سلام دوستان مرضیه هستم همسفر
وقتی متوجه شدم مسافرم مصرفکننده مواد است، اصلاً حال خوبی نداشتم. بسیار ناراحت و غمگین بودم. همیشه همراه مسافرم به مهمانی میرفتیم، اما احساس میکردم دیگران ما را پایینتر از خودشان میبینند و همین موضوع آزارم میداد. بسیاری اوقات در تنهایی و تاریکی افکار خودم غرق میشدم و با اطرافیانم بحث و دعوا میکردم تا اینکه مسافرم گفت میخواهد به کنگره۶۰ بیاید و من هم با او موافقت کردم. حدود یک ماه بعد از ورود پسرم به کنگره، خودم هم به آنجا آمدم. وقتی از پلههای شعبه پایین رفتم حس بسیار خوبی به من دست داد؛ انگار قدم به بهشت گذاشته بودم! وقتی راهنمای تازهواردین با من صحبت کرد، احساس کردم اینجا همان جایی است که باید از تاریکیها بیرون بیایم. با خودم گفتم: جای تو همینجاست؛ باید یاد بگیری و از آموزشهای این مکان بهشتی بهرهمند شوی. کمکم به این نتیجه رسیدم که اگرچه مسافرم مصرفکننده مواد است، اما بخش زیادی از تاریکیها در وجود خود من قرار دارد. باید از منیت و خودخواهی فاصله بگیرم و یاد بگیرم که چگونه با محبت، مهربانی و دوستی زندگی کنم.
اکنون سه سال است که به کنگره میآیم و حال بسیار بهتری دارم. یاد گرفتهام کارهای ضدارزشی را انجام ندهم و برای تغییر خودم تلاش کنم. روزی در جلسه، استاد مشغول صحبت بودند که مسافری اعلام سفر کرد و گفت در سفر اول است. استاد با وجود اینکه خودشان ۱۵ سال از رهاییشان میگذشت و پهلوان بودند، فرمودند: «ما همه سفر اولی هستیم.» این جمله برای من بسیار تأثیرگذار بود و احساس دلگرمی عمیقی به من داد؛ چراکه دیدم ایشان با وجود جایگاه و تجربهای که دارند، خودشان را از دیگران بالاتر نمیدانند. آنجا فهمیدم که در مسیر آموزش و یادگیری، هیچکس نباید خود را بینیاز از آموختن بداند. امیدوارم مسافرم نیز این حس خوب و دلگرمی را از استاد و راهنمای خود دریافت کند و هرچه زودتر به جلسات کنگره بیاید. از مهندس دژاکام و خانواده عزیزشان سپاسگزارم. همچنین از مسافرم ممنونم که مرا با کنگره۶۰، این مکان بهشتی و مسیر آموزش و تغییر، آشنا کرد.
سلام دوستان نسرین هستم، همسفر
من و مسافرم پس از گذشت چندین سال تلاش بیوقفه برای شکست دادن این غول بیشاخودم یعنی اعتیاد، به راههای مختلفی متوسل شدیم؛ اما هیچکدام راهحل منطقی و مؤثری برای درمان اعتیاد مسافرم نبودند. از جمله این روشها، ترک بصورت سقوط آزاد بود که مسافرم چندین بار اقدام به آن کرد؛ هر بار به بنبست میرسید و مصرف موادش بیشتر و بیشتر میشد. چند بار نیز داوطلبانه به کمپ مراجعه کرد تا شاید بتواند از این معضل رهایی یابد؛ اما این روش هم کارساز نبود و حالش روزبهروز بدتر میشد؛ زیرا مواد مصرفی مسافرم از نوع مواد صنعتی از جمله شیشه و مواد دیگر بود و عوارض بسیار سخت و وحشتناکی مانند تشنج، ضعف شدید و پوستهپوسته شدن دستها و پاهایش را به همراه داشت. سالها به همین منوال گذشت، من و مسافرم همچنان در رنج و عذاب بودیم و هر روز ناامیدتر از قبل به زندگی ادامه میدادیم؛ در واقع نمیشد نام زندگی بر آن گذاشت، چرا که سرشار از تاریکی و تخریب بود و آسیبهای زیادی برای من و مسافرم به همراه داشت.
خوشبختانه پس از تحمل این همه آسیب از اعتیاد، خداوند نظری به ما کرد و مسافرم با کنگره۶۰ آشنا شد؛ کنگرهای که بنیان آن، انسان بزرگوار و صاحباندیشهای والا، آقای مهندس دژاکام هستند. ایشان با روش منحصربهفرد خود؛ یعنی متد DST، نور، امید و آرامش را به زندگی ما هدیه دادند. حضور ایشان را در همهجا احساس میکنیم و من تا زمانی که زنده هستم، قدردان این بزرگمرد خواهم بود.گذشته از دستاوردهای علمی و ارزشمند ایشان در زمینههای مختلف بهویژه درمان اعتیاد، بزرگترین دستاوردی که به من، خانوادهام و پسرم عطا کردند، این بود که مسافرم اکنون با آرامش به مسیر خود ادامه میدهد و در جایگاههای خدمتی، پرتلاش و استوار پیش میرود. از خداوند بسیار سپاسگزارم و همچنین از آقای مهندس که با عشق و محبت بیدریغ خود، زندگی دوباره را به انسانهایی که راه را گم کرده بودند هدیه دادند و چراغ راهشان شدند.
سلام دوستان صدیقه هستم همسفر
خداوند را شکر میکنم که با کنگره۶۰ آشنا شدم تا بتوانم از ثمره سالها زحمات، تحقیقات و تلاشهای آقای مهندس دژاکام که بدون هیچ چشمداشتی در اختیار من قرار داده است استفاده نمایم؛ باشد که خداوند روح ایشان را در آرامش قرار دهد. آمین
رابط خبری: همسفر رویا چ. رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لوییپاستور
- تعداد بازدید از این مطلب :
117