English Version
This Site Is Available In English

چرا وقتی می‌بخشم، حالم خوب می‌شود؟

چرا وقتی می‌بخشم، حالم خوب می‌شود؟

جلسه دهم از دوره دوم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کمال‌الملک تهران به استادی پهلوان همسفر پروشات، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین همسفر طیبه، دبیری راهنما همسفر فریبا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز سه‌شنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از نگهبان تشکر می‌کنم که من را دعوت کردند و این فرصت را در اختیارم قرار دادند تا بتوانم این جایگاه را تجربه کنم و از انرژی شما بهره ببرم. نگهبان با دعوت من دستور جلسه را به من گفتند: (DST و تجربیات من از سایر روش‌ها) است. با خودم فکر کردم که وقتی به لژیون می‌آیم، چه بگویم که با لژیون سردار مرتبط باشد؟ چگونه می‌توانم دستور جلسه را به لژیون سردار ارتباط بدهم؟ وقتی عمیق‌تر فکر کردم، دیدم که تمام دستور جلسات با لژیون سردار مرتبط هستند، یعنی اصلاً دستور جلسه‌ای نداریم که با لژیون سردار مرتبط نباشد. وقتی بررسی کردم، دیدم لژیون سردار ستون و پایه تمام دستور جلسات است؛ همچنین به این فکر می‌کردم که این لژیون ماهی یک بار برگزار می‌شود و ما می‌آییم روی این صندلی‌ها می‌نشینیم، یک دستور جلسه را با هم بررسی می‌کنیم، مشارکت می‌کنیم و در نهایت جلسه به پایان می‌رسد؛ اما این فقط ظاهر قضیه است. لژیون سردار بسیار عظیم و قدرتمند است و پایه یک شعبه و حتی پایه کل کنگره به شمار می‌رود.

در این شعبه، فکر می‌کنم تعداد اعضاء کمی کمتر است و نوبت خدمت خیلی زود به افراد می‌رسد؛ اما در شعبه‌های شلوغ‌تر که تعداد اعضاء بیشتر است، مجبور می‌شوید صبر کنید تا نوبت خدمتی به شما برسد. من در شعبه‌ها می‌بینم که افراد بسیار گله‌مند هستند و می‌گویند، چرا نمی‌توانم خدمت کنم؟ چرا خدمتی به من نمی‌رسد؟ چرا این‌قدر دیر می‌توانم خدمتی انجام بدهم؟ گاهی تنها خدمتی که می‌توانند انجام بدهند، شرکت در لژیون سردار و خدمت در همین لژیون است؛ اما واقعاً فکر می‌کنم پایه تمام خدمت‌ها در کنگره، خدمت در لژیون سردار است. همین که شما روی این صندلی‌ها نشسته‌اید، بزرگ‌ترین خدمتی است که می‌توانید در کنگره انجام دهید. من راهنما، مرزبان و نگهبان بوده‌ام، تمام خدمت‌ها را تک‌تک انجام داده‌ام. شاید خیلی لذت‌بخش باشد، برای این‌که انسان بیشتر دیده می‌شود. نمی‌دانم، به نظر می‌رسد لذت آن‌ها بسیار بالاتر است؛ اما اکنون که اینجا نشسته‌ام، فکر می‌کنم هیچ‌کدام از آن‌ها با خدمت در لژیون سردار قابل‌مقایسه نیست.

آقای مهندس با هوش سرشاری که داشتند، لژیون سردار را بنا کردند، این اتفاق باعث شد که ما بتوانیم بدون زحمت و با سهولت بیشتری علم کنگره را جهانی کنیم، در سطح دنیا مقاله ارائه دهیم؛ یعنی اگر لژیون سردار نبود، اگر این صندلی‌ها نبودند، برای هیچ‌کدام از ما، اتفاق‌هایی که تا امروز افتاده است، تحقق پیدا نمی‌کرد. توانستیم روش DST را به سراسر دنیا معرفی کنیم، علم جهان‌بینی را گسترش دهیم و این چرخ را به گردش درآوریم. نمی‌دانم شاید امروز به این دلیل به اینجا آمده‌ام و بر این صندلی نشسته‌ام که بار دیگر یادآوری کنیم این لژیون چه قدر اهمیت دارد، حضور ما چه قدر مهم است و خدمت کردن در این لژیون چه قدر لذت‌بخش است. واقعاً خدا را شاکرم که توانسته‌ام عضو کوچکی از این لژیون باشم.

اگر بخواهم درباره تجربه شخصی خودم، حضورم در کنگره و اتفاق‌هایی که تا امروز برایم افتاده است صحبت کنم؛ باید بگویم که تقریباً 13 سال است در کنگره حضور دارم و توفیق این را داشتم که آموزش‌ بگیرم. وقتی وارد کنگره شدم، تقریباً سال 1393 بود. در سال 1392، من و همسرم با یک میلیارد بدهی مانده بودیم و نمی‌دانستیم باید چه کار کنیم. یک میلیارد بدهی تقریباً 15 سال پیش مبلغ بسیار زیادی بود. با ناامیدی کامل وارد کنگره شدم. می‌خواهم این را به شما بگویم که اکنون حدود 15 سال از آن ماجرا می‌گذرد. من بدهی‌هایم را پرداخت کرده‌ام، خودم صاحب کسب و کار شده‌ام و به چیزهایی که واقعاً می‌خواستم رسیده‌ام.

اگر بخواهم نمونه‌ای از تحولی را که کنگره در زندگی من ایجاد کرد بیان کنم؛ باید بگویم که پیش از ورود همسرم به کنگره، هیچ‌ کس او را قبول نداشت، حتی حاضر نبودند کمی پول در اختیارش بگذارند؛ اما 2 سال پس از رهایی، همسر من به‌عنوان منتخب شورای محل انتخاب شد؛ یعنی تمام اهالی محل به او رأی دادند و او نفر اول شورای محل شد. این تغییر را تماماً مدیون کنگره هستم؛ اما در این مسیر چه اتفاقی افتاد که توانستم این تغییر را در زندگی‌ام ایجاد کنم؟ یک موضوع مهم وجود داشت، فهمیدن و درک بخشش. بخشش کلمه‌ای کاملاً انتزاعی است و شاید نتوان آن را فقط با کلمات توضیح داد، مفهومی است که باید آن را درک کرد. عزیزان اگر معنای بخشش را درک کنیم، صد جلو هستیم.

به این موضوع فکر کنید که چرا وقتی می‌بخشم، حالم خوب می‌شود؟ چرا وقتی روی صندلی لژیون سردار می‌نشینم حالم خوب می‌شود؛ اما بسیاری از افراد همین کار را انجام می‌دهند و همان مبلغ را می‌بخشند؛ ولی حالشان خوب نمی‌شود؟ آیا تاکنون به این موضوع فکر کرده‌اید؟ بسیاری از ما می‌بخشیم، اما حالمان خوب نمی‌شود. چرا؟ در مقابل، بعضی از ما می‌بخشیم و زندگی‌مان زیرورو می‌شود، نه‌فقط از نظر مادی بلکه از تمام جهات. چرا چنین اتفاقی برای بعضی افراد می‌افتد؟ چرا بعضی افراد سال‌ها می‌آیند و روی این صندلی می‌نشینند؛ اما حالشان خوب نمی‌شود؟ شاید بخشش زیادی هم داشته باشند، دنور شوند، پهلوان شوند و اتفاق‌های زیادی برایشان بیفتد؛ اما حال دلشان خوب نباشد.

آیا تاکنون به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ این راز کوچکی است که من به آن پی برده‌ام، شعبده بازی در خود دارد. آیا تاکنون فکر کرده‌اید که قدردانی چه ارتباطی با بخشش دارد؟ این دو چه رابطه‌ای با یکدیگر دارند؟ می‌توانیم بگوییم قدردانی همان سپاسگزاری است و ما سه نوع سپاسگزاری داریم، سپاسگزاری زبانی، قلبی و عملی. بخشیدن دقیقاً نوعی از سپاسگزاری عملی است. من با بخشیدن، به‌صورت عملی سپاسگزاری می‌کنم، درست است؟ اجازه بدهید مثالی بزنم. وقتی به کنگره می‌آیم و نوبت لژیون من می‌شود، زمین را تی می‌کشم. فردی می‌آید و تی می‌کشد و می‌گوید، این کار را انجام می‌دهم، چون وظیفه‌ام است. من به اینجا آمده‌ام و حالم خوب شده است؛ بنابراین وظیفه دارم کمک کنم. فردی دیگر چای دم می‌کند و می‌گوید، این وظیفه من است، چون به اینجا آمده‌ام و مدیون هستم؛ اما فرد دیگری هم هست که تی می‌کشد و عشق در وجودش است؛ یعنی با تمام وجودش تی می‌کشد و با تمام وجودش چای دم می‌کند.

بخشش هم مانند گردویی است که آن را می‌شکنید، ممکن است پوک باشد و ممکن است مغز داشته باشد. وقتی با عشق تی می‌کشید، آن عمل بار و ارزش دارد؛ اما وقتی بدون عشق تی می‌کشید، آن ارزش و بار در آن وجود ندارد؛ در این صورت چیزی به کائنات نداده‌اید و نمی‌توانید توقع بازگشت داشته باشید. بازگشت فقط مادی نیست، بازگشت می‌تواند همان دانایی و آگاهی باشد که به من کمک می‌کند بدانم چگونه مسیر زندگی‌ام را پیش ببرم، چگونه راه‌ها یکی‌یکی باز شوند و گره‌ها گشوده شوند. معجزاتی در زندگی من رخ داد که اگر وقت داشتم می‌نشستم و برای شما تعریف می‌کردم، اتفاق‌هایی که حتی خودم هم باورم نمی‌شود چگونه رخ دادند.

من به این نتیجه رسیدم که این سپاسگزاری و قدردانی عملی که همان بخشش است چه قدر اهمیت دارد و یکی از ابعاد بخشش به شمار می‌رود. موضوع دیگری هم درباره بخشش مطرح می‌کنم. این یک بعد از بخشش است، آن را در ذهن خود نگه دارید. بعد دیگری از بخشش این است که من چه کاری انجام بدهم تا آن عشق در وجودم شکل بگیرد؟ چگونه هنگام تی کشیدن عاشقانه این کار را انجام بدهم؟ چگونه هنگام چای دم کردن عشق داشته باشم؟ چگونه هنگام بخشیدن، با عشق ببخشم؟ اولین نکته مهم این است که یاد بگیرم به خودم ببخشم. اگر یاد بگیرم به خودم ببخشم و به خودم اجازه بدهم می‌توانم با عشق، دیگران را نیز ببخشم.

آیا پیش آمده است که به مانتوفروشی یا لباس‌فروشی بروید، مانتو یا لباسی ببینید با خودتان بگویید، بعداً می‌خرم، رهایش کنم، بگذارم برای وقت دیگر؟ این کار را نکنید. ابتدا به خودتان ببخشید. بسیاری از ما اموالی داریم که بخشی از آن گره خورده است. نمی‌دانم برای کدام‌ یک از شما اتفاق افتاده است، مثلاً در موضوع ارث و میراث، بخش بیشتری از مال به طرف مقابل رسیده است. ما تمام عمرمان را صرف می‌کنیم تا همان بخش کوچک را به دست بیاوریم، اما در این میان، بخش بزرگ‌تر مال را از دست می‌دهیم و آن مال از بین می‌رود. من نمی‌توانم از این مقدار مال چشم‌پوشی کنم و آن را به خودم ببخشم، در نتیجه خودم را به همان بخش کوچک گره می‌زنم، نمی‌توانم از آن چشم‌پوشی کنم. برای این‌که بتوانم چیزهای خوب را در زندگی‌ام داشته باشم؛ باید بتوانم از بعضی چیزها بگذرم، این موضوع بسیار مهم است.

موضوع دیگری هم وجود دارد. ما باید چیزهای حلال را به خودمان ببخشیم. فرض کنید من، همسر و فرزند دارم و زندگی می‌کنم. مردی را می‌بینم، دلم می‌رود و عاشقش می‌شوم. می‌روم دنبالش، اگر به دنبال آن فرد بروم، چه اتفاقی می‌افتد؟ همسر و فرزندم برایم حرام می‌شوند، یعنی دیگر هیچ لذتی از بودن در کنار آن‌ها نمی‌برم؛ در واقع من آن نعمت حلال را برای خودم حرام کرده‌ام و نتوانسته‌ام آن را به خودم ببخشم. وقتی می‌گویم نعمت حلال را به خودمان ببخشیم منظورم همین است. این موضوع در همه‌چیز صدق می‌کند. در کسب‌وکار نیز باید بتوانم مال حلال به دست بیاورم و آن را به خودم ببخشم.

منظور چیست؟ یعنی ممکن است در جایی بتوانم میان‌‌بری بزنم و مال حرامی وارد زندگی‌ام کنم و حتی پیشرفت زیادی هم داشته باشم؛ اما وقتی این کار را انجام می‌دهم، همان مال حلال برایم حرام می‌شود. به این ترتیب به مسیرم ادامه می‌دهم و جلو می‌روم تا این‌که می‌بینم در جهنم گرفتار شده‌ام. آن زمان دیگر همه‌چیز را از دست داده‌ام. آن مال حلال دیگر برایم حلال نیست و حرام شده است و باید پله‌پله و قدم‌به‌قدم به مسیر درست بازگردم؛ پس تمام حرف من این است که آن مال حلال و آن خانواده حلال را به خودمان ببخشیم. اگر این کار را انجام بدهیم، آن بخش تاریک برای ما حرام می‌شود، اما اگر برعکس عمل کنیم، بخش حلال برای ما حرام خواهد شد. بخشش موضوع بسیار گسترده‌ای است، اگر کسی بخواهد درباره آن صحبت کند، می‌تواند تا صبح سخن بگوید.

تایپیست: راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر طیبه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کمال‌الملک تهران

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .