English Version
This Site Is Available In English

هیچ چیز در طبیعت یک‌‌باره و به سرعت پیش نمی‌رود

هیچ چیز در طبیعت یک‌‌باره و به سرعت پیش نمی‌رود

مهندس حسین دژاکام برای نخستین بار در دنیا، درمان قطعی اعتیاد را کشف کردند. همان‌گونه که می‌دانیم در درمان هر نوع مواد مخدر، کارکرد مغز باید به حالت تعادل طبیعی بازگردد و برای این کار سه گزینه لازم است؛ داروی مناسب، زمان مناسب و روش مناسب که در روش DST، این اصول به خوبی اجرا می‌شود. درمان با روش DST بر این باور است که چون اعتیاد یک شبه و چند شبه به وجود نیامده؛ بلکه به مرور زمان، مواد مخدر خارجی جایگزین مواد مخدر طبیعی بدن شده و شهر وجودی ما با مواد شبه‌افیونی از بین رفته است.

آنچه روش DST را از دیگر روش‌ها متمایز می‌کند، نگاه کلی‌نگر آن به انسان است؛ زمانی که تعادل به بدن باز می‌گردد و میل به مصرف مواد کاهش می‌یابد، بلکه فرد احساس شادابی، امید و هدفمندی را نیز تجربه می‌کند. این همان چیزی است که همسفران کنگره ۶۰ آن را احیای انسانی و بازگشت دوباره به زندگی طبیعی و سالم می‌نامند. هیچ چیز در طبیعت یک باره و به سرعت پیش نمی‌رود، ما نیز باید در زندگی از طبیعت الگوبرداری کنیم و برای حل مشکلات خود شتاب‌زده عمل نکنیم و از روش DST، که همان روش الهام‌گرفته از طبیعت است، استفاده کنیم.

این روش صرفاً برای ترک اعتیاد نیست، بلکه کاربردهای فراوان دیگر نیز دارد و با استفاده از آن، می‌توان بسیاری از بیماری‌های روحی، روانی و جسمی را درمان کرد. در واقع، تغییر واقعی نه با فشار و عجله، بلکه با هماهنگی، ریتم طبیعت و بهره‌گیری از همراهی دیگران به دست می‌آید. تجربه من از روش DST در ورزش کردن اتفاق افتاد. چندین سال در فکرم بود که در یک رشته ورزشی فعالیت کنم، اما هیچ‌گاه آن تفکر را عملی نکردم. زمانی که به کنگره۶۰ آمدم و رشته ورزشی خود را انتخاب کردم، با تمرین و آموزش دریافت کردن از همسفران، توانستم بدن خود را به‌صورت DST و در زمان مناسب به ورزش کردن عادت دهم.

در مسیر ورزش کردن نیز دقیقاً همان اصولی را به کار بستم که در روش DST آموخته بودم؛ ابتدا باور داشتم که تغییر نیازمند صبر و استمرار است، پس به جای اینکه انتظار نتیجه سریع داشته باشم، هر روز کمی بیشتر از روز قبل تلاش کردم. گام‌ها را کوچک برداشتم، به بدنم زمان دادم و از راهنمایی همسفران باتجربه بهره گرفتم تا بدون فشار و شتاب، عادتی سالم را در زندگی نهادینه کنم. این تجربه به من آموخت که ورزش کردن برای من تنها یک فعالیت جسمانی نبود، بلکه تمرین برای صبر، نظم و اعتماد به فرآیند درمان بود. خدا را شاکرم که عضو کوچکی از بزرگترین جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ هستم و از مهندس حسین دژاکام و خانواده گرامی‌شان کمال تشکر را دارم که سلامتی و شادابی را به جسم من هدیه کردند.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهین، لژیون هشتم (رشته ورزشی والیبال)
رابط خبری: همسفر اکرم مرزبان خبری پارک شهدای گمنام نیک آباد ملاصدرا
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی همسفر مریم (لژیون پانزدهم) نمایندگی کوروش آذرپور (رشته ورزشی شنا) دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .