دومین جلسه از دور دوم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی زرند، با استادی راهنمای محترم، مسافر سعدالله، نگهبانی مسافر امیرهادی و دبیری مسافر ابراهیم، با دستور جلسه «دستاوردهای علمی جناب مهندس» روز پنجشنبه ۲۱ آبانماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، سعدالله هستم یک مسافر.
در ابتدا از جناب آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان تشکر میکنم که چنین بستری را فراهم کردند تا ما بتوانیم در محیطی امن و آرام، آموزش بگیریم و مسیر زندگی خود را با آرامش ادامه دهیم. همچنین از راهنمای عزیزم، آقای نقدی، تشکر میکنم که فرصت خدمت در این جایگاه را در اختیار من قرار دادند.
دستور جلسه امروز، «دستاوردهای علمی جناب مهندس» است. به اعتقاد من، یکی از بهترین راههای بزرگداشت جناب مهندس این است که به مسیری که برای ما ترسیم کردهاند احترام بگذاریم و قوانین و حرمتهای آن را بهدرستی اجرا کنیم. زمانی که در این مسیر با آگاهی، نظم و تعهد حرکت میکنیم، در حقیقت به بهترین شکل ممکن از زحمات و دستاوردهای ایشان قدردانی کردهایم.
جناب مهندس با کشف و ارائه روش DST، مسیر جدیدی را برای درمان اعتیاد گشودند؛ اما این روش در گذر زمان، دستاوردهای ارزشمند دیگری نیز به همراه داشته است. درمان وابستگی به سیگار، کاهش وزن و پژوهشها و دستاوردهای علمی در حوزههای مختلف، از جمله نتایجی هستند که در بستر این روش شکل گرفتهاند و بیشک در آینده نیز ظرفیتهای علمی بیشتری از دل این تفکر و روش نمایان خواهد شد.
یکی از بزرگترین دستاوردهای جناب مهندس، تأسیس و شکلگیری کنگره ۶۰ است؛ مجموعهای که بر پایه علم، آگاهی، نظم و ساختاری دقیق بنا شده و امروز شاهد رشد و گسترش روزافزون آن هستیم.
نکته مهم این است که ما نیز میتوانیم در این دستاوردها سهیم باشیم. سهم ما این است که از علمی که در اختیارمان قرار گرفته، بهدرستی استفاده کنیم، قوانین را رعایت کنیم و آنچه را آموزش میگیریم، در زندگی خود به مرحله عمل برسانیم.
گاهی تصور میکنیم مسیر درمان و رسیدن به حال خوش دشوار است؛ در حالی که راه برای ما هموار شده و الگوهای بسیاری در کنگره حضور دارند که با حرکت درست در این مسیر، به درمان و آرامش رسیدهاند. آنچه گاهی حرکت ما را دشوار میکند، نیروهای منفی و افکار بازدارندهای است که در درون خودمان وجود دارند. ذهن انسان گاهی بهگونهای عمل میکند که او را از مسیر صحیح منحرف میسازد.
اگر به حرکت جناب مهندس نگاه کنیم، میبینیم که ایشان نیز از اعماق تاریکی عبور کردهاند و توانستهاند به روشنایی برسند. وقتی به تجربیات و صحبتهای ایشان گوش میدهم، متوجه میشوم که شرایط ایشان در گذشته بسیار دشوارتر از شرایط من بوده است؛ اما توانستهاند از آن تاریکی عبور کنند و به جایگاه امروز برسند. پس من هم میتوانم. کافی است به مسیری که برایمان ترسیم شده اعتماد کنم و قوانین آن را بهدرستی اجرا کنم.
صرف حضور در جلسات کنگره و شرکت در لژیونها، بهتنهایی ما را به هدف نمیرساند. اگر میخواهیم به درمان و حال خوش برسیم، باید به آموزشها عمل کنیم. ممکن است از میان ده قانون، نُه قانون را رعایت کنیم؛ اما همان یک قانونی که نادیده میگیریم، مانعی برای رسیدن ما به حال خوش باشد.
در وادی اول با تفکر آشنا میشویم. لازم است درباره مسیری که در آن قرار گرفتهایم، آموزشهایی که دریافت میکنیم و اتفاقاتی که در کنگره رخ میدهد، بیشتر تفکر کنیم. افرادی که امروز در کنگره به آرامش رسیدهاند، الگوهای زندهای در مقابل ما هستند. باید از خودمان بپرسیم چه چیزی باعث شده است که آنها به چنین جایگاهی برسند؟ مسیر و هدف مشترک است، اما نحوه حرکت و عملکرد هر شخص، تعیینکننده نتیجهای است که به دست میآورد.
مهم این است که آموزشهای کنگره را از فضای جلسات و لژیونها به زندگی روزمره خود منتقل کنیم. برای مثال، وقتی درباره محبت صحبت میشود و به ما آموزش داده میشود که بذر محبت را در وجود خود بکاریم، باید از خودمان بپرسیم آیا واقعاً این آموزش را اجرا میکنیم؟ آیا پس از خروج از جلسه، با فرزندمان، همسفرمان و اعضای خانواده با محبت رفتار میکنیم؟ یا اینکه محبت و آموزش را فقط به فضای کنگره محدود کردهایم؟
همین قدمهای کوچک و عملکردهای درست و مستمر هستند که بهتدریج دانایی ما را افزایش میدهند و زمینه انجام کارهای بزرگتر را فراهم میکنند. حتی بخششهای کوچک، مانند انداختن مبالغ اندک در سبد کنگره، میتواند بهمرور ظرفیت بخشندگی را در انسان تقویت کند؛ تا جایی که در شرایطی دیگر، توانایی انجام کمکهای بزرگتر و مؤثرتر را نیز پیدا کند.
اینها همه بخشی از آموزشهایی است که در کنگره دریافت میکنیم و زمانی ارزش واقعی خود را نشان میدهند که به آنها عمل کنیم.
به نظر من، یکی از مهمترین دستاوردهای جناب مهندس، خود ما هستیم؛ انسانهایی که امروز در این مکان حضور داریم و نسبت به گذشته تغییر کردهایم. اگر به قبل از ورودمان به کنگره برگردیم و به افکار و نگرش خودمان نگاه کنیم، متوجه میشویم که چه تغییر بزرگی در وجودمان اتفاق افتاده است. بسیاری از افکار منفی بهتدریج جای خود را به تفکرات مثبت دادهاند و این همان اتفاقی است که در بستر روش DST و آموزشهای کنگره برای ما رقم میخورد.
هیچ انسانی نمیتواند یکشبه تمام ساختارهای فکری و رفتاری خود را اصلاح کند. همانطور که درمان بهصورت تدریجی اتفاق میافتد، تغییر در نگرش و رفتار نیز نیازمند زمان و حرکت مستمر است. البته این تغییر زمانی به نتیجه میرسد که به آموزشها عمل کنیم. کنگره بستری برای دریافت آموزش است؛ اما میدان اصلی اجرای این آموزشها، خانواده، جامعه و زندگی روزمره ماست.
اگر میخواهیم حال درونی خوبی داشته باشیم، جسم سالمی داشته باشیم و با نشاط و لذت زندگی کنیم، باید علاوه بر توجه به تعادل جسم، به اصلاح افکار، نگرش و نیروهای درونی خود نیز اهمیت بدهیم. بخش بزرگی از حال خوب انسان، به جهانبینی و نوع نگاه او به زندگی بستگی دارد.
روش جناب مهندس را میتوان به بذری تشبیه کرد که در زمین کاشته میشود و بهتدریج رشد میکند، از خاک بیرون میآید و روزبهروز بزرگتر و پربارتر میشود. روش DST نیز چنین ویژگیای دارد؛ مسیری که ظرفیتهای آن بهمرور نمایان میشود و آثار آن در زندگی انسانها گسترش پیدا میکند.
در این میان، هرکدام از ما باید از خودمان بپرسیم: من در کجای این مسیر قرار دارم؟ هدفم از حضور در کنگره چیست؟ از زندگی چه میخواهم و تا چه اندازه برای خدمت و حرکت در این مسیر آماده هستم؟
هر اندازه بتوانیم در کنگره خدمت کنیم و برای رشد و آرامش دیگران قدم برداریم، در حقیقت به آرامش و رشد خودمان نیز کمک کردهایم. هرچه انسانها مهربانتر شوند و نگاه زیباتری به یکدیگر و جهان اطرافشان داشته باشند، زندگی نیز زیباتر و آرامش در این جهان گستردهتر خواهد شد.
در پایان از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، سپاسگزارم.

عکس: مسافر رامین، لژیون دوم
تایپ و بارگذاری: مسافر امیرهادی، لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
234