English Version
This Site Is Available In English

بر پیشانی دفتر

بر پیشانی دفتر

بر پیشانی دفتر

با صدای بلند، فریاد کشیدم و مشت خود را محکم، روی میز کوبیدم، تمام بدنم از شدت نعره‌ای که زده بودم می‌لرزید.
مادر و خواهران کوچکترم با قیافه‌ای بهت زده در گوشه‌ای ایستاده بودند و با سکوت، مرا نگریستند.
پدرم درب اطاقی را که من در آن فریاد زده بودم باز کرد، در حالی که من سرم را پائین انداخته بودم گفت: «بلدی داد هم بزنی» و بدون هیچ عمل دیگری به اطاقش رفت و درب را پشت سرش بست.
من که در اطاق تنها بودم، نتوانستم در مقابل بی‌تفاوتی پدرم نسبت به خواسته‌های معقول خانواده، طاقت بیاورم و با فریادم، منتهای خشم خود را به آن صورت نشان دادم؛ ولی این ظاهر امر بود.
سالها بود که وضع خانواده ما به کلی درهم ریخته و همه چیز از دست، رفته بود. واحد صنعتی پدرم در ایرانشهر که تمام درآمدش صرف آنجا شده بود؛ هنوز راه نیفتاده بود، بانک، این واحد را به علت عدم پرداخت به موقع اقساط، برای حراج، لاک و مهر کرد. دفتر کار پدرم در اثر نفوذ مالک، پلمب شده بود، منبع درآمدی نداشتیم، تعهدات شرکتِ پدرم پابرجا بود. پدرم با بسته شدن دفتر کارش به خاطر عدم پرداخت چک‌ها فراری شده بود و چندین ماه، کرایه منزل را نداده بودیم. مخارج خانه، سنگینی خودش را داشت. به خاطر مشکلات، امکان ارتباط با فامیل را از دست داده بودیم. با کارِ مادرم و تا حدودی حقوق مادربزرگم از طرف بیمه‌های اجتماعی، مخارج را در حد رفع و رجوع، تامین می‌کردیم.

تا سال اول دبیرستان، وقتی پدرم از سر کار می‌آمد، مشروب می‌خورد و بعد هم می‌خوابید؛ گاهی اوقات هم تریاک می‌کشید. من از زمانی که مراحل نوجوانی را طی می‌کردم، مرتب شاهد سقوط او بودم. احساس می‌کردم از حقوق خود، دفاع نمی‌کند و کاملا نسبت به همه چیز، بی‌تفاوت شده است.
به مادرم می‌گفتم؛ چرا پدرم یا شیشه‌ها را خالی می‌کند و یا تریاک می‌کشد؟ او می‌گفت فشار کار او زیاد است و همیشه که تریاک نمی‌کشد.
دیگران به خاطر ضعف پدرم، مقداری از زمین‌هایی را که در قدیم خریده بود، به نام خود کرده بودند.
ما، در گذشته، وضع خیلی خوبی داشتیم: چهار اتومبیل سواری و ... ، پدرم همه را فروخت.
به خاطر خواست درونی‌‍‌ام و مشکلات مالی دانشگاه آزاد، رشته مکانیک را رها کردم و در کنکور سراسری شرکت نمودم، دیگر خسته شده بودم و قدرت مقاومت و ادامه این وضع را نداشتم، همه اینها رویهم مرا به طغیان واداشت و آن شب با تمام وجود به عنوان اعتراض به پدرم، فریاد کشیدم.
من تا قبل از این ماجرا، با پدرم حتی بلند هم سخن نگفته بودم.

ادامه دارد ...

منبع: کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر
تایپ: مسافر مجید
ارسال: مسافر احسان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .