جلسه هفتم از دوره هفتادوسوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی ابنسینا با استادی مسافر سجاد و نگهبانی مسافر نوذر و دبیری مسافرپرویز با دستورجلسه"دیاستی و تجربه من از سایر روشها"روز دوشنبه 18 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:

سلام دوستان سجاد هستم یک مسافر. فقدان بزرگ آقای مهندس را خدمت همه عزیزان ،خانواده ایشان و خانواده بزرگ کنگره شصت تسلیت عرض میکنم.ازایجنت محترم، مرزبانها و نگهبان عزیز تشکر میکنم که به من اجازه دادند این جایگاه را تجربه کنم و از همه شما عزیزان آموزش بگیرم. من در طول ۲۳ سالی که تخریب داشتم ، چندین بار اقدام به ترکهای مختلف کردم.راههای مختلفی را امتحان کردم، ولی از هیچکدام از آنها نتیجهای نگرفتم؛ چون راه، راه اشتباهی بود. بیشتر مصرف من با یکی از عموهایم بود؛ با هم مینشستیم و مصرف میکردیم. ما روزی تقریباً ۵۰ تا ۶۰ گرم تریاک مصرف میکردیم. هنوز هم با اینکه هفت ماه از رهاییام میگذرد، آن عمو باور نکرده است که من دیگر چیزی مصرف نمیکنم.

تا زمانی که سفر اول بودم، میگفت: «خب...»«من تریاک میکشم، تو هم میخوری؟» حتی حالا که چند ماه گذشته، هنوز باور نکرده است که من به رهایی رسیدهام. پسرش هم مصرفکننده است. سه چهار ماه پیش او را فرستاده بود اینجا(تهران)، به یکی از کلینیکهای ترک اعتیاد داخل تهران. نزدیک ۱۲ تا ۱۳ روز اینجا بود و حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان هم هزینه کرد.غروبها که میشد، ساعت ۷ یا ۸، یک مشت قرص به او میدادند، یک سروم برایش تزریق میکردند و چهار، پنج آمپول داخل آن میزدند. او بیهوش میشد تا فردا، حدود ساعت ۱۱ یا ۱۲ ظهر.ساعت ۱۱ یا ۱۲ که چشم باز میکرد، خماری شروع میشد و شروع میکرد به داد و بیداد. تا بعدازظهر مدام برایش قرص و شربت میآوردند.
یکی دو روز اول به همین شکل بود. من و برادرم نوبتی به او سر میزدیم. بعد از چهار پنج روز، من رفتم و دیدم. گفتم: با دکترش صحبت کردم. قرار بود یک کپسول ایمپلنت برایش بگذارد و ۲۰۰ میلیون تومان دیگر پول بگیرد. اگر این کپسول ایمپلنت را میگذاشت و او مصرف میکرد، میگفتند احتمال دارد تا حد مرگ پیش برود. با دکترش صحبت کردیم که آن کپسول را برایش نگذارد.این مطلبی که گفتم خدمت شما مقصود این بود که واقعا وقتی من میدیدم که چقد راه ها و مسیر های اشتباه را انسان ها میروند و چقدر هزینه میکنن و بدتر جسمشان را نابود میکندد در صورتی که کنگره،و علم کنگره چقد با ارزش و درست است که انقدر حساب شده و بدون اذیتی انسان ها را درمان میکند.
کنگره تمام وجود من و خانواده من است،آقای مهندس یادشان گرامی باشه واقعا برای من انسان بزرگی هستن ایشان که چقدر در مسیر کنگره زحمت کشیدن.از خانوده آقای مهندس و دکتر امین تشکر میکنم.خیلیها به اینجا آمدند و خدمت کردند؛ خدمت مالی،جانی و... تا من به رهایی برسم. وظیفه من هم این است که بعد از اینکه به رهایی رسیدم، به اینجا بیایم و از لحاظ مالی یا به هر شکلی که توانایی دارم، خدمت کنم تا افراد دیگری هم بتوانند بیایند و به رهایی برسند و چراغ اینجا روشن بماند. ممنونم که به صحبتهای من هم گوش کردید.
تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم
عکس: مرزبان خبری
نگارنده: مسافر علی لژیون بیستم
- تعداد بازدید از این مطلب :
79