English Version
This Site Is Available In English

علم اعتیاد در کنگره ثابت شده است

علم اعتیاد در کنگره ثابت شده است

جلسه هشتم از دوره چهاردهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی یوسف، با استادی راهنمای محترم مسافر مرتضی،  نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر حسین، با دستور جلسه: "DST و تجربه من از سایر روش ها" چهارشنبه  20 آبان‌ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

 خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان؛ مرتضی هستم یک مسافر، خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر در این جایگاه قرار گرفتم تا بتوانم در کنار شما دوستان آموزش بگیرم و خدمت کنم. در وهله نخست، می‌خواستم به نوبه خودم از گروه مرزبانی، ایجنت محترم و تمامی دست‌اندرکاران شعبه تشکر کنم. امور مراسم به نحو احسن و بسیار آبرومند برگزار شد. هنگامی که شرایط شعبه خودمان را با شعبه‌های دیگر مقایسه می‌کنم، می‌بینم که وضعیت ما بسیار خوب، مرتب و منظم است؛ دست شما درد نکند و از همه شما سپاسگزارم.

امروز قسمت این بود که در کنار شما باشم و از آموزش‌های شما بهره‌مند شوم. برای درک روش درمان (دی‌اس‌تی)، فکر می‌کنم ابتدا باید به سراغ صورت‌مسئله اعتیاد برویم و کمی درباره اتفاقاتی که در این زمینه رخ داده است صحبت کنیم. اگر همین الان از یک فرد درگیر با اعتیاد بپرسیم که «معنی اعتیاد چیست؟»، واقعاً جوابی برای گفتن ندارد؛ یا حتی متخصصان خودمان می‌گویند که فرد در مصرف مواد مخدر دچار سوءمصرف شده است. بچه‌های گروه‌های دیگر نیز می‌گویند که این فرد تعادل نداشته است. اما تعادل نداشتن یعنی چه؟ یعنی فرد به فرض مثال، تریاک مصرف می‌کرده و سراغ مواد دیگری هم رفته است؟ در واقع، پاسخ روشنی وجود ندارد.

آقای مهندس در سال ۱۳۶۳ خواسته درمان اعتیاد را در درون خود به وجود آوردند. شاید چیزی نزدیک به سیزده سال طول کشید تا راه نجات پیدا کند. این راه قطعا با الهام گرفتن از ماه مبارک رمضان و الهامات دیگر به دست آمد، اما این‌گونه نبود که این مسیر را یک‌دفعه در اختیار ایشان بگذارند و بگویند بفرمایید، شروع کنید. قطعاً این خواسته سال‌ها تاریکی را تجربه کرده است که ایشان شرح کامل آن را در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» بیان کرده‌اند.

در سال ۱۳۷۷ بود که آقای مهندس اولین مقاله خود را در کنگره زاهدان مطرح کردند و برای نخستین بار «صورت‌مسئله اعتیاد» را شکافتند. ایشان گفتند که اعتیاد یعنی مواد مخدر بیرونی آمده و جایگزین مواد درون‌زا در بدن انسان شده است؛ سپس راه حل آن را نیز ارائه دادند و فرمودند که من با این روش، اعتیاد را درمان می‌کنم. مطرح کردن همین حرف، چه جسارت و قدرتی می‌خواست؟ در شرایطی که تریاک به‌عنوان یک ماده مخدر بی‌آبرو و همراه با قبح و وحشت شناخته می‌شد، در سال ۷۷ بی بگویی که من با استفاده از روش دی‌اس‌تی و تریاک، اعتیاد را درمان می‌کنم!

آقای مهندس کار را شروع کردند و روش دی‌اس‌دی را پیاده‌سازی نمودند. در کتاب ۶۰ درجه، تنها تغییری که ایجاد شد این بود که پله‌های ۱۵ روزه به پله‌های ۲۱ روزه تبدیل شدند، اما ضریب و مدت‌زمان ۱۰ الی ۱۱ ماه ثابت ماند. این تجربه بزرگ روی مواد مختلف پیاده شد و به پروتکل فعلی رسید. آقای مهندس برای روش دی‌اس‌تی که به نظر من معجزه و کشف قرن است،روی پای ایستاد و تمام هستی و آبروی خود را وسط گذاشت. روش دی‌اس‌تی شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما به همان اندازه برای آن زحمت کشیده شده است.

در ادامه، بچه‌ها در کنگره به درمان رسیدند و گزارش‌های رهایی مختلفی ارائه دادند. برخی گفتند که با روش دی‌اس‌تی، اعتیادشان درمان شده و در کنار آن، بیماری‌هایی مثل سرطان یا ام‌اس نیز درمان یافته است. این‌جا نقطه تفکری بود؛ آقای مهندس می‌فرمودند چه اتفاقی افتاده است؟ ابتدا که کسی نمی‌دانست ریشه این بهبود چیست، بنابراین آزمایشگاهی تأسیس شد. برای ارائه مقاله به بیرون، اول باید مراحل آزمایشگاهی طی می‌شد؛ یعنی ابتدا روی حیواناتی چون موش و میمون تست می‌شد تا جامعه علمی آن را بپذیرد.

آقای مهندس نتایج را به دانشگاه‌های معتبر فرستادند و مقاله مربوط به «بیان ژن» و «سیستم ایکس» را مطرح کردند. سیستم ایکس در اعتیاد از کار افتاده بود و با روش دی‌اس‌تی ترمیم می‌شد. در بدن انسان بین ۱۸ تا ۲۰ هزار ژن وجود دارد که حدود ۲۰ تا ۲۵ مورد از آن‌ها از تعادل خارج شده‌اند، اما با روش دی‌اس‌تی بیان ژن اصلاح می‌شود و نتیجه آن را هم دیده‌ایم. متخصصان این مقاله‌ها را تأیید کردند و امروزه درمان بیماری‌های دیگر مانند سرطان و ام‌اس نیز توسط کنگره پذیرفته شده است. آقای مهندس درباره بیان ژن می‌گفتند که اگر ژنی به ارث به فرد رسیده باشد که مثلاً به‌جای ماده‌ای مفید، ماده دیگری تولید کند، باز هم قابل درمان است.

علم اعتیاد در کنگره ثابت شده است، اما امروزه در جامعه می‌بینیم متخصصانی که حرف می‌زنند، تنها به نصیحت کردن اکتفا می‌کنند؛ در حالی که نصیحت چه فایده‌ای دارد؟ اگر نتیجه می‌داد، وضعیت این‌گونه نبود. وقتی از افراد در گروه‌های دیگر می‌پرسی «حالت چطور است؟»، به جرئت نمی‌توانند بگویند حالم خوب است. اما وقتی از بچه‌های رهاشده کنگره می‌پرسی، می‌گویند «خوب است». این اتفاق کجا افتاده است؟ در کنگره! جایی که من به درمان و رهایی رسیده‌ام.

دی‌اس‌دی در واقع روش زندگی کردن در تمام مسائل زندگی است. آقای مهندس می‌گویند باید صورت‌مسئله هر مشکلی را پیدا کنیم تا راه‌حل آن نیز از طریق دی‌اس‌دی نمایان شود. خداوند توفیق داد تا در مسیر کنگره قرار گیرم. هر کسی که به کنگره می‌آید، انگار جرقه‌ای در زندگی‌اش زده شده و بلیتی به او داده‌اند تا بیاید و کار خود را انجام دهد. بنابراین من بسیار قدرنشناس خواهد بود اگر وظیفه‌ام را به خوبی انجام ندهم.

در پایان، می‌خواستم چند کلمه‌ای هم درباره «لژیون سردار» صحبت کنم؛ شاید این پیامی باشد که باید به خودم گوشزد کنم. سال ۱۳۹۷ که وارد لژیون سردار شدم، مبلغ پانصد هزار تومان برای من پول بسیار بزرگی بود و پرداخت آن سخت بود، اما خواسته‌اش را داشتم و دوست داشتم این کار را انجام دهم. به تدریج که جلوتر آمدیم، این خواسته پررنگ‌تر شد. سال بعد تصمیم گرفتم دنور شوم. به نظرم بخشندگی و گذشت نیز به روش تدریجی در لژیون سردار قابل درمان است.

شاید من ژنی داشتم که در بخشندگی خوب کار نمی‌کرد و از تعادل خارج شده بود؛ این تعادل کجا باید برقرار می‌شد؟ در لژیون سردار و با روش دی‌اس‌دی و پله‌پله! بچه‌هایی که در لژیون سردار صحبت می‌کنند، انسان را به فکر وا‌می‌دارند. من بخشندگی را در اینجا یاد گرفتم. در اینجا حالم خوب است، اما باید تمرین کنم تا بیرون از اینجا و در مواجهه با مردم نیز این درس‌ها را درست اجرا کنم. وقت ما به پایان رسید؛ از اینکه به حرف‌های من توجه کردید، بسیار سپاسگزارم.

ضبط صدا و عکاس: مسافر سعید لژیون ۹

تایپ، ویرایش و ارزسال: مسافر حسین لژیون ۱

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .