English Version
This Site Is Available In English

روش DST یک روش کاهش تدریجی و پله‌ای است

روش DST یک روش کاهش تدریجی و پله‌ای است

جلسه هفتم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا به استادی راهنما همسفر زیبا، نگهبانی پهلوان همسفر آیسان و دبیری راهنما همسفر مریم با دستور جلسه‌ «روش DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه برگزار شد.


خلاصه سخنان استاد:

خوشحالم از این‌که امروز توفیق دارم روی صندلی آموزش قرار بگیرم و خدمت کنم. از تک‌تک شما سپاسگزاری می‌کنم، از نگهبان لژیون سردار، ایجنت نمایندگی و مرزبانان و شما عزیزان که به من اجازه دادید خدمتگزاری کنم تشکر می‌کنم. همچنین از تک‌تک عزیزانی که امروز وقت گذاشتند و در لژیون سردار حضور پیدا کردند، سپاسگزارم و به عزیزانی که امروز به‌عنوان مهمان حضور دارند خیرمقدم می‌گویم. ان‌شاءالله در ادامه، به لژیون سردار قدم بگذارند.

همان‌طور که مطلع هستید، دستور جلسه روش DST و تجربه من از سایر روش‌ها است. ما در اینجا روش درمان و ترک اعتیاد به روش‌های قبل از روش DST را با هم مقایسه می‌کنیم. در روش‌های علمی گذشته، بزرگان علم پزشکی همگی عقیده داشتند که درمان اعتیاد کار دشواری نیست و می‌توانیم ظرف مدت شش ماه آن را درمان کنیم؛ اما همان‌طور که می‌دانیم هنوز آن شش ماه فرا نرسیده است و همچنان در علم پزشکی اعتیاد درمان ندارد. تفکر بعدی، تفکر آقای خلخالی بود که ایشان هم اشد مجازات را برای تک‌تک مصرف‌کنندگان در نظر گرفتند؛ اما آن روش هم به سرانجام نرسید. تفکر بعدی، تفکر جزیره بود. در این روش مصرف‌کنندگانی را که یکی دو بار برگشت می‌خوردند جمع می‌کردند و در یک جزیره دوردست بدون آب و غذا رها می‌کردند به‌ طوری‌ که هیچ‌چیزی در دسترس آن‌ها نبود و بدنشان کرم می‌زد. این روش هم به نتیجه نرسید. بعد از آن ماجرای قرچک ورامین و زندانی کردن مطرح شد. هرکسی را که در خیابان بود دستگیر، زندانی و مجازات می‌کردند، سپس طرح  والعادیات یک، دو و سه هم به همین شکل بود. بعد از آن قرص‌های فشار خون و دیفنوکسیلات که از طریق قشر خود مصرف‌کنندگان وارد داستان درمان اعتیاد شد.

بعد از تمام این‌ روش‌ها می‌توانیم بگوییم که قصدشان درمان اعتیاد بود؛ اما چرا به نتیجه نمی‌رسیدند؟! چون اساس و پایه کارشان علمی نبود. هر کسی که مدرک لیسانس، فوق‌لیسانس و دکترا داشت، می‌خواست اعتیاد را درمان کند و یا هرکسی که مدرکی در مورد روان‌شناسی، حقوق یا جامعه‌شناسی داشت، قصد داشت اعتیاد را درمان کند. از طرف دیگر در محله‌ها و سطح شهر، قصاب‌ها و بقال‌ها و عطارها هم می‌خواستند اعتیاد را درمان کنند؛ اما هیچ مرجع علمی وجود نداشت و هیچ پزشک متخصص اعتیادی نبود که در این زمینه تخصص داشته باشد. مرحله دیگری که در ادامه این مراحل قرار داشت، پروژه نالتروکسان و نالوکسان یا همان سم‌زدایی و UROD یا URD بود؛ یعنی سم‌زدایی‌های سریع و فوق‌سریع.

از یک طرف در جامعه می‌گفتند اعتیاد درمان ندارد و فرد باید این بیماری را تا آخر عمرش یدک بکشد و از طرفی دیگر می‌گفتند فوق‌سریع؛ یعنی ما طی یک روز یا بیست‌وچهار ساعت با UROD و طی چهار ساعت با URD درمان می‌کنیم. این موضوع تناقض بسیار بزرگی در سطح جامعه به وجود آورد. در ادامه متادون وارد بازار شد که آقای مهندس فرمودند: من از متادون حمایت کردم، چون بهتر از روش‌های دیگر بود. یک گروه برای این کار آمدند که از جمله آن‌ها معتادان خودیار و گروه NA بودند که روششان روشی منطقی و عقلایی نبود. بنا به فرمایش آقای مهندس، یک شیر پاک‌ خورده‌ای آمد و گفت: من آمپولی تزریق می‌کنم که واقعاً درمان دارد؛ ولی در ادامه نه‌ تنها اعتیاد به تریاک و شیره و مواد سنتی درمان نشد؛ بلکه افراد تزریقی هم شدند و در نهایت به روش DST رسیدیم. روش DST یک روش کاهش تدریجی و پله‌ای است. اتفاقی که در روش DST افتاد چه بود؟

اتفاقی که در این روش رخ می‌دهد، این بود که روش DST می‌گوید ما باید اول سیستم ایکس را بشناسیم. سیستم ایکس، سیستم تولیدکننده مخدرهای طبیعی بدن، واسطه‌های شیمیایی، ناقل‌های عصبی در فضای سیناپسی و غدد درون‌ریز و برون‌ریز است. آقای مهندس سیستم ایکس را برای ما باز کردند و در مورد سیستم ضد ایکس و آنتی‌ایکس توضیح دادند؛ یعنی مخدرهایی که سیستم را از حالت طبیعی خارج می‌کنند. آقای مهندس در این روش دو فرضیه مطرح کردند. فرضیه اول این بود که هر ماده مخدری با خود همان ماده مخدر درمان می‌شود و در فرضیه دوم به این نتیجه رسیدند که تریاک و شربت تریاک می‌تواند بهترین، کامل‌ترین، سالم‌ترین، ارزان‌ترین و در دسترس‌ترین دارو برای کلیه مواد مخدر باشد.

همچنین پدیده سازگاری را برای ما معرفی کردند. هنگامی‌که فردی یک نوع ماده مصرف می‌کند، مثلاً شیره، شیشه، آمفتامین یا هروئین، اگر بخواهیم با شربت OT معادل‌سازی کنیم مدتی به بدنش جواب نمی‌دهد. باید صبر کنیم تا پدیده سازگاری که بین بیست تا شصت روز طول می‌کشد، اتفاق بیفتد. خود روش DST نیز مخفف کلمات مشخصی است که آقای مهندس برای ما توضیح دادند. D به معنای دژاکام و ضریب کاهش و افزایش است که ۰/۸ می‌باشد. S مخفف کلمه Step به معنای پله‌های درمان است که بیست‌ویک‌ روزه است و T به معنای مدت‌ زمان و طول درمان است که ده ماه می‌باشد و زیر ده ماه نداریم.

آقای مهندس فرمودند: برای درمان پروتکل و دستورالعمل لازم است و باید بدانیم هر ماده‌ای چه پروتکلی دارد. فرد مصرف‌کننده‌ای که با مصرف تریاک به کنگره وارد می‌شود، مشکل خاصی ندارد و معادل‌سازی می‌کنیم. هر گرم تریاک معادل ۹ سی‌سی شربت تریاک است و شربت تریاک بسیار خالص‌تر از خود مواد مخدر است. یعنی مقدار مصرف را پیدا می‌کنیم و در عدد ۸ ضرب می‌کنیم و با پله‌های بیست‌ویک‌ روزه صبر می‌کنیم. در ادامه با ضریب ۰/۸ تیپر می‌کنیم تا به ۰/۳ یک وعده در روز برسد و در نهایت فرد به قطع مصرف می‌رسد. اگر فردی با مصرف هروئین و آمفتامین به کنگره وارد شود، چگونه باید درمان شود؟ آقای مهندس فرمودند: فردی که شیشه مصرف می‌کند، زمانی‌که وارد کنگره می‌شود، ابتدا از ضریب افزایش استفاده کنیم. چرا باید به سقف برسانیم؟ به این دلیل که پدیده سازگاری در بدن شخص اتفاق بیفتد و جایگزینی انجام شود.

پروتکل هروئین در ابتدا و در گذشته به این شکل بود که روزانه ۳ سی‌سی در هر وعده ۱ سی‌سی مصرف شود؛ اما در ادامه متوجه شدند که جواب نمی‌دهد و تغییراتی در آن به وجود آوردند. به این صورت که با ۲، ۲/۵ و ۳ شروع می‌شد و در ادامه به تشخیص راهنما، به پله سقف که ۱۳/۵ و ۱۶/۵ بود، می‌رسید و بعد شروع به تیپر می‌کرد. این برنامه افزایش است؛ اما برنامه کاهش، زمانی‌که به سقف می‌رسند، برای انواع و اقسام مواد مخدر یکسان است. با ضریب ۰/۸ باید تیپر انجام شود تا مقدار مصرف به ۰/۳ یک وعده برسد و این قانون ثابت است.

نشانه‌هایی وجود دارد که باعث می‌شود متوجه شویم حال مصرف‌کننده خوب است، خوابش درست می‌شود، چهره‌اش حالت طبیعی پیدا می‌کند، سفیدی چشم‌ها که زرد شده بود به حالت طبیعی و سفیدی برمی‌گردد علائم قبلی را دیگر ندارد و کبودی دور چشم‌ها از بین می‌رود. در سیستم کنگره۶۰ و روش DST، شربت OT به‌ تنهایی کافی نبود؛ چراکه باید زبان بدن را نیز شناخت. در روش‌های دیگر چرا به نتیجه نمی‌رسیدند؟! به این دلیل که زبان بدن را نمی‌دانستند و می‌خواستند با زور، تازیانه، زندانی کردن، شلاق‌درمانی، آب‌درمانی و روش‌های دیگر اعتیاد را درمان کنند؛ اما این اتفاق نمی‌افتاد.

من در سایت، لژیون پزشکان را که دیدم نکته‌ای برایم جالب بود این بود که آقای مهندس فرمودند: روش تدریجی و سنتی فقط مختص کنگره نیست؛ بلکه روشی است که از ابتدا وجود داشته و با آن درمان می‌کردند. در ادامه آقای مهندس فرمودند: درست است که این روش از قبل وجود داشته، ولی در آن زمان فرد مصرف‌کننده مواد مصرفی خود ر همراه با آب داخل بطری می‌ریخت. صبح یک قاشق می‌خورد و یک قاشق آب اضافه می‌کرد؛ یعنی در اینجا یک تیپر اتفاق می‌افتاد. ظهر هم همین کار را انجام می‌داد و یک کاهش اتفاق می‌افتاد و شب نیز این کار را تکرار می‌کرد. همین موضوع باعث می‌شد که ظرف مدت کوتاهی، طی دو ماه کاملاً تیپر کنند و مواد را قطع کنند؛ ولی این روش جواب‌گو نبود، چون در این دو ماه به سیستم فرصت داده نمی‌شد که خودش را بازسازی کند.

ما در کنگره تیپر را انجام می‌دهیم با این تفاوت که داروی ما شربت تریاک است و با استفاده از ضریب ۰/۸ و بیست‌ویک روز صبر می‌کنیم و بعد دوباره پله را کاهش می‌دهیم. چرا بیست‌ویک روز؟ آقای مهندس فرمودند: من پله‌ها را برای خودم پانزده روز حساب می‌کردم؛ ولی در ادامه متوجه شدم که طی بیست‌ویک روز، متابولیسم بدن و شرایط بدن کاملاً برای تیپر آماده می‌شود. در درمان DST سه اصل اساسی در نظر گرفته می‌شود: داروی مناسب، مقدار مناسب و زمان مناسب؛ اما DST فقط مختص اعتیاد نبود. همان‌طور که در جریان هستیم، چهار نوع سرطان، روماتیسم مفصلی و بیماری ام‌اس توسط این روش و با این دارو درمان شدند.

آقای مهندس طبق تجربه به این موارد رسیدند؛ ولی برای اثبات حرفشان لازم بود آن را علمی کنند. برای تحقیقات پزشکی از مرحله حیوانی شروع کردند و با همسفران هم این کار را آغاز کردند. مقاله‌هایشان در مدتی که خودشان پیگیر بودند، اکسپت شد و مورد پذیرش قرار گرفت و به چاپ رسید. مثلث درمان سه مؤلفه دارد: جسم، روان و جهان‌بینی. درمان با روش DST با استفاده از شربت تریاک و در مدت‌زمان ده ماه انجام می‌شود. هنوز در علم پزشکی از این موضوع حیرت‌زده هستند که چگونه درمان در کنگره اتفاق افتاده است. تجربه من از روش‌های دیگر برای درمان اعتیاد این است که خدا را شکر می‌کنم که ما از روش‌های دیگر برای درمان اعتیاد استفاده نکردیم. تنها تجربه من ترک به روش سقوط آزاد بود که مسافر من هرچند وقت یک‌بار سقوط آزاد می‌رفت؛ ولی هر زمان می‌خواست این کار را انجام بدهد، می‌گفت من نمی‌خواهم ترک کنم فقط می‌خواهم استراحت کنم و شاید چند وقت دیگر دوباره مصرف کنم.

مدت‌زمانی که ترک به روش سقوط آزاد را انجام داد، چهار ماه بود و بعد دوباره مصرف را شروع کرد. مورد دیگر، برادرشان بود که دو شب به جلسات NA رفتند و دیگر ادامه ندادند. می‌گفتند مگر ما معتادیم؟! آنجا جای معتادها است و حال آن‌ها بسیار خراب است. آن‌ها هنوز باور نداشتند که مصرف‌کننده هستند. تجربه سوم من این است که شاید قبلاً هم گفته باشم، ما به حج عمره رفتیم تا خانه خدا دستشان را بگیرد؛ چون برادرشان رفته بود و ایشان با روش سقوط آزاد ترک کرده بودند. چند هفته‌ای از سقوط آزادشان گذشته بود که به حج رفتند و خماری را در آنجا گذراندند.

ایشان تصور می‌کردند که خوب شدن حالشان به‌خاطر اتفاقی بوده که در آنجا برایشان رخ داده. تعریف می‌کردند که در خواب دیده‌اند در هتل هستند و شخصی مقدار زیادی تریاک به ایشان داده است. در خواب آن را مصرف کرده و بعد از آن، حالشان کاملاً خوب شده است. به همین دلیل به ما می‌گفتند: شما هم به آنجا بروید، شاید برای شما هم چنین اتفاقی بیفتد. آنجا جایگاه حضرت زهرا تست؛ دو رکعت نماز بخوانید. ما هم از روی ناآگاهی رفتیم و خیلی تلاش کردیم و آن دو رکعت نماز را خواندیم و برگشتیم. یک هفته تا ده روز بعد، دوباره مسافر من شروع به مصرف کردند و سقف روی سر من خراب شد. در ادامه هم توفیق پیدا کردیم وارد کنگره شویم. خدا را شکر می‌کنم که این مسیر برای من باز شد و آمدیم و  موفق و درمان شدیم. ان‌شاءالله اگر عزیزی هست که در این مسیر پشت در مانده است، راه برایش باز شود.

تایپیست: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نجمه (لژیون پانزدهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .