذهن، کانال الهامبخش قلب برای شنیدن نجواها و اصوات آسمانی گشوده میشود و راه از بیراهه پیش چشم آدمی روشن میگردد.
جهانبینی کنگره به من فهماند که شکوه زورخانه و مرام پهلوانی، به عضله و زور بازو نیست؛ پهلوان حقیقی کسی است که در برابر نفس سرکش بایستد و ادب، افتادگی و مروت پیشه کند. حتی بهرهگیری منظم از اپلیکیشن دژاکام و تهیه هفتگی سیدیها، مشق فروتنی، ارزش نهادن به دانایی و گامی عملی برای حفظ پیوند ما با سرچشمه آموزشها است.
بهای اندک یک سیدی در سنجش با تحول عظیمی که در روان و بنیان خانواده به پا میکند، هدیهای بسیار کوچک در برابر رهایی از ظلمات جهل است. من بهعنوان یک همسفر آموختم که هیچ رنج و اندوهی بیحکمت در مسیرم قرار نگرفته است؛ دردها آمدند تا صبوری، توکل و تسلیم در برابر فرمان حق را به من بیاموزند.
سختیها دشمن آرامش من نیستند؛ بلکه سنگ محکهایی هستند تا عیار اندیشه و باور مرا بسنجند و جانم را برای اوج گرفتن صیقل دهند. امروز با روحی پالایش یافته بندهای ناامیدی، ترس و کینهها را رها میکنم تا قلبم لبریز از شهد زلال آرامش، بخشش و ایمان به روشنایی فردا شود.
خداوندا، تو را شکر که بالهای خسته جانم را در پناه محبت کنگره، توان پریدن بخشیدی، چشم انتظار روزی هستم که پرتو این رهایی سراسر هستی را گلستان کند. از همراهی، همدلی و نگاههای سرشار از مهرتان صمیمانه سپاسگزارم.
منبع: سیدی زورخانه (مهندس حسین دژاکام)
نویسنده: راهنما همسفر مژگان (لژیون هشتم)
رابط لژیون: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مژگان (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
321