«به نام قدرت مطلق الله»
برداشت من از سیدی نگهبان این بود که نگهبانی فقط به معنای داشتن یک جایگاه یا مسئولیت نیست، بلکه به معنای شناخت، مراقبت و حفظ یک ساختار است. نگهبان باید بداند چه چیزی را تحویل گرفته، چگونه باید از آن مراقبت کند و چطور میتواند آن را به بهترین شکل به نسلهای بعد منتقل کند.
در این سیدی با مثال باغبان و درخت متوجه شدم که یک باغبان واقعی فقط به ظاهر درخت توجه نمیکند، بلکه باید ریشهها، آفتها و شرایط رشد آن را بشناسد تا بتواند از محصول آن محافظت کند. کنگره هم مانند یک درخت است که سالها برای رشد و به ثمر رسیدنش زحمت کشیده شده است. محصول این درخت، فقط درمان اعتیاد نیست؛ بلکه آموزش، جهانبینی، درمان بیماریهای دیگر، رسیدن به تعادل و در نهایت حال خوش انسانهاست.
نکته مهم دیگری که برای من قابل تأمل بود، تفاوت جایگاه بنیانگذار و نگهبان است. بنیانگذار با تفکر و دانش، راه و کلیدهای جدید را به وجود میآورد و نگهبان وظیفه دارد این کلیدها را بشناسد و در زمان و مکان مناسب از آنها استفاده کند. بنابراین نگهبانی بدون شناخت و آگاهی امکانپذیر نیست. گاهی یک مشکل مانند قفلی است که اگر کلید درست آن را نشناسیم، ممکن است بهجای باز کردن گره، مشکلات بیشتری ایجاد کنیم.
نکته دیگری که در این سیدی برای من اهمیت داشت، صحبت درباره غم و از دست دادن بود. من یاد گرفتم که غم اگرچه سنگین و دردناک است، اما نباید باعث متوقف شدن حرکت ما شود. میتوانیم همین غم را به نیرویی برای خدمت، تلاش و ادامه مسیر تبدیل کنیم. به نظر من بهترین شکل قدردانی از زحمات آقای مهندس این است که فقط به ناراحتی و دلتنگی بسنده نکنیم، بلکه دستاوردهای ایشان را حفظ کنیم و در ادامه راه، سهم خودمان را بهدرستی انجام دهیم.
من به این نتیجه رسیدم که هرکدام از ما در هر جایگاهی که هستیم، وظیفه داریم این امانت را حفظ کنیم و برای آنچه که هدف میکنیم و برای آن تلاش میکنیم.نکته دیگری که در این سیدی برای من اهمیت داشت، صحبت درباره غم و از دست دادن بود. من یاد گرفتم که غم اگرچه سنگین و دردناک است، اما نباید باعث متوقف شدن حرکت ما شود. میتوانیم همین غم را به نیرویی برای خدمت، تلاش و ادامه مسیر تبدیل کنیم. به نظر من بهترین شکل قدردانی از زحمات آقای مهندس این است که فقط به ناراحتی و دلتنگی بسنده نکنیم، بلکه دستاوردهای ایشان را حفظ کنیم و در ادامه راه، سهم خودمان را بهدرستی انجام دهیم.
من به این نتیجه رسیدم که هرکدام از ما در هر جایگاهی که هستیم، میتوانیم یک نگهبان باشیم؛ نگهبان حرمتها، آموزشها، رفتار و مسئولیتهایی که به ما سپرده شده است. مهم این است که بدانیم چه چیزی را حفظ میکنیم و برای چه هدفی تلاش میکنیم.
در نهایت، نگهبانی یعنی امانتداری؛ یعنی چیزی را که با عشق، دانش و زحمت به وجود آمده، با آگاهی حفظ کنیم و اجازه ندهیم از مسیر اصلی خودش خارج شود.
تنظیم و ارسال: مسافر منصور
- تعداد بازدید از این مطلب :
45