جلسه هفتم از دور دهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی زاهدان با استادی همسفر ام البنین و نگهبانی همسفر محبوبه و دبیری همسفر سمیه با دستور جلسه،«DSTوتجربه من از سایر روش ها» در تاریخ ۲۰ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
همان طور که مهندس حسین دژاکام میفرمودند: ما گاهی در قسمتهایی از زندگی در گذرگاههای سخت قرار میگیریم. به نظر من، این چند هفته از همان گذرگاههای سخت زندگی بود. برای خود من واقعاً روزهای سختی بود، چون در حال آموزش گرفتن بودم و از دست دادن چنین دانشمند بزرگی برای من بسیار دشوار بود.
ما به دلیل اعتیاد و به واسطه نیازی که داشتیم، با خانواده بزرگ جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ آشنا شدیم. همه ما میدانیم که اعتیاد یک بلای خانمانسوز است و امروز خداوند را شکر میکنیم که همین موضوع باعث آشنایی ما با کنگره ۶۰ شد.این مصیبت را به همه شما همسفران و خانواده مهندس دژاکام تسلیت میگویم. انشاءالله همانطور که میدانیم، راه مهندس دژاکام محکم و استوار ادامه پیدا خواهد کرد.
در این مدت، چیزهای زیادی از خانواده مهندس دژاکام یاد گرفتم. برای من بسیار تأثیرگذار بود که خانم آنی، زمانی که از این اتفاق باخبر شدند، چقدر زیبا درباره ادامه دادن راه مهندس دژاکام صحبت کردند و فرمودند، با دعای مهندس دژاکام راه ایشان را ادامه میدهیم. این موضوع برای خود من یک درس بزرگ بود.
همچنین دکتر امین دژاکام که هر روز با ما صحبت میکردند؛ صبر و استقامت این خانواده برای من بسیار آموزنده بود. مهندس حسین دژاکام هم تا آخرین لحظات، حتی تا هفته قبل، سیدی ارائه کرده بودند و از طریق این سیدیها ما میتوانیم پاسخ بسیاری از سؤالات خود را دریافت کنیم.
از تمام خدمتگزارانی که در کنگره ۶۰ زحمت میکشند، تشکر میکنم. ما برای مهندس دژاکام بزرگداشت گرفتیم، اما این مراسم شاید فقط قطره کوچکی از دریای بیکران زحمات ایشان بود و حتی شاید نتوانسته ایم همان قطره کوچک را هم جبران کنیم.از عزیزانی که از جنس خدمت و محبت هستند، از راهنمای مسافرم، مسافر جواد و راهنمایان خودم همسفر مهدیه و همسفر زهره که به من اجازه دادند وارد لژیون ایشان شوم و از آنها آموزش بگیرم، تشکر میکنم. من روزبهروز حالم بهتر میشود و خداوند را شکر میکنم که به واسطه اعتیاد، اذن ورود من و خانوادهام به کنگره ۶۰ صادر شد که از این بابت بسیار خوشحال هستم.
در مورد دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» میخواهم صحبت کنم.همانطور که مهندس دژاکام میفرمودند: «رنج بشر ناشی از نادانی نیست، بلکه از دانشهای کشفنشده است.»
دانشهایی وجود داشتند که هنوز کشف نشده بودند. اگر بخواهیم به گذشته برگردیم و ببینیم اعتیاد و صورتمسئله آن چگونه تعریف شده، در این مورد همه ما تجربههایی داریم. من خودم روشهای مختلف سمزدایی را در مورد مسافرم، برادرم و اعضای خانوادهام دیدهام. روشهایی که واقعاً سخت بودند و همه فکر میکردند با انجام آنها مشکل اعتیاد به پایان میرسد.
من چون اطلاعاتی در مورد اعتیاد نداشتم و اصلاً نمیدانستم چنین روشی به نام DST وجود دارد و درمان نیازمند زمان است؛ فکر میکردم با ۴۸ ساعت دارو خوردن، قرص مصرف کردن یا انجام روشهای مختلف، تمام مواد از بدن دفع میشود و همهچیز به پایان میرسد.
درحالیکه روش DST یکی از جامعترین و علمیترین روشهایی است که مهندس حسین دژاکام ابداع کردهاند. همانطور که میدانید، در این روش کاهش یا افزایش دارو با ضریب مشخص و در پلههای ۲۱روزه انجام میشود و این موضوع نشان میدهد که زمان چقدر اهمیت دارد.حداقل زمانی که برای درمان در نظر گرفته میشود، حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه است. من خودم اصلاً فکر نمیکردم درمان به چنین زمانی نیاز داشته باشد.
شربت تریاک هم واقعاً یک داروی شفابخش است. ما قبلاً تصور میکردیم تریاک فقط یک بلای خانمانسوز است که وارد خانوادهها شده، اما وقتی با جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ آشنا شدم، فهمیدم اگر تریاک درست استفاده شود، برای درمان بعضی از بیماریها هم میتواند کاربرد داشته باشد.
مسافرانی که از مواد مخدر استفاده میکردند، سیستم ایکس بدن خود را از کار انداخته بودند و به جای مواد طبیعی در بدن، موادی را از بیرون وارد بدن خود میکردند؛ اما مهندس حسین دژاکام توانستند با روش DST این سیستم را دوباره به تعادل برسانند.این روش فقط برای درمان اعتیاد نیست و در زمینههای دیگری مانند کاهش وزن و درمان سیگار هم کاربرد دارد.
در مورد سیگار، واقعاً برای من یک معجزه بود. هیچوقت فکر نمیکردم روزی سیگار از خانواده ما حذف شود. شاید با خودم میگفتم اعتیاد ممکن است درمان داشته باشد، اما سیگار دیگر درمان ندارد.
من اکنون که با مسافرم صحبت می کنم و به او میگویم که اصلاً فکر نمیکردم، روزی بوی سیگار از خانواده ما بیرون برود. هر سال با شروع فصل زمستان، باید از خوشبوکنندههای قوی استفاده میکردم و نمیدانستم علت این شرایط، مصرف سیگار است.خداوند را شکر میکنم که چنین روشی ابداع شد و ما توانستیم با آن آشنا شویم.
در روش DST، همانطور که میدانیم، مسافر از ۵/۵ سیسی شروع میکند و بهتدریج، با کاهش پلهای، به ۰/۳ و در نهایت چند قطره میرسد؛ اما نکته بسیار مهم، زمان است که برای این سفر حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه زمان لازم است.
بعضیها تصور میکنند با قطع یک ماده، همهچیز تمام میشود؛ درحالی که ما خودمان هم زمانی از نظر جسم و روان آسیب دیده بودیم، اما از این موضوع خبر نداشتیم.وقتی ما به کنگره میآییم و آموزش میگیریم، متوجه میشویم که سیستم بدن خود ما هم از تعادل خارج شده بود. ما در تاریکی قرار داشتیم، بدون اینکه حتی از آن تاریکی خبر داشته باشیم.
بعد از ورود به کنگره و گرفتن آموزشها، متوجه تغییرات زیادی میشویم. من در سفر اول، وقتی سیدی مینوشتم، شاید پنج سیدی اول را که نوشتم، اصلاً نمیدانستم چه چیزی مینویسم؛ انگار در خواب و تاریکی بودم.
الان که به نوشتههای آن روزها برمیگردم و آنها را نگاه میکنم، متوجه میشوم چقدر با گذشته فرق کردهام. حالا در سفر دوم، وقتی هرکدام از سیدیها را مینویسم، میبینم چقدر برای من آموزش دارد. بعد از نوشتن هر سیدی، از خودم میپرسم چه چیزی یاد گرفتهام.برای مثال، وقتی سیدی درختکاری یا سیدیهای مربوط به تغذیه و افزایش وزن را مینویسم، متوجه میشوم چقدر نکتههایی وجود دارد که قبلاً از آنها بیخبر بودم.
در یکی از سیدیها، مهندس حسین دژاکام درباره چربیهای داخل شکم صحبت میکردند. من اصلاً نمیدانستم چه زمانی باید غذا بخورم. گاهی صبحانه نمیخوردم و بعد در وعده ناهار هرچقدر میتوانستم غذا میخوردم.
اما با روش DST یاد گرفتیم که زمان مناسب، مقدار مناسب و نوع غذا اهمیت زیادی دارد. بعضی غذاها را نباید در هر ساعتی مصرف کنیم و باید زمان مشخصی برای خوردن آنها در نظر بگیریم.
الان با اینکه غذاهای مختلفی میخوریم، اما با رعایت همین اصول، میبینیم چقدر وزن ما تغییر کرده و چقدر سالمتر و تندرستتر شدهایم؛ خود من هم کاهش وزن زیادی داشتهام.
در مورد مسافران هم ممکن است طول سفر ۱۰ یا ۱۱ ماه باشد، اما من خودم فکر میکنم تازه بعد از گذشت حدود دو سال از سفر، در همین دو، سه ماه اخیر توانستهام به تعادل و حال خوب واقعی برسم.
الان هر لحظه دلم میخواهد سیدی گوش دهم. حتی وقتی حالم بد میشود، به جای اینکه مثل گذشته گوشی تلفن را بردارم و شروع به غیبت کردن کنم؛ این ضد ارزشها کمکم از زندگی من حذف شدهاند.
دیدهبان مسافر صدیقی در زاهدان یک صحبت بسیار زیبایی داشتند، ایشان فرمودند: چقدر خوب است که یک خانواده، خانوادگی کنگرهای شوند؛ این حرف برای من درس بزرگی بود.از دختران خوب خودم تشکر میکنم که من را همراهی کردند و همراه من و پدرشان به کنگره آمدند. آنها هم سیدی مینویسند و من میبینم که چقدر خانواده ما تغییر کرده است.
چقدر خوب است که حتی وقتی حالمان خوب نیست، همه در کنار هم هستیم؛ یکی سیدی مینویسد و دیگری سیدی گوش میکند. این تغییرات همه به واسطه روش DST و روشی است که مهندس دژاکام ابداع کردند.این روش به این راحتی و سادگی در اختیار ما قرار نگرفته است و نباید تصور کنیم که بهسادگی به دست آمده است. شما قدر این صندلیهایی را که اکنون روی آنها نشستهاید، بدانید؛ زیرا این صندلیها بهراحتی به دست نیامدهاند.
مسافر علیرضا دژاکام، برادر مهندس دژاکام که ایشان به زاهدان می آمدند و در پارک حضور داشتند و این روش را معرفی میکردند. برای آوردن این روش به زاهدان، سختیهای زیادی کشیده شد. مرزبانان گذشته و راهنمایان زحمتهای زیادی کشیدند تا امروز ما بتوانیم در این جایگاه قرار بگیریم.همه ما مشکل داریم. هرکسی که بگوید من مشکلی ندارم، شاید خودش هم درگیر مسائل زیادی باشد. حتی من که الان اینجا نشستهام، ممکن است در زندگیام مشکلات زیادی داشته باشم؛ اما باید همه آنها را کنار بگذاریم و به کنگره بیاییم تا بتوانیم آموزش بگیریم.
من توانستم از تاریکی بیرون بیایم و حالا دوست دارم این روش و آموزشها را به دیگران هم منتقل کنم؛ به کسانی که هنوز پشت در کنگره هستند و خداوند باید اذن ورودشان را صادر کند تا آنها هم بیایند، آموزش بگیرند و اینجا بنشینند.انسانهایی که در تاریکی هستند، برای بیرون آمدن از آن به کمک یکدیگر نیاز دارند. همه باید دستبهدست هم دهیم؛ چون تنها یک نفر نمیتواند کاری انجام دهد. باید در کنار هم تلاش کنیم تا بتوانیم انشاءالله روزبهروز به حال خوش برسیم.
.jpg)
مرزبان کشیک:مرزبان همسفر مبینا، مسافر علیرضا
تایپیست:همسفر ام البنین رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
عکاس:همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون یکم)
ویرایش:مرزبان خبری همسفر فاطمه
ارسال:همسفر زهرا (خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان
- تعداد بازدید از این مطلب :
124