جلسه پنجم از دوره پنجمین جلسات آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی سالار خمین با استادی مسافر رضا نگهبانی مسافر سيفالا و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه DST و تجربه من با سایر روشها در روز سهشنبه ۱۴۰۵/۰۸/۱۲ رأس ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد؛
نکته کوچکی درباره دستاوردهای آقای مهندس در ذهنم بود که میخواهم آن را بیان کنم و بعد درباره دستور جلسه روش درمان DST و روشهای دیگر صحبت کنم.
در این دو سه هفته، همه درباره دستاوردهای مهندس صحبت کردهاند. هرچقدر هم که صحبت کنیم، باز هم هر لحظه مطلبی به یاد انسان میآید که چه دستاوردی در ذهنش وجود دارد و میتواند درباره آن صحبت کند. روش درمان، روش درمان بیماریها، کتابها و وادیها، همه اینها به کنار.
اما موضوعی که به یاد من افتاد این بود که ببینید، قبل از تحویل سال، همه دعای «یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصَار» را میخوانند و از خداوند میخواهند که حال ما را به بهترین حال تبدیل کند.
اعضایی که به کنگره میآیند، چه سفر اولیهایی که گوشبهفرمان هستند، چه کسانی که وارد سفر دوم میشوند و گوشهای از خدمت را بر عهده میگیرند، چه عزیزان راهنما، ایجنت و مرزبان، همه افرادی هستند که به آن حال خوش رسیدهاند.
این دعای بسیار خوبی است: خدایا، حال خوب را نصیب ما کن. مگر ما چیزی بهتر از این میخواهیم که حالمان خوب باشد؟
شاید بعضی از ما گاهی با مشکلات اقتصادی روبهرو باشیم، ولی حالمان خوب است. اصلاً احساس تنهایی، فقر و کمبود نداریم و این فقط به واسطه همان حال خوب است.
کسانی که به کنگره میآیند، از سفر اولی که به فرمان راهنمای خود گوش میدهد تا زمانی که میخواهد رهایی بگیرد و گل رهایی را از آقای مهندس یا استاد امین دریافت کند، اگر گوشبهفرمان باشد و فرمانها را بهدرستی اجرا کند، همیشه حال خوبی خواهد داشت.
اما گاهی یک رهجو را میبینیم که یک روز در میان به کنگره میآید و نظم لازم را ندارد. روزی که میخواهد برای رهایی برود، راهنمایش میگوید باید بیشتر صبر کند و رهاییاش را به روزهای بعد موکول میکند. چرا؟ چون آن شخص کار خودش را بهدرستی انجام نداده و به آن حال خوش نرسیده است.
او هنوز نمیداند که حالا میخواهد به رهایی برسد و بعد از آن حالش بهتر شود. نمیداند چه افرادی در کنگره، مثلاً در ساختمان سیمرغ، در حال خدمت هستند. با خودش میگوید: «عجب! حالا که میخواهم بروم، چقدر باید هزینه کنم و چه اتفاقی قرار است بیفتد؟ من که رها شدهام، حالا بگذار بروم!»
یعنی نمیخواهد بهای آن حال خوب را پرداخت کند و علاقهای به این کار ندارد. علتش هم این است که خواسته خودش ضعیف بوده است.
آموزشها یکی است، راهنماها یکی هستند، مسیر یکی است و دستور جلسات هم برای همه یکسان است؛ اما برداشتی که من از یک دستور جلسه دارم، ممکن است با برداشت دیگران بسیار متفاوت باشد. مسئله این است که آیا میخواهم به آن حال خوش برسم یا نه؟
پس یکی از دستاوردهایی که آقای مهندس بهصورت رایگان در اختیار ما قرار دادهاند، انتقال حال خوب است.
خداوند هم همین را به ما میگوید؛ اگر میخواهی حالت خوب باشد، باید بهای آن را پرداخت کنی. گوشبهفرمان من باش تا حالت خوب شود.
حالا ما هم اگر گوشبهفرمان آقای مهندس باشیم و به فرمایشات ایشان، دستور جلسات، وادیها و سیدیهای آموزشی عمل کنیم و در کنگره حضور داشته باشیم، قطعاً حالمان خوب خواهد شد.
انشاءالله که همه ما به این حال خوش برسیم و بدانیم که چگونه باید آن را دریافت کنیم.
یک راهنما وقتی از اینجا بلند میشود و به تهران میرود، یا یک ایجنت و مرزبان که بخشی از کارهای خدمتی را انجام میدهد، برای این است که روزبهروز حالش بهتر شود. او خدمت میکند، چون باید زکات حال خوب خودش را بپردازد.
اگر کسی نخواهد خدمت کند، کمکم آن حال خوب از او گرفته میشود. این همان ناسپاسی است که آقای مهندس درباره آن صحبت میکنند.
«شکر نعمت، نعمتت افزون کند؛ کفر نعمت از کفت بیرون کند.»
همین است. وقتی من نخواهم بهای آن حال خوب را بپردازم، کمکم و پلهپله حالم کمی بدتر میشود، بعد بدتر میشود و در نهایت ممکن است کاملاً حالم خراب شود. آنوقت میگویم حالم خراب است.
میگویند: چرا حالت خراب است؟ چون دنبال حال خوب نرفتی و بهای آن را پرداخت نکردی.
در لژیون سردار گفته میشود کسانی که عضو لژیون سردار میشوند، شش میلیون پرداخت میکنند و با خدا معامله میکنند. آقای مهندس بارها این موضوع را مطرح کردهاند.
عزیزانی که در کنگره خدمت میکنند، چه راهنما، ایجنت و مرزبان و چه کسانی که خالصانه و عاشقانه خدمت مالی انجام میدهند، در واقع همان معامله با خدا را انجام میدهند.
کسانی که خدمت مالی میکنند و از شش میلیون، ده میلیون، صد میلیون یا حتی ششصد میلیون میگذرند و نشان دریافت میکنند، معلوم نیست در مجموع چه مبالغ بزرگی را در این مسیر پرداخت کردهاند. این همان معامله با خداست و قطعاً حال خوشی را تجربه میکنند.
هر وقت از آنها بپرسی حالت چطور است، میگویند: «حالم خیلی خوب است، خیلی خوب است.»
انشاءالله که ما هم از این بخش دستور جلسه متوجه شویم که برای رسیدن به حال خوش باید چه کاری انجام دهیم و چگونه باید بهای آن را پرداخت کنیم.
دستور جلسه روش درمان DST و روشهای دیگر
حالا درباره دستور جلسه امروز، یعنی روش DST و روشهای دیگر، صحبت میکنم.
روش DST همانطور که همه ما میدانیم، یکی از بهترین روشها برای درمان اعتیاد، درمان سیگار، درمان چاقی و درمان برخی بیماریهای صعبالعلاج است.
روش DST روش بسیار خوبی است؛ یک روش تدریجی.
یعنی چه؟
یعنی منِ رضا اگر ده یا پانزده سال مواد مصرف کرده باشم، نمیتوانم یکروزه و یکشبه، در مدت بیستویک روز، با کمخوابی و فشار به خودم، درمان شوم. اصلاً چنین چیزی امکانپذیر نیست.
میگویند آقا، راهی را که آمدهای، باید همانطور برگردی.
فرض کنید شما به تهران میروید و چهار ساعت در راه هستید. وقتی به مقصد میرسید، خسته و کوفته هستید و میگویید: دو ساعت باید بخوابم، کار دارم، خوابم میآید و خستهام.
اما اگر بخواهیم این موضوع را با روش DST مقایسه کنیم، باید بدانیم همانطور که مسیر را بهتدریج طی کردهایم، باید بهتدریج هم برگردیم.
مثلاً شما از یک ساختمان دو یا سهطبقه، با بیست یا سی پله، بالا رفتهاید. حالا باید دوباره پلهها را یکییکی، با صبر و حوصله پایین بیایید. نمیتوانید عجله کنید.
این همان روش DST است؛ بسیار ساده و راحت. یعنی راهی را که آمدهاید، باید بهتدریج برگردید.
تفاوت روش DST با روشهای دیگر
روش DST با روشهای دیگر از زمین تا آسمان تفاوت دارد.
مثلاً روش سقوط آزاد، یک روش برای خودش است. شخصی که ده سال مواد مصرف کرده، یکشبه تصمیم میگیرد که از صبح دیگر مواد مصرف نکند و همهچیز تمام شود. اما این امکانپذیر نیست.
پس آن حال خرابی، علائم خماری و مشکلاتی که به وجود میآیند، کجا میروند؟ شخص باید مدت زیادی با آنها دستوپنجه نرم کند. آیا میتواند از پس آنها بربیاید یا نه؟
یا عدهای میگویند: آقا، برو و در مدت بیستویک روز مواد را کنار بگذار. باز هم این کار به آن سادگی امکانپذیر نیست.
شخصی که برای اولین بار وارد کنگره میشود، میبیند که چقدر با احترام با او برخورد میکنند. تازهواردها را مرزبانان در آغوش میگیرند و با محبت از آنها استقبال میکنند.
شاید این شخص در هیچ جای دیگری، حتی در خانواده خودش، چنین احترامی را تجربه نکرده باشد؛ اما وقتی وارد کنگره میشود، میبیند که چگونه با زبان خوش و آرامش با او برخورد میکنند و از او پذیرایی میشود.
حالا این برخورد را مقایسه کنید با جایی که شخص را برای ترک میخوابانند و با الفاظ ناشایست، فحاشی و رفتارهای نامناسب با او برخورد میکنند؛ حتی ممکن است دستهایش را ببندند و او را داخل آب بیندازند. انگار که جنایت بزرگی انجام داده و باید با او چنین برخوردی شود.
این روش درست نیست. اینها همه تجربه شدهاند.
عزیزانی که روشهای دیگر را تجربه کردهاند، خودشان میدانند که روش DST با روشهای دیگر از زمین تا آسمان تفاوت دارد.
شخصی را میبینید که با روش سقوط آزاد، بیست سال است مواد مصرف نمیکند؛ اما وقتی با او صحبت میکنید، گاهی میگوید احساس میکنم عمرم از دست رفته است.
گاهی خسته میشود، گاهی درگیر است و گاهی به قول فرمایش آقای مهندس، یک تکانه عصبی در وجودش احساس میکند که علت آن را نمیداند.
علت آن، همان رها کردن ناگهانی مواد یا بهاصطلاح روش یابویی و سقوط آزاد است.
در پایان صحبتهایم میخواهم بگویم که روش DST با روشهای دیگر ترک اعتیاد از زمین تا آسمان تفاوت دارد.
چرا؟ چون نمونه بارز آن را با چشم خودم میبینم.
من اصلاً طاقت نداشتم حتی یک شب خماری بکشم. واقعاً برایم سخت بود. اگر یک شب خماری میکشیدم، صبح شاید با ده نفر دعوا میکردم!
فقط کافی بود مواد به من بدهند تا حالم سر جایش بیاید و بتوانم حتی با دو کلمه صحبت کنم. باید مواد مصرف میکردم تا صبحانه بخورم. باید مواد مصرف میکردم تا چای بخورم. اگر قرار بود به مسافرت برویم، باز هم اولین چیزی که به آن فکر میکردم، مواد بود.
پس بنابراین، روش درمان DST یا همان درمان تدریجی، روشی است که میتواند الگوی سایر روشها باشد.
انشاءالله که ما متوجه شویم کجا هستیم، قبلاً کجا بودیم و اکنون در چه جایگاهی قرار داریم و بتوانیم روشهای مختلف را بهدرستی تشخیص دهیم.
اگر شخصی به کنگره میآید و به او میگویند ده یا یازده ماه در سفر اول بماند، باید بداند که چرا این مدت را برای او در نظر گرفتهاند.
اگر میگویند در ادامه خدمت کن، باید بداند که چرا خدمت کردن اهمیت دارد.
همه اینها برای رسیدن به همان حال خوش است.
انشاءالله که همه ما در کنگره بتوانیم روشها را بهدرستی تشخیص دهیم و در کار، خدمت و سفر خود، سفر خوبی داشته باشیم.
نفرات برتر آزمون
.jpg)
.jpg)
نویسنده: مسافر محمد
عکاس: مسافر مرتضی
تنظیم و ارسال: مسافر عباس
- تعداد بازدید از این مطلب :
40