English Version
This Site Is Available In English

DST و تجربه من از سایر روشها

 DST و تجربه من از سایر روشها

جلسه یازدهم  از دوره پنجاهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰  نمایندگی کوروش آذرپور به استادی مرزبان محترم مسافر حسین ، نگهبانی مسافر هاشم و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه " DST و تجربه من از سایر روشها  " چهارشنبه20 آبان ماه 1405 ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سلام دوستان، حسین هستم، مسافر.
ابتدا خداوند را شکر می‌کنم که بار دیگر این جایگاه نصیبم شد. از اساتید محترم، ایجنت، مرزبانان و راهنمایان عزیز که اجازه حضور در این جایگاه را به من دادند، سپاسگزارم. همچنین از راهنمای محترم، آقای ذبیح الله، قدردانی می‌کنم. دستور جلسه امروز، «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است.
در ابتدای صحبت‌هایم باید بگویم که من هیچ تجربه‌ای از روش‌های نادرست ترک اعتیاد در خارج از کنگره ندارم؛ چراکه اولین جایی که برای درمان اعتیاد به آن مراجعه کردم، کنگره ۶۰ بود. خداوند را شکر می‌کنم که مسیر درست را پیدا کردم و درمانم را در این مجموعه آغاز کردم.
از گذشته‌های دور، انسان‌ها همواره به دنبال راهی برای رهایی از وابستگی به مواد مخدر بوده‌اند و تلاش‌های زیادی در این زمینه صورت گرفته است. برای مثال، ماده‌ای به نام دی‌استیل‌مورفین یا همان هروئین ساخته شد تا جایگزین مواد مخدر دیگر شود؛ اما متأسفانه این ماده نه‌تنها کمکی به حل مشکل نکرد، بلکه اعتیادی شدیدتر و مخرب‌تر به وجود آورد.
در ادامه، متادون به‌عنوان جایگزینی برای موادی مانند تریاک و هروئین معرفی شد. امروزه نیز در بسیاری از نقاط دنیا از متادون به‌عنوان داروی نگهدارنده استفاده می‌شود؛ چراکه هنوز راهکار قطعی درمان اعتیاد در بسیاری از این روش‌ها پیدا نشده است.
در کنار این روش‌ها، شیوه‌هایی مانند قطع ناگهانی مصرف، سم‌زدایی، آب‌درمانی و استفاده از داروهای گیاهی و شیمیایی نیز مطرح شدند. شاید بعضی از این روش‌ها بتوانند برای مدتی مصرف مواد را متوقف کنند، اما مشکل اصلی اینجاست که احتمال بازگشت به مصرف همچنان وجود دارد.
گاهی حتی موادی که با هدف درمان استفاده می‌شوند، خودشان وابستگی جدیدی ایجاد می‌کنند و شرایط فرد را دشوارتر می‌سازند. در مقطعی، اعتیاد را به‌عنوان جایگزینی مزمن و مسمومیت مزمن تعریف کردند و بر همین اساس، روش سم‌زدایی مطرح شد؛ روشی که بنیان‌گذار کنگره ۶۰ از همان ابتدا با آن مخالف بودند و آن
را راهکار درستی برای درمان اعتیاد نمی‌دانستند. اما تفاوت نگاه کنگره ۶۰ در این است که اعتیاد را قابل درمان می‌داند. ما در کنگره به این باور رسیدیم که اعتیاد راه و روش درمان دارد و می‌توان به درمان قطعی و پایدار رسید. از نظر من، برای کسی که در کنگره به درمان واقعی رسیده است، دیگر اعتیاد یک بیماری
پیشرونده نیست و نیازی به کنترل دائمی، ترس از وسوسه یا نگرانی از بازگشت به مصرف وجود ندارد. همیشه جمله‌ای از جناب مهندس در ذهنم مانده است؛ ایشان می‌فرمایند فردی که به درمان قطعی اعتیاد رسیده، باید بتواند حتی در یک آزمایشگاه تولید هروئین هم کار کند، بدون اینکه نسبت به آن ماده احساس نیاز یا کششی داشته باشد.
به نظر من، این همان نشانه واقعی درمان است. در کنگره ۶۰، درمان زمانی اتفاق می‌افتد که جسم، روان و جهان‌بینی انسان به تعادل برسند. در این شرایط، سیستم ایکس یا همان سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن، عملکرد مطلوب خود را پیدا می‌کند.
به اعتقاد من، متد DST با در نظر گرفتن داروی مناسب و زمان‌بندی درست، شرایط لازم برای بازسازی جسم و رسیدن به تعادل را فراهم می‌کند و همین موضوع تفاوت اساسی این روش با سایر روش‌های ترک اعتیاد است. در پایان، خداوند را شکر می‌کنم که فرصت حضور در این مسیر و رسیدن به درمان را به من عطا کرد.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

مرزبان کشیک: مسافر مجیدکربلایی

تنظیم و ویراستار: مسافرناصر لژیون پنجم

تایپ: مسافرسعید لژیون یازدهم

مسافران  نمایندگی کوروش آذرپور

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .