بنام قدرت مطلق الله
جلسه پنجم از دور دوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ایلام، با استادی مسافر بابک، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر کیومرث، با دستور جلسه «متد DST و تجربه من از سایر روشها»، در روز سهشنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۸/۱۹، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد جلسه:
خداوند منان را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این فرصت را به من داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. در ابتدا درود میفرستم به روح بزرگ جناب مهندس دژاکام؛ انسانی که یکی از بزرگترین میراثهایی که برای من بهجا گذاشت، قدرت اعتمادبهنفس و شناخت خویشتن بود.
همانطور که میدانیم، اعتیاد یک رابطه و وابستگی میان انسان و مواد مخدر است که در طول یک بازه زمانی مشخص شکل میگیرد. در این فرایند، مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد شبهافیونی طبیعی بدن میشوند و بهتدریج سیستمهای تولیدکننده و تنظیمکننده این مواد در بدن دچار اختلال میشوند. زمانی که فرد مصرفکننده بهصورت ناگهانی مصرف مواد را قطع میکند، واکنشها و اختلالات آشکار و پنهانی در جسم و روان او بروز میکند. به همین دلیل است که درمان اعتیاد، موضوعی فراتر از قطع مصرف مواد مخدر است.
بحث استفاده از مواد مخدر و وابستگی به آن، موضوعی با قدمت چند صد ساله و حتی چند هزار ساله است. در حوزه تخصصی خودم که مربوط به میراث فرهنگی است، در یکی از کاوشهای سازمان میراث فرهنگی در شهرستان درهشهر، کوزهای سفالی با نقش برجستههایی از گیاه خشخاش کشف شده که به دوره ساسانیان نسبت داده میشود. این موضوع نشان میدهد که بشر از گذشتههای دور با گیاه خشخاش آشنایی داشته و از آن برای مقاصد مختلف، از جمله مصارف درمانی و دارویی، استفاده میکرده است. البته همین گیاه در صورت استفاده نادرست میتواند زمینهساز وابستگی و اعتیاد نیز باشد.
زندهیاد جناب مهندس دژاکام در طول حدود ۱۷ سالی که با مشکل اعتیاد درگیر بودند، همواره به دنبال راهی برای رهایی از تاریکیهای اعتیاد میگشتند. ایشان روشهای مختلفی را برای ترک تجربه کردند، اما هیچکدام به درمان پایدار منتهی نشد. تا اینکه در سال ۱۳۷۵، با الهام گرفتن از ماه مبارک رمضان و الگوی روزهداری، مسیر درمان خود را آغاز کردند. ایشان پس از طی این مسیر، تحقیقات و تجربیات علمی و عملی خود را در سال ۱۳۷۶ به ثبت رساندند و حاصل این تلاشها، کشف و ارائه متد DST بود..jpg)
در نامگذاری این روش، حرف D برگرفته از نام دژاکام، حرف S مخفف Step به معنای پله یا مرحله و حرف T مخفف Time به معنای زمان است. در واقع، این سه واژه بیانگر اصول اساسی این روش هستند؛ یعنی کاهش تدریجی مواد مصرفی، بهصورت پلهای و در یک بازه زمانی مشخص. فرد برای رسیدن به درمان باید طبق برنامه و با رعایت زمانبندی تعیینشده حرکت کند.
در این روش، فرد مصرفکننده در کنگره ۶۰ پذیرفته میشود و پس از طی مراحل لازم، با استفاده از داروی مناسب، یعنی شربت اپیوم تینکچر، مسیر درمان خود را آغاز میکند. یکی از ویژگیهای مهم این روش، توجه به بازسازی و به تعادل رسیدن سیستم جسم است. زیرا یکی از دلایل شکست روشهای ترک ناموفق، بیتوجهی به عملکرد سیستمهای طبیعی بدن و همچنین وضعیت روانی فرد است.
در بسیاری از روشهای ترک، تمرکز اصلی بر قطع مصرف مواد مخدر است؛ درحالیکه ممکن است مشکلاتی مانند ناامیدی، افسردگی، انزوا و اختلالات روانی همچنان در فرد باقی بمانند. جناب مهندس دژاکام با شناخت این مشکلات، مثلث درمان را مطرح کردند که از سه ضلع جسم، روان و جهانبینی تشکیل شده است. بنابراین برای رسیدن به درمان کامل، باید هر سه ضلع مورد توجه قرار بگیرند و تنها قطع مصرف مواد نمیتواند به معنای درمان اعتیاد باشد.
در ادامه باید بگویم فردی که در مسیر درمان با متد DST قرار میگیرد، در طول این مسیر فرصت پیدا میکند تا سیستمهای جسمی و روانی خود را بهتدریج بازسازی کند و به تعادل نزدیک شود. یکی از برکات این متد، طی شدن مسیر درمان در یک بازه زمانی مشخص، معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه، با توجه به شرایط و برنامه درمانی هر فرد است.
نکته مهم این است که در کنگره ۶۰، افراد گاهی با مشکلات و بیماریهای دیگری نیز وارد مسیر درمان میشوند؛ مشکلاتی که ممکن است سالها با آنها درگیر بوده باشند. با بازسازی و بهبود عملکرد سیستمهای بدن در طول درمان، ممکن است برخی از این مشکلات نیز بهبود پیدا کنند. البته باید توجه داشت که هر بیماری شرایط و درمان تخصصی خودش را دارد و نمیتوان بهبود همه بیماریها را بهصورت قطعی به این روش نسبت داد..jpg)
افرادی نیز در کنگره حضور داشتهاند که علاوه بر اعتیاد، با بیماریهایی مانند صرع، روماتیسم و اماس درگیر بودهاند و در طول سفر درمانی خود، بهبودهایی را تجربه کردهاند. این موضوع اهمیت بازسازی سیستم جسم را نشان میدهد.
در ارتباط با سایر روشهای ترک نیز میتوان به سقوط آزاد، سمزدایی، متادوندرمانی و ترکهای خودسرانه اشاره کرد. در سقوط آزاد، فرد بهیکباره مصرف را قطع میکند و ممکن است با مشکلات جسمی و روانی روبهرو شود. در سمزدایی، بیشتر تمرکز بر خارج کردن مواد از بدن است، نه بازسازی کامل سیستمهای آسیبدیده. روشهای دارویی نیز اگرچه در شرایط خاص کاربرد دارند، بهتنهایی تضمینکننده درمان اعتیاد نیستند.
تفاوت متد DST در این است که بهجای قطع ناگهانی مصرف، کاهش تدریجی و برنامهریزیشده را دنبال میکند و همزمان به سه ضلع جسم، روان و جهانبینی توجه دارد. به نظر من، تفاوت اصلی ترک با درمان همین است؛ در ترک فقط مصرف قطع میشود، اما در درمان هدف رسیدن انسان به تعادل و بازسازی خویشتن است.
تهیه و ارسال گزارش مسافر احمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
53