۱.لطفاً به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید.
سلام دوستان معصومه هستم یک همسفر. مسافر من با حدود ۱۰ سال تخریب وارد کنگره شدند آخرین آنتیایکس مصرفی شون مصرف شیره کشیدنی ،متد درمان دیاستی،داروی درمان شربت اوتی، راهنمای مسافرم آقای زرگرانی و راهنمای خوب خودم خانم مهدیه، مدت رهایی با لطف خدا و اندیشه ناب جناب آقای مهندس ۵ ماه.
۲.دستور جلسه در مورد اعتیاد است به نظر شما جهانبینی چه تأثیری در کنار درمان جسم دارد؟
در کنگره ۶۰ اعتقاد بر این است که برای درمان کامل اعتیاد، جسم، روان و جهانبینی باید هر سه به تعادل برسند و بین اینها یک رابطه مستقیم وجود دارد. در سفر اول، مسافر با استفاده از شربت OT و طی یک دوره حدوداً ده ماهه، به تدریج جسمش به تعادل میرسد و سیستم ایکس بازسازی میشود. در کنار بازسازی جسم، آموزشها و تغییر نگرش هم باعث رشد جهانبینی میشوند و فرد کمکم به تعادل میرسد. بنابراین درمان جسم و جهانبینی در کنار هم پیش میروند و هر دو برای رسیدن به درمان کامل ضروری هستند.
۳.چرا جناب مهندس دژاکام صورت مسئله اعتیاد را مطرح کردند؟
به نظر من دلیل اینکه آقای مهندس دژاکام صورت مسئله اعتیاد رو مطرح کردند این بود که تا زمانی که ندانیم در اعتیاد دقیقاً چه اتفاقی برای جسم و روان انسان میافتد
، نمیتوانیم راه درمان درستی را پیدا کنیم.
با مطرح شدن صورت مسئله اعتیاد، مشخص شد که مصرف مواد باعث میشه سیستم تولیدکننده مواد شبهافیونی بدن، یا همون سیستم ایکس، از تعادل خارج شود. اما از آنجایی که جسم انسان توانایی بازسازی خودش را دارد، اگر روش درست درمان وجود داشته باشد و به جسم زمان داده بشود این سیستم میتواند بهتدریج خودش را بازسازی کند و به تعادل برسد. به نظر من، با روشن شدن صورت مسئله اعتیاد، راه درمان هم روشن شد و نگاه ما نسبت به اعتیاد تغییر کرد؛ یعنی فهمیدیم اعتیاد مسئلهای نیست که فقط با اراده یا قطع مصرف حل بشود، بلکه جسم و روان انسان نیاز به زمان و روش درست برای بازسازی و رسیدن به تعادل دارند
۴.اگر صورت مسئله اعتیاد را بشناسیم چه تغییری در نگرش ما نسبت به اعتیاد ايجاد میشود؟
وقتی صورت مسئله اعتیاد را میشناسیم، دید ما نسبت به انسان و اعتیاد تغییر میکند. دیگر اعتیاد را فقط یک مشکل رفتاری نمیبینیم، بلکه میفهمیم جسم، روان و جهانبینی فرد تحت تأثیر قرار گرفته و درمان نیاز به زمان، آموزش و آگاهی دارد. این شناخت باعث میشود به جای قضاوت یا ترحم، با آگاهی بیشتری خدمت کنیم. حتی مفهوم بخشش هم برای ما عمیقتر میشود. بخشش فقط کمک مالی نیست، بلکه میتواند بخشیدن زمان، محبت، توانایی، تجربه و دانشی باشد که در اختیار داریم. وقتی خودمان آموزش میگیریم و به حال خوش میرسیم، دوست داریم این حال خوش را با خدمت و بخشش به دیگران منتقل کنیم.
.jpg)
۵.احساس خودتان را نسبت به رهاییتان بیان کنید.
روز رهایی برای من یکی از زیباترین و شیرینترین روزهای عمرم بود؛ حسی که واقعاً نمیشود با کلمات کامل بیانش کرد. من یک بار دیگه هم این جایگاه رو تجربه کرده بودم. آن زمان مسافرم سفرش را شروع کرده بود، اما سفرش کامل نشده بود و همچنان مصرف میکرد. با اینکه میدانستم هنوز به درمان نرسیده، ما برای گرفتن گل رهایی خدمت جناب مهندس رفتیم و من آن روز اصلاً حس خوبی نداشتم؛ بیشتر ناراحت بودم و یک حس سنگین و بدی را تجربه کردم.
اما چهار سال گذشت و مسافرم دوباره سفرش را شروع کرد. این بار سفرش را بهدرستی ادامه داد و به درمان کامل و رهایی رسید. وقتی این بار رفتیم خدمت جناب مهندس و گل رهایی را گرفت، حس من کاملاً متفاوت بود. واقعاً از صمیم قلب خوشحال بودم؛ یک حس فوقالعاده و وصفنشدنی بود. انگار تمام سختیها و رنجهایی که کشیده بودیم، بالاخره به یک نتیجه شیرین رسیده بود. امیدوارم همه سفر اولیهایی که در کنگره هستند این حس زیبا را تجربه کنند و به این حال خوش برسند. همچنین امیدوارم برای کسانی که در دام اعتیاد گرفتار هستند و خانوادههایشان که در کنار آنها رنج میکشند، راه کنگره باز بشود و آنها نیز بتوانند سفر کنند و روزی طعم واقعی رهایی و این حال خوش را بچشند.
.jpg)
برای کسانی که دوست دارند در جایگاه مرزبانی خدمت کنند چه توصیهای دارید؟
من خودم این جایگاه را تجربه کردم و الان هم در حال خدمتم و واقعاً میتوانم بگویم جایگاه فوقالعادهای است؛ جایگاهی پر از آموزش، تجربه و حتی چالشهای قشنگ. وقتی برای مرزبانی قبول شدم و رأی آوردم، واقعاً حس خیلی قشنگی داشتم. با خودم گفتم حتماً این جایگاه یک پیامی برای من دارد و قرار است چیزی به من آموزش بدهد. در کنگره خدمت ها هستند که ما را انتخاب میکنند. و من با خدمت کردن میتوانم زکات حال خوبم را پرداخت کنم. زکات حال خوبی که از درمان مسافرم، از آموزشهای کنگره و از آگاهیهایی که در این مسیر به دست آوردم.
همیشه به این جمله فکر میکنم که «دیگران کاشتند و ما خوردیم، حالا ما بکاریم تا دیگران بخورند»واقعاً این جایگاه برای من فقط یک خدمت نیست؛ فرصتی است برای آموزش، رشد، شناخت خودم و تمرین صبر. حتی چالشهایی که در این جایگاه با آنها روبهرو شدم، برای من تبدیل به آموزش میشوند. توصیه من به کسانی که دوست دارند در این جایگاه خدمت کنند این است که اگر فرصت خدمت برایشان فراهم شد، حتماً تجربهاش کنند.
چون شاید در ظاهر فکر کنیم به کنگره خدمت میکنیم، اما در واقع خودمان هم در این مسیر خیلی آموزش میگیریم و رشد میکنیم.امیدوارم همه کسانی که این جایگاه را تجربه میکنند بتوانند از آموزشها و حسهای خوبش استفاده کنند و این خدمت برایشان باعث رشد و حال خوش بیشتری بشود.
مصاحبه کننده:همسفر مهناز رهجوی همسفر سمانه (لژیون اول)
ارسال:همسفر زهرا رهجوی همسفر سمانه(لژیون اول)دبیر دوم سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
117