اولین جلسه از دوره اول لژیون های سردار نمایندگی بجنورد به استادی مسافر یوسف ، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر کمال با دستور جلسه« D.S.T و تجربه ی من از سایر روش ها» روز سهشنبه 19 آبان ماه 1405 راس ساعت 15 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، یوسف هستم یک مسافر.از ایحنت ونگهبان جلسه سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه بنشینم و خدمت کنم.دستور جلسه، «روش DST» است. اما این متد چه ربطی به خدمت در لژیون سردار دارد؟ به یاد میآورم آنچه را از سیدیها آموزش گرفتم و در ذهنم مانده است. تنها چیزی که ما در این یازده ماه سفر به دنبال آن هستیم، «رها شدن» است؛ و تنها چیزی که ضامن رهایی ما و نگهدارنده و حافظ آن است، «خدمت» است. خدمت بگیریم و خدمت کنیم؛ یعنی خدمت، تضمینکننده رهایی است. هر کس خدمت بگیرد، مطمئن باشد که رهاییش استمرار خواهد داشت و ادامهدار خواهد بود. بهترین دلیل، همانگونه که گفتهاند، خود خدمت است.
اما آنچه ضامنِ تداوم خدمت است — یعنی باعث میشود ما در جایگاه خدمتگذاری باقی بمانیم — «بخشش» است.اگر نتوانیم ببخشیم، نمیتوانیم خدمتگذار درستی باشیم؛ باید از وقت ، انرژی، زندگی، از جیب ، از توان فکری و از آموزشهایی که یاد گرفتهایم، ببخشیم.وقتی میگویند زکات علم، انتقال علم است، یعنی آن را به اشتراک بگذاریم تا دیگران نیز از این دانش بهرهمند شوند. این همان نکتهای است که در کنگره اجرایی میشود. چهبسا بسیاری از مطالب را پیش از این در بیرون شنیده بودیم و از نظر جهان ذهنی حتی درباره درمان نیز چیزهایی به گوشمان خورده بود، اما نمیتوانستیم آنها را عملیاتی کنیم و به اجرا درآوریم. حتی درباره درمان اعتیاد به یاد دارم بسیاری میگفتند «بکش و بکش». میپرسیدم یعنی چه «بکش و بکش»؟ میگفتند مصرفت را وزن کن و بکش، باید بنشینی و مصرف کنی تا مواد خراب نشود.

بسیاری در جهان ذهنی مطرح میشد، اما کسی راهی برای عملیاتی کردن آنها بلد نبود و نمیتوانست نشانمان بدهد که «این مسیر را طی کن تا از این آتش ویرانگر نجات پیدا کنی». هر کسی نسخهای میپیچید و ما خودمان نیز راههای زیادی را رفتیم، اما نتیجهای نگرفتیم، چون مسیر درستی نبود؛ مسیری که به هدفی معقول و نتیجهای مثبت — یعنی همین رهایی و تعادل — منتهی شود، در کنگره حقیقتاً وجود نداشت. همه ی ما راههای بسیاری را امتحان کردیم: شربت تریاک، روشهای گوناگون درمان و راهکارهای دیگر؛ تا اینکه روش DST توسط جناب مهندس دژاکام کشف شد.همانطور که گفتم، خدمت ضامن این دستاورد است. خدمتی که ضامن این زحماتی است که ایشان کشیدند و این راه را کشف کردند، و ما به راحتی از این مسیر میتوانیم به درمان برسیم، مواد را مهار کنیم و از این آتش ویرانگر بیرون بیاییم.اما چگونه این دستاورد را حفظ کنیم؟ میگویند چیزی که به دست میآوری یک زحمت دارد، اما حفظ و نگهداریاش صد زحمت دارد؛ همینجا حکم میکنند که ما به دست آوردیم و بسیار ساده بود؛ همانطور که میگویند درمان اعتیاد و قطع مصرف یک روش است. بسیاری از اعضا اما برای حفظ و نگهداری آن صد زحمت لازم است. کوچکترین غفلت و کوچکترین لغزش، ممکن است دوباره در آتش خانمانسوز سقوط کنیم.از اینکه به صحبتهای من توجه کردید سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر محمد
تایپ و ویراستاری: مسافر موسی الرضا
ارسال: مسافر محمد مرزبان خبری
- تعداد بازدید از این مطلب :
42