جلسه سیزدهم از دوره اول سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه مسافران و همسفران شعبه شاهینشهر به استادی راهنمای تازهواردین مسافر محسن، نگهبانی مسافر پدرام و دبیری مسافر علیرضا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» پنجشنبه 21 آبانماه 1405 ساعت 16:00 آغاز بهکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
من یکی از افرادی بودم که حتی جرئت فکر کردن به ترک اعتیاد را نداشتم؛ زیرا ترس شدیدی از خماری داشتم. به یاد دارم روزی با چند نفر از دوستان به خارج از شهر رفتیم و تصمیم گرفتیم مصرف نکنیم. با خودم گفتم امروز دیگر ترک میکنم، اما با وجود مصرف مقدار زیادی مواد، حتی نتوانستم یک ساعت خماری را تحمل کنم. در مسیر بازگشت به اصفهان، تمام ذهنم درگیر این بود که با خماری چه کنم. در نهایت با دوستم تماس گرفتم و از او خواستم برایم مواد تهیه کند. آن روز فهمیدم که ترس از خماری چقدر میتواند انسان را گرفتار کند. یکی دیگر از ترسهای من، ورود به کنگره ۶۰ بود. تصور میکردم کنگره هم مانند کمپها و مراکز دیگر، محیطی سختگیرانه دارد. با اینکه حدود سه سال از وجود کنگره اطلاع داشتم، هیچوقت جرئت ورود به آن را پیدا نکرده بودم. تا اینکه روزی هنگام خواستگاری، با خودم فکر کردم اگر روزی کسی برای دختر من خواستگاری بیاید، آیا دوست دارم آن فرد شرایط و وضعیت گذشته من را داشته باشد؟ همین تفکر باعث شد تصمیم بگیرم هر طور شده وارد کنگره شوم. وقتی وارد کنگره شدم، راهنمای تازهواردی من، آقای محسن فتحی بودند که از ایشان تشکر میکنم و امیدوارم هر جا هستند موفق باشند.
این صحبتها را بیشتر برای کسانی مطرح میکنم که در حال سفر هستند یا قصد ورود به کنگره را دارند. متد DST شاید برای کسانی که در مسیر درمان قرار گرفتهاند، روشی قابل لمس و اثربخش باشد، اما این به معنای نداشتن سختی و قانون نیست. نباید تصور کنیم که صرفاً دارویی در اختیار ما قرار میگیرد و با مصرف آن در زمان مشخص، همهچیز تمام میشود. متد DST قوانین و اصول خاص خودش را دارد و برای رسیدن به درمان، باید به این اصول پایبند بود. آقای مهندس دژاکام پس از کشف این روش، این گنجینه ارزشمند را برای خودشان نگه نداشتند، بلکه آن را ذرهذره در اختیار دیگران قرار دادند. وظیفه ما این است که از این دستاورد بزرگ محافظت کنیم و قدر آن را بدانیم. در کنگره برای تازهواردان وقت گذاشته میشود، قوانین توضیح داده میشود و تلاش میکنیم با صحبت و انتقال تجربه، آنها را با مسیر درمان آشنا کنیم. اما یکی از اشتباهاتی که ممکن است پس از گذشت چند ماه از سفر اتفاق بیفتد، این است که فرد به دلیل بهتر شدن حالش تصور میکند دیگر نیازی به ادامه مسیر ندارد. وقتی حال جسمی بهتر میشود، مصرف بهموقع انجام میشود و آرامش به زندگی برمیگردد، ممکن است فرد با خودش بگوید دیگر کافی است و میتواند از کنگره جدا شود.
اما باید به این نکته توجه کنیم که اگر قرار بود یکشبه ره صدساله را برویم، متد DST نیازی به این همه قانون و زمانبندی نداشت. ما سالها با مصرف مواد به جسم، روان و زندگی خودمان آسیب زدهایم و وقت و انرژی خود را صرف اعتیاد کردهایم. حالا باید حداقل ده ماه به خودمان فرصت بدهیم و این بار برای خودمان و سلامتیمان وقت بگذاریم. درمان در کنگره فقط مصرف دارو و اوتی نیست؛ درمان سه ضلع دارد: جسم، روان و جهانبینی. شاید بخش کوچکی از مسیر به جسم و مصرف دارو مربوط باشد، اما بخش مهمی از تغییرات در آموزشها و تغییر نگرش انسان اتفاق میافتد. اگر بعد از چند ماه، صرفاً به دلیل بهتر شدن حالمان تصمیم به رها کردن مسیر بگیریم، در حقیقت به خودمان خیانت کردهایم. یکی از بزرگترین دستاوردهای آقای مهندس برای من، بازگشت حس عشق و محبت به زندگیام بود. زمانی که ازدواج کردم و خداوند دختری به من هدیه داد، در دوران اعتیاد حتی درک درستی از این نعمت نداشتم. فرزندم را میدیدم، اما آن احساس و محبتی را که باید، نسبت به او نداشتم. کنگره ۶۰ و متد DST به من یاد دادند که عشق بورزم، محبت کنم و از حضور عزیزانم لذت ببرم. همچنین استادان و دوستان ارزشمندی را در این مسیر پیدا کردم. امروز وقتی به گذشته خودم نگاه میکنم، میبینم دستاوردهای کنگره فقط درمان جسم نیست، بلکه تغییر در تمام ابعاد زندگی انسان است. امیدوارم بتوانم با ماندن در این مسیر و خدمت کردن، قدردان زحمات آقای مهندس دژاکام باشم. همیشه از خداوند میخواستم اگر قرار است در کنگره ماندگار شوم، فرصت تجربه خدمتهای مختلف را به من بدهد و خدا را شکر میکنم که امروز در حال تجربه این جایگاهها هستم.
.png)
ضبط صدا: مسافر ابراهیم بهرامی لژیون4
عکس: مسافر حمید بیدرام لژیون3
تهیه و تنظیم: مسافر علی فدائی
تقدیم نگاه زیبایتان، از طرف خدمتگزاران سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
130