دهمین جلسه از دوره چهاردهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنمای محترم مسافر داوود، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری مسافر وحید ، با دستور جلسه: " DST و تجربه من از سایر روشها " سهشنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد؛
سلام دوستان داوود هستم، یک مسافر.
در کنگره با توجه به درمان ریشهای با متد DST ، تخریب با هر موادی صورت گرفته باشد اصلاً مهم نیست. چه تفاوتی دارد که ساختمان مثلا با زلزله ، سیل ، انفجار ، یا به صورت دستی تخریب شده باشد. بحث ما بازسازی و درمان با متدDST است. مطابق اصل تعمیم ، اگر شخصی بیماریهای جانبی علاوه بر اعتیاد داشته باشد ، آنها نیز درمان میشوند. به قول آقای مهندس ؛ باوری در ناباوری!
لطفاً قدیس درست نکنیم. مهندس قدیس نبود ، ایشان با تلاش و خدمت به بشریت به مرد بزرگی تبدیل شد. به قول فردوسی بزرگ:《 فریدون فرخ فرشته نبود ، ز مشک و ز عنبر سرشته نبود ، به داد و دهش یافت این نیکویی ، تو داد و دهش کن فریدون تویی 》و من از ایشان وام میگیرم و میگویم 《 مهندس دژاکام فرشته نبود ، ز مشک و ز عنبر سرشته نبود ، ز خدمت به خلق یافت این نیکویی ، تو خدمت به خلق کن مهندس تویی》.
آقای مهندس نیز همیشه میگفتند: من پیر ، مراد ، مرشد و عارف نیستم و این القاب را به من نسبت ندهید. من آدم خاصی نیستم اما معلم خیلی خوبی هستم.
یادشان گرامی باد.
به نکتهای مهم از تجربهام در زمان مصرف و پس از درمان اشاره کنم ؛ اگر در کنگره ، شخصی گمان کرد از کسی بهتر و یا از همه بدتر است. ، کارش بسیار دشوار خواهد شد. همان روزی که تصور کردم با بقیه فرق دارم و معتاد نمیشوم در دام اعتیاد گرفتار شدم ، حالا نیز اگر در کنگره تصور کنم با بقیه فرق میکنم قطعا درمان نمیشوم. باید یاد بگیرم من تافتهی جدا بافته نیستم. کنگره هدف نیست که در آن غرق شوم ، بلکه ابزاری است در خدمت ارتقای انسان.
ما در نوشتارها میخوانیم برای رهایی سه سفر و برای رهایی از دام اعتیاد دو سفر الزامی است. سفر اول از مصرف مواد مخدر تا قطع آن ، سفر دوم از قطع مصرف تا رسیدن به خود! واقعا چه شخصی به خودشناسی رسیده؟! یک نفر را به من نشان دهید که به خودشناسی رسیده باشد! نکتهی سفر دوم در همین جا نهفته است که انسان مدام باید در پی کسب دانایی باشد. فلسفهی نوشتن سیدی ، خواندن کتاب و تلاش برای عمل به آنها همین است. مگر میتوان گفت چون دیروز غذا خوردهام امروز غذا نمیخورم! همانطور که جسم غذا لازم دارد ، روان هم محتاج غذا به صورت مستمر است. به نظرم یکی از دلایل خواندن نماز بصورت یومیه همین است. مثلا وقتی کسی در روز ده مرتبه میخواند ایاک نعبد و ایاک نستعین ، و بفهمد که چه چیزی بیان میکند ، دیگر نمیگوید فلانی یه کاری برای من بکن یا دنبال پارتی بگردد!
انسان وقتی در منیت فرو میرود خودش متوجه نمیشود ، پس بهتر است وقتی نزدیکان چیزی به او گوشزد میکنند ، تفکر کند ، بپذیرد و درصدد اصلاح آن برآید.
اگر بخواهم دربارهی دستاوردهای مهندس به جز شاهکارهای علمی ایشان کمی صحبت کنم ، به نظرم در سه مولفه خلاصه میشود: ۱-تفکر ۲-تعادل ۳-مردمداری. مهندس بارها و بارها میگفتند که اگر بتوانم وادی اول یعنی تفکر را به شما آموزش دهم در این بعد از حیات تکلیف خودم را انجام دادهام. این نشانهی اهمیت تفکر است ، آیا من برای هر کاری که انجام میدهم تفکر میکنم؟ هنوز هم خیلی وقتها نه! مهندس بر تعادل نیز بسیار تاکید داشتند ، نه افراط نه تفریط ، هماهنگی درون و بیرون و ... و در نهایت اگر خروجی آموزشها به حسن خلق و مردمداری ختم نشود یک جای کار ایراد اساسی دارد. اگر نتوانم با مردم مهربان باشم و با آنها تعامل خوبی داشته باشم و ... !!!
در آخر با توجه به اینکه دورهی خدمت من در کنگره پایان یافته ، مراتب قدردانی خود را از همهی عزیزانی که در این مدت همراهم بودند اعلام میدارم.
تشکر خاص از راهنمای عزیزم آقا جمشید ، که به باور من حداقل ۷۰ درصد این خدمت از ایشان است . چون ابتدا با راهنماییهای ایشان وارد مسیر خدمت شدم و تا ابد سپاسگزارشان خواهم بود.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، از همه شما بسیار سپاسگزارم.



نگارنده: مسافر محمد لژیون۷
ویراستار: راهنمای محترم مسافر داوود
عکاس: مرزبان محترم مسافر صابر
تنظیم: مسافر علی لژیون ۷
ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
355