هفتمین جلسه از دوره پنجم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی کمالالملک به استادی راهنمای محترم مسافر مرتضی و نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر یوسف با دستور جلسه «D.S.T و تجربه من از سایر روش ها»در روز چهارشنبه 20 آبان ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰شروع به کار کرد.

سخنان استاد:
خداوند را شکر میکنم و سپاسگزار آقای مهندس و خانواده محترم ایشان هستم که امروز حال خوشی را تجربه میکنم.
تشکر میکنم از راهنمای عزیزم، آقای چراغی و تمام دوستانی که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و اگر لایق باشم، آموزش بگیرم.
من فکر میکنم برای اینکه هر کاری را درست انجام بدهیم، اولین قدم این است که آن کار را درست بشناسیم و درک کنیم؛ چون هرچقدر شناخت ما کاملتر باشد، نتیجه بهتری هم خواهیم گرفت.
اتفاقی که برای همه ما افتاده یا در حال رخ دادن است، درمان با پروتکل DST است. همه ما یا با این پروتکل درمان شدهایم یا در حال درمان هستیم.
.jpg)
بخش اول صحبت من بیشتر خطاب به دوستانی است که در سفر اول هستند. هرچقدر آگاهی یک مسافر نسبت به اتفاقی که با اجرای DST درون جسمش رخ میدهد بیشتر باشد، سفر بهتری را تجربه خواهد کرد.
ما با مصرف مواد مخدر، سیگار، الکل، خواب نامناسب، افکار منفی و رفتارهای ضدارزشی، به سیستمهایی درون جسم خود آسیب زدهایم که حال خوب و تعادل ما به عملکرد آنها بستگی دارد.
وقتی این سیستمها از تعادل خارج میشوند، بخشهای مختلف جسم و روان ما هم تحت تأثیر قرار میگیرند؛ خوابمان مختل میشود، آرامش نداریم، انرژی کافی نداریم و در بخشهای مختلف زندگی دچار مشکل میشویم.
جسم انسان ساختاری بسیار پیچیده و هوشمند دارد. نمیتوان با زور و به قول آقای مهندس با شلاق، جسم را مجبور به انجام کاری کرد؛ بلکه باید شرایطی فراهم شود تا خودش دوباره شروع به فعالیت کند و به تعادل برسد.

تصور کنید یک مصرفکننده در شرایط بسیار سختی قرار دارد؛ نه خواب مناسبی دارد، نه آرامش و امید، نه انرژی کافی برای فعالیت روزانه. از نظر جسمی و روانی آسیب دیده و حتی احساس میکند به پوچی رسیده است.
حالا اگر فقط مواد را از چنین فردی بگیریم، آیا تمام مشکلاتش حل میشود؟ ممکن است سالها از عدم مصرف او گذشته باشد، اما همچنان از نظر جسمی و روانی حال خوبی نداشته باشد.
اما کنگره ۶۰ با پروتکل DST چه میکند؟
کنگره با یک برنامه مشخص و تدریجی، به سیستمهای آسیبدیده فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل میدهد. یعنی مسافری که در ابتدای سفر با مشکلات زیادی وارد میشود، در پایان یک دوره درمان، با تغییرات اساسی در جسم، روان و جهانبینی از سفر خارج میشود.

این همان اهمیت پروتکل DST است.
ما در طول یک سال، با یک برنامه مشخص و ضریب معین، بهتدریج میزان دارو را کاهش میدهیم و در پایان، انسانی را میبینیم که دیگر شبیه گذشته خودش نیست؛ انسانی با امید، انرژی، آرامش و حال خوش.
واقعاً چند نفر در بیرون از این مجموعه فرصت دارند که چنین مسیری را تجربه کنند؟ این فرصتی است که آقای مهندس در اختیار ما قرار دادهاند تا بتوانیم خودمان را اصلاح و درمان کنیم.
اما DST فقط مربوط به درمان اعتیاد نیست. با همین پروتکل، درمان وابستگی به نیکوتین و اضافهوزن هم دنبال میشود. ما نتیجه این روش را در زندگی خودمان دیدهایم و به آن اعتماد کردهایم.
حالا میخواهم از همین موضوع به لژیون سردار برسم.
دوستان عزیز، ما DST را برای درمان اعتیاد پذیرفتهایم، برای درمان سیگار پذیرفتهایم و برای اضافهوزن هم به آن اعتماد داریم؛ اما گاهی وقتی همین تفکر و ضریب هشتدهم به لژیون سردار و بخشش داراییمان میرسد، کمی مردد میشویم.
ما یکپنجم از مواد مصرفیمان را کنار گذاشتیم و نتیجه آن را در جسم و حال خوش خودمان دیدیم؛ اما وقتی صحبت از یکپنجم داراییمان میشود، چرا گاهی تردید میکنیم؟
به نظر من، مفهوم این ضریب و این تفکر فقط محدود به درمان اعتیاد و سیگار نیست. همین نگاه تدریجی و همین اعتماد میتواند در بخشهای دیگر زندگی ما هم اتفاقات بزرگی رقم بزند؛ از جمله در لژیون سردار.
نمیخواهم بیشتر از این صحبت کنم؛ فقط میخواهم تجربه شخصی خودم را بگویم.
من به این باور رسیدهام که یکپنجم از پولی که به دست میآوریم، فقط برای خودمان نیست. شاید ما تصور کنیم تمام آن متعلق به خودمان است، اما وقتی بخشی از آن را در مسیر درست و برای خدمت به دیگران هزینه میکنیم، تازه معنای عمیقتری از بخشش و حال خوش را تجربه میکنیم.
در پایان امیدوارم تمام دوستان سفر اولی این مسیر را بهخوبی طی کنند، به درمان برسند و طعم واقعی حال خوش را تجربه کنند.
از همه شما سپاسگزارم که به صحبتهای من گوش دادید.

- تعداد بازدید از این مطلب :
53