English Version
This Site Is Available In English

مهندس دژاکام، معلم زیستن و آموزگار روش زندگی

مهندس دژاکام، معلم زیستن و آموزگار روش زندگی

ششمین جلسه از دوره بیستم سری کارگاه‌های عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی بنیان مشهد به استادی مسافر حسن، نگهبانی مسافر خسرو و دبیری مسافر جواد، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان» پنج‌شنبه مورخه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، حسن هستم یک مسافر.
در ابتدا از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان عزیز سپاسگزارم که به من اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش ببینم.


دستور جلسه این هفته، بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان است. جناب آقای مهندس، دانشمندی بزرگ، محقق، مدرس و پژوهشگری برجسته در حوزه علوم‌انسانی بودند. ایشان در ابتدا اندیشیدند، تجربه کردند و آموختند؛ و راهی را ترسیم کردند که برای همگان در جهان، مجهول و ناشناخته بود.
حرکت ایشان با کشف روش DST و حل مسئله اعتیاد آغاز شد؛ روشی که هنرِ صبر و احترام به زمان را به من آموخت. مسیر درمان اعتیاد، لژیون‌های درمان سیگار (ویلیام وايت)، لژیون‌های سردار، ساختار جسم و بسیاری از حوزه‌های دیگر، همگی از دستاوردهای گران‌بهای ایشان به شمار می‌روند.
آقای مهندس تنها به آموزش بسنده نکردند، بلکه با پژوهش، راه را ادامه دادند و تجربیات ارزشمند خود را به نوشتار تبدیل نمودند؛ از جمله کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «چهارده مقاله»، کتاب «ادموند و هلیا»، «چهارده وادی» و «رسیدن به خویش». آثار به‌جای‌مانده از ایشان، روایتگر سال‌ها اندیشه، تلاش و مجاهدت است؛ چرا که ایشان در روزگار خود به‌تنهایی در برابر روش‌های نادرست و علمیِ اثبات‌نشده جهان ایستادند و نظریه صحیح درمان را اعلام کردند.
آقای مهندس چیزی به من آموخت که در هیچ دانشگاهی تدریس نمی‌شود؛ ایشان چیزی را به من بازگرداند که آرزوی گذشته من و بسیاری از انسان‌های خارج از این سیستم بود. ایشان کارخانه‌ای انسان‌سازی را پایه‌گذاری و تأسیس کردند. به باور من، یکی از ارزشمندترین دستاوردهای آقای مهندس، احیای امید، بازگرداندن عزت‌نفس، آموزش مسئولیت‌پذیری و بازگرداندن انسان به جایگاه اصلی خویش است؛ جایگاهی که شاید روزی آن را گم‌کرده بودیم. ایشان بذر امید، عشق و محبت را در دل انسان‌ها کاشتند.
امروز گرچه ایشان در میان ما حضور فیزیکی ندارند، اما اندیشه‌شان باقی‌ست، راهشان ادامه دارد و نامشان در دل‌ها زنده خواهد ماند. به قول استاد سردار: «حکم قاضی در زمان حیات خودش، چندان بزرگ جلوه نمی‌کند.» درست است که آقای مهندس جسماً از بین ما رفته‌اند، اما انرژی و دانش ایشان در تک‌تک ما جاری و تقسیم شده است.
منِ مسافر وظیفه دارم این دستاوردها را در زندگی خودم به عمل تبدیل کنم؛ چرا که بهترین قدردانی از این انسان بزرگ، حرکت در مسیر آموزش، خدمت و انتقال صحیح آموخته‌هاست. دستاورد واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که از اندیشه به عمل درآید و آثار آن در زندگی انسان‌ها متجلی شود.


آقای مهندس نمونه بارز یک انسان کامل و پیام‌آور عشق، امید و محبت بودند؛ ایشان کاشف روش درمان بسیاری از دردهای آشکار و پنهان انسان‌ها در عصر خود و آیندگان‌اند. ایشان در هر مقوله‌ای که قدم گذاشتند، چه در مسائل خانوادگی، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، طب، ورزش و حتی بیماری‌های لاعلاج، به نتایج چشمگیر و قابل‌قبولی دست یافتند. به قول خود ایشان: «همه دنیا از تحقیق به درمان می‌رسند، اما در کنگره از درمان به تحقیق می‌رسیم.»
استاد می‌فرماید: «برای ما، آنچه که می‌دانیم و به عمل می‌رسانیم، یک پیشرفت است.» امیدوارم بتوانیم حافظ و پاسدار شایسته‌ای برای دستاوردهای این دانشمند بزرگ باشیم.
از اینکه به مشارکت من توجه کردید، از تک‌تک شما سپاسگزارم.


مرزبان خبری: مسافر هوتن
عکاس: مسافر محمد لژیون پنجم
نگارش: مسافر علی لژیون چهارم
ویرایش و ارسال: مسافر محسن لژیون چهارم

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .