دو نفر از همسفران (لژیون نوزدهم) در برداشت از سیدیهای «ترکوDST» و «سیگار و جایگزینی» بیان کردند:
همسفر عالمه:
تمام مشکلات بشر، مربوط به عدم شناخت است. رنج بشر از دانشهای کشف نشده است. در قدیم فکر میکردند که با گرفتن و بردن، قادر هستند اعتیاد را درمان کنند. همه روشهای درمان از روی دلسوزی بود و فکر میکردند معتاد، مجرم است و این طرز فکر، به غیر از تخریب، چیز دیگری نداشت. کسی اعتیاد را جدی نگرفته بود و همه میگفتند: برای درمان، اراده و غیرت لازم است؛ بنابراین هیچ مرجع علمی که روی اعتیاد کار کند نداشتیم.
برای هر بیماری یک پزشک لازم است؛ امّا برای اعتیاد، هیچ پزشکی نداشتیم و از طرف دیگر، هر کس، در هر جایگاه، یک درمان برای اعتیاد طراحی میکرد؛ در نتیجه روش علمی که از پایه روی اعتیاد کار کند وجود نداشت. همه روشها غلط بود، پروژههای زیادی برای درمان اعتیاد به وجود آمد؛ ولی همه ناموفق بود و هر کدام عوارض جبران ناپذیری به همراه داشت. در زمانهای قدیم هم اعتیاد، وجود داشته است؛ حتی سرخپوستان آمریکا هم در آن زمان درگیر اعتیاد شده بودند و با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکردند.
آنها بالأخره راهی پیدا کردند و آن راه این بود که خودمان به خودمان کمک خواهیم کرد تا مواد نکشیم و الکل مصرف نکنیم. حدود ۷۰،۸۰ سال هم موفق بودند؛ چون در آن زمان، بهترین نوع درمان برای خودشان بود؛ امّا بعداً سه اصل برای بیماری اعتیاد گذاشتند: ۱) بیماری اعتیاد مرموز است. ۲) اعتیاد، بیماری لاعلاج هست. ۳) اعتیاد، بیماری پیشرونده است. لاعلاج است؛ یعنی تا آخر عمر درست نخواهد شد و نمیتوانی جلوی پیشروی آن را بگیری؛ بنابراین یکسری عیب و ایراد روی خودشان گذاشتند و گفتند که ما از بچگی مشکل داشتیم.
اگرچه ممکن است بعضی افراد مشکلات شخصیتی داشته باشند؛ امّا همه که مشکلات شخصیتی نداشتند. در کنگره۶۰، افرادی از تمام اقشار جامعه، نظیر استاد دانشگاه هستند که مشکلات شخصیتی هم ندارند. ممکن است بگوییم دچار مشکلات ژنی یا دچار کمبود یکسری مواد بیوشیمی شدهاند؛ اما نمیتوانیم خودمان به خودمان برچسب بزنیم که دچار مشکلات شخصیتی شدهایم.
کسانی بودهاند که ۲۰ سال به قول خودشان پاکی داشتند امّا با یک مسافرت و در معرض مواد قرار گرفتن حالشان بد میشد. شخصی بعد از ۲۴ یا ۲۵ سال که به عنوان لیدر فعالیت میکرد، چون در تفکر او مواد مخدر، مرموز، لاعلاج و پیشرونده بود اتفاقات بدی برای او افتاد؛ چون جسم، روان و جهانبینی او درمان نشده بود. انگار باید تمام زندگی را رها کند و به مواد مخدر بچسبد و هر روز اعلام کند که من فلانی هستم یک معتاد و تا آخر عمر خودش را به کلاس و جلسات برساند.
روشهای ترک اعتیاد فقط تخریب را چند برابر کرده بود. قبل از DST، یک روش درست و منطقی وجود نداشت. هنوز هم در دنیا خیلی افراد اعتقاد دارند که اعتیاد، هیچ درمانی ندارد. تمام روشها غیر از آسیب، هیچ سودی برای بدن ندارند. اینها قسمتی از کارهایی است که برای درمان اعتیاد انجام شده بوده و هیچکدام جوابگو نبودند.
گاهی مصرفکنندگان آنقدر روشهای مختلف درمان را امتحان میکردند و در حالی که ناکام میماندند دست به خودکشی میزدند و یا حتی اوردوز میکردند. کنگره۶۰ و روش DST، بیان میکند که اعتیاد یک بیماری سه جانبه، جسم، روان و جهانبینی است و برای درمان آن، حداقل ۱۰ ماه زمان لازم است، اپیومتینکچر، بهترین دارو برای درمان اعتیاد و انواع و اقسام مواد مخدر است؛ همچنین DST بيان کرد که برای انجام درمان، دستورالعمل و پروتکل لازم است.
در دنیا، ورزشکاران زیادی بودند و هستند که مصرفکننده شدند؛ ولی مصرفکنندگانی نبودند که درمان شوند و قهرمان شوند؛ امّا در کنگره۶۰ درمانشدگانی داریم که ورزشکار و قهرمان شدهاند. اگر همه درمانشدگان در کنگره۶۰ را بررسی کنیم، میتوانیم خیلیخوب درک کنیم که متد DST، یک روش علمی است. در روش DST، نکته مهمی تحت عنوان مهندسی اعتیاد وجود دارد. انواع مهندسی در دنیا وجود دارد؛ امّا مهندسی اعتیاد نداشتیم. در مهندسی اعتیاد، سه مقوله اهمیت دارد که شامل: سازگاری، اشباع و تغذیه است که هر کدام معنای خودش را در کنگره دارد. خدا را شکر، ما هم از روزنهای که به زندگیمان تابید استفاده کردیم و به سمت آن نور آمدیم تا در کنگره بتوانیم بمانیم و درمان شویم و از علم کنگره در زندگی استفاده کنیم.

همسفر فاطمه:
برای حل هر مشکلی، ابتدا باید صورتمسئله را به درستی بشناسیم. تا زمانی که ندانیم مشکل از کجا شروع شده، نمیتوانیم راه حل درستی برای آن پیدا کنیم. آقای مهندس در سیدی سیگار و جایگزینی به ما آموزش میدهند که سیگار فقط یک عادت نیست؛ بلکه نیکوتین موجود در آن در مغز انسان عملیات جایگزینی انجام میدهد؛ به همین دلیل، کنار گذاشتن ناگهانی سیگار، راه درمان نیست؛ بلکه باید این جایگزینی به تدریج و با برنامه انجام شود تا بدن فرصت بازگشت به تعادل را داشته باشد. یکی از نکات مهم این سیدی، نقش زمان در درمان است؛ همانطور که نیکوتین به تدریج وارد بدن ما شده، باید به تدریج هم از بدن خارج شود.
در روش DST، آقای مهندس با جایگزین کردن نیکوتین دودی با نیکوتین خوراکی، راهی برای درمان سیگار ارائه کردند. اگر ریشه انسان یعنی تفکرات و باورهایش اصلاح نشود، تغییرات ظاهری به تنهایی کافی نیست. ما باید ابتدا به آگاهی و بیداری برسیم و باور کنیم چیزی که شاید زمانی برای ما آرامشبخش بوده، در واقع به جسممان آسیب میزده. درمان، فقط کنار گذاشتن سیگار نیست؛ بلکه تغییر در جسم، روان و جهانبینی است. وقتی نگاه و نگرش انسان تغییر کند، انتخابهایش هم تغییر میکند و این نکته بسیار حائز اهمیت است.
امروز که خودم این سفر را با روش DST پشت سر گذاشتهام و دیگر میلی به سیگار ندارم بهتر میتوانم مفهوم تفاوت قطع مصرف و درمان را درک کنم. انسان، گاهی به چیزی وابسته میشود که خودش هم نمیداند چر؟ا نمیتواند از آن جدا شود؟ وقتی علت وابستگی را بشناسد، دیگر با خودش نمیجنگد؛ بلکه راه درست تغییر را پیدا میکند. من فهمیدم که نباید به نتیجه نگاه کنم؛ بلکه باید مسیری را که طی میکنم هم بشناسم؛ چون ارزش رهایی زمانی مشخص میشود که انسان بداند از چه چیزی عبور کرده و چگونه به جایگاه امروز خودش رسیده است.
منبع: سیدیهای ترک و DST و سیگار و جایگزینی
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون نوزدهم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هجدهم)
ویرایش: همسفر صفورا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هجدهم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر زینب نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امام قلی خان
- تعداد بازدید از این مطلب :
164