جلسه اول از دورهشتم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان با استادی راهنمای تازه واردین مسافر فرید و نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر جمال با دستور جلسه ی « dst و تجربه من از سم زدایی و سایر روشها»چهارشنبه 20 آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خداوند را شاکرم که در مسیر خدمت قرار گرفتم و از بهروز عزیز سپاسگزارم که اجازه داد در این جایگاه خدمت کنم.
دستور جلسه امروز، DST و سمزدایی و مقایسه آن با روشهای دیگر است.
من خودم در ابتدا فکر میکردم DST فقط برای درمان اعتیاد است و تنها برداشتی که از آن داشتم، همین موضوع بود. اما بهمرور زمان و هرچه بیشتر در این مسیر جلو رفتم، متوجه شدم که DST برای من یک معجزه بوده است؛ چراکه در واقع، خودم را به خودم شناساند و توانستم با کمک آن، خودم را بهتر بشناسم.
ما یک مثلث DOD داریم که D اول آن دوز مصرفی، O آن OT و D آخر آن DST است.
در بدن انسان یکسری مواد شبهافیونی وجود دارد. سروتونین، استیلکولین و اندورفین از جمله موادی هستند که احتمالاً بیشتر ما با آنها آشنایی داریم.
این مواد و سیستمهای شیمیایی بدن، ساختار و عملکرد مشخصی دارند. چهار عنصر اصلی کربن، هیدروژن، نیتروژن و اکسیژن در ساختار بسیاری از ترکیبات آلی نقش دارند و آرایش و ساختار مولکولی آنها در عملکردشان مؤثر است.
مدیاتورها، ناقلهای عصبی، هورمونها، غدد درونریز و برونریز، ریسپتورها و واسطههای شیمیایی، همگی در عملکرد سیستم بدن نقش دارند.
همچنین موضوع اپیژنتیک که آقای مهندس همیشه در صحبتهایشان به آن اشاره میکنند و درباره تأثیر عوامل مختلف بر بیان ژنها توضیح میدهند، از مباحث مهم این حوزه است.
از آنجایی که کنگره ۶۰ یک مرکز علمی است، سعی کردم صحبتهایم را بیشتر از این زاویه شروع کنم.
اما اگر بخواهم درباره تأثیر DST در زندگی خودم صحبت کنم، این موضوع را به سه بخش فردی، خانوادگی و اجتماعی تقسیم میکنم.
اول، موضوع فردی:
زمانی که به کنگره آمدم، فکر میکردم DST فقط یک دارو برای درمان اعتیاد است. اوایل سفر سعی میکردم منظم باشم و دارویم را سر ساعت مصرف کنم.
اما بهمرور متوجه شدم که موضوع خیلی فراتر از اینهاست.
من هفتهای یک جلسه در جلسات کنگره شرکت میکردم، به آموزشها گوش میدادم، مشارکت میکردم، اعلام سفر داشتم، سیدی گوش میکردم و مینوشتم.
کمکم DST به من نظم و زندگی کردن را یاد داد.
DST در تمام قسمتهای زندگی من نقش مؤثری داشت؛ از خوابیدن و غذا خوردن گرفته تا لباس پوشیدن و تکتک لحظات زندگیام.
از زمانی که این اتفاق درون من به وجود آمد، تازه زندگیام را فهمیدم و تازه متوجه شدم که اصلاً برای چه به این دنیا آمدهام.
برای من این مسیر حرمت زیادی دارد و به آن احترام میگذارم.

دوم، موضوع خانوادگی:
من پدر و مادرم را نمیشناختم و فاصله زیادی با آنها داشتم.
زمانی که سفرم را شروع کردم، بهمرور توانستم پدر و مادرم را بیشتر بشناسم و ارتباطم با آنها تغییر کرد.
بهطوریکه حتی قبل از مصرف، یعنی در دوران مصرف، وقتی شبها میخواستم بخوابم، صدای خُر و پُف پدرم برایم عذابآور بود. همیشه با خودم میگفتم چه زمانی میرسد که دیگر مجبور نباشم این صدا را بشنوم؟
اما امروز به جایی رسیدهام که شنیدن همان صدا برایم ارزشمند است؛ یعنی باید صدای خُر و پُف پدرم را بشنوم تا بتوانم بخوابم!
یا مادرم؛ زمانی که عصبانی میشد، من آنقدر با رفتارم عصبانیتش را بیشتر میکردم که حتی گاهی کارش به بیمارستان میکشید.
اما امروز سعی میکنم بهجای بیشتر کردن عصبانیتش، آرامش کنم و حالش را بهتر کنم.
این تغییرات برای من ارزش بسیار زیادی دارند و واقعاً برایم لذتبخش هستند.
سوم، موضوع اجتماعی:
در مورد جامعه هم موضوع کاملاً مشخص است.
وقتی الگوی رفتاری و اخلاقی من تغییر میکند، تأثیر آن در جامعه هم دیده میشود.
دیگر زباله روی زمین نمیریزم، رانندگیام درستتر میشود و رفتارهایم شکل بهتری پیدا میکنند.
بهنظر من، وقتی انسان از درون تغییر میکند، این تغییر بهمرور در تمام رفتارهای فردی، خانوادگی و اجتماعی او نمایان میشود.
در کل، DST برای من فقط درمان اعتیاد نبود؛ به من زندگی بخشید. برای من واقعاً یک معجزه بود.
.jpeg)
صحبتی از آقای مهندس در اوایل سفرم در ذهنم نقش بست که میگفتند:
«ما از حال خرابترین افراد جامعه، پهلوان و قهرمان میسازیم.»
شاید هنوز تا رسیدن به آن مرحله فاصله داشته باشم، اما احساس میکنم در مسیرش قرار گرفتهام.
در پایان، میخواهم صحبتهایم را با این ابیات به پایان برسانم:
[ابیات پایانی مطابق متن اولیه، به دلیل نامشخص بودن چند کلمه، نیاز به بازبینی دارند.]
ممنونم که به صحبتهایم گوش دادید.
با احترام مسافر علیرضا
مرزبان خبری مسافر مصطفی
- تعداد بازدید از این مطلب :
72