English Version
This Site Is Available In English

درمان واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد خواهان رهایی باشد

درمان واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد خواهان رهایی باشد

جلسه اول از دوره‌ی بیست‌وسوم از سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قیدار، با استادی راهنمای محترم مسافر ناصر، با نگهبانی مسافر یاسر و با دبیری مسافر علی با دستور جلسه « DST و تجربه من از سایر روش‌ها » در روز سه‌شنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد 

سلام دوستان، ناصر هستم، یک مسافر
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر اجازه حضور در کنگره ۶۰ را به من دادند تا در خدمت شما دوستان عزیز باشم و از آموزش‌های شما بهره‌مند شوم.

قبل از اینکه در رابطه با دستور جلسه صحبت کنم، می‌خواهم رهایی‌های لژیون نهم را خدمت آقا رضا و دوستانی که به رهایی رسیده‌اند تبریک بگویم. اگر اشتباه نکنم، دوستانمان، آقا جمشید، آقا رضا و آقا عباس بودند. نمی‌دانم همه آن‌ها در جلسه حضور دارند یا خیر، اما به تک‌تک آن‌ها تبریک می‌گویم. همچنین به آقای رضا بابت خدمت و زحماتی که برای این دوستان کشیده‌اند، خداقوت می‌گویم.

به نظر من کنگره ۶۰ یعنی همین رهایی‌ها؛ یعنی تلاش‌هایی که به نتیجه می‌رسند و انسان‌هایی که با کمک و راهنمایی یکدیگر مسیر درمان را طی می‌کنند. متد DST را می‌توان در همین رهایی‌ها به‌خوبی مشاهده کرد؛ اینکه در یک روز، چند نفر در کنار یک راهنما این مسیر را طی می‌کنند و به رهایی می‌رسند.

من می‌خواهم از تجربه شخصی خودم درباره متد DST صحبت کنم. من راه‌های زیادی را برای درمان اعتیاد امتحان کرده بودم، چون مدت زیادی درگیر مصرف مواد مخدر بودم و نمی‌توانستم راهی برای رهایی پیدا کنم. اگر بخواهم از ابتدای مصرفم صحبت کنم، نزدیک به ۲۵ سال از آن زمان می‌گذرد.

در طول این سال‌ها روش‌های مختلفی را امتحان کردم. حتی زمانی که به من گفتند معتاد شده‌ای، باور نمی‌کردم و می‌گفتم من معتاد نمی‌شوم. یک بار به من گفتند سه روز از خانه بیرون نیا تا ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. آن زمان بود که متوجه شدم وابستگی پیدا کرده‌ام و معنای واقعی خماری را درک کردم.

تلاش‌های زیادی برای ترک اعتیاد انجام دادم. بارها تصمیم گرفتم دیگر مواد مصرف نکنم. چندین مرتبه به کمپ رفتم و با دوستانم قرار می‌گذاشتیم که دیگر مصرف نکنیم و به یکدیگر قول می‌دادیم؛ اما متأسفانه هیچ‌کدام از این روش‌ها برای من نتیجه‌ای نداشت و تلاش‌هایم شکست می‌خورد.

روشی که سرانجام روی من جواب داد، روش تدریجی یا همان متد DST بود. پیش از آن، بسیاری از روش‌های دیگر را امتحان کرده بودم و می‌دانستم که ادامه دادن آن‌ها برایم بسیار دشوار است؛ چون همراه با سختی و فشار زیادی بودند و نمی‌توانستم با آن روش‌ها به درمان واقعی برسم.

از نظر من، تفاوت بزرگی میان ترک اعتیاد و درمان اعتیاد وجود دارد. وقتی برای اولین بار وارد کنگره ۶۰ شدم، خدا شاهد است که هیچ شناختی از کنگره و روش درمان آن نداشتم؛ اما همان جلسه اول احساس کردم این روش می‌تواند جواب بدهد. حتی از فضای کلاس و آموزش‌هایی که ارائه می‌شد، متوجه شدم که اینجا مسیر مشخصی وجود دارد و قرار است از نقطه‌ای که در آن قرار دارم، به مقصدی مشخص برسم.

متد DST تنها روشی بود که توانست مرا از تمام طوفان‌های زندگی و اقیانوس اعتیاد نجات دهد و به ساحل امن رهایی برساند. من سال‌ها در دریای اعتیاد گرفتار بودم و راه نجاتی پیدا نمی‌کردم، اما این روش دست مرا گرفت و به ساحل آرامش رساند.

به نظر من، متد DST روشی بسیار مناسب برای افرادی است که خواهان درمان اعتیاد هستند. شاید کسانی که تازه مصرف مواد مخدر را شروع کرده‌اند، هنوز عمق و سختی اعتیاد را درک نکرده باشند و نتوان به‌راحتی درباره درمان با آن‌ها صحبت کرد؛ اما برای افرادی که به دنبال درمان واقعی هستند، این روش می‌تواند راهگشا باشد.

این روش روی من که کاملاً ناامید شده بودم جواب داد و روی بسیاری از دوستان دیگر هم نتیجه‌بخش بوده است. امروز شاهد تعداد زیادی از افرادی هستیم که با استفاده از این روش به درمان و رهایی رسیده‌اند.

در پایان، به جرئت می‌توانم بگویم که متد DST بهترین روشی بود که توانستم با کمک آن از اعتیاد رها شوم و زندگی دوباره‌ای را تجربه کنم.

امیدوارم بتوانیم از مشارکت‌ها و تجربیات یکدیگر استفاده کنیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همه شما سپاسگزارم

رهایی، مسافر رضا و مسافر عباس با راهنمایی مسافر رضا

جابجایی نگهبان و دبیر جلسه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .