سیزدهمین جلسه از دوره هجدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰، نمایندگی قائمشهر، روزهای سه شنبه به استادی مسافر حمید، نگهبانی موقت مسافر احمد و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش ها» در تاریخ 19 آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، حمید هستم، مسافر.
در ابتدای مشارکتم، از آقای رحیم، راهنمای محترم لژیون سوم، تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه بنشینم، خدمت کنم و از تجربه حضور در این جایگاه آموزش بگیرم.
با عرض سلام و درود به روح پرفتوح مهندس دژاکام که این بستر را برای آموزش منِ مصرفکننده، تا رسیدن به رهایی، فراهم نمودند.
من در بدو ورودم به کنگره، با آقای حمیدرضا، راهنمای محترم تازهواردین، برخورد کردم. در همان روز اول با ایشان بحث و جدل داشتم. ایشان به من میگفتند: «شما با حستان راهنمایتان را انتخاب کنید.» من هم میگفتم: «تمام حسهای من بسته است و حسی برای انتخاب ندارم. وقتی راهنمایی را نمیشناسم، چگونه میتوانم او را انتخاب کنم؟»
از آقای حمیدرضا میخواستم که حتماً راهنمایی را به من پیشنهاد بدهند، اما ایشان قبول نمیکردند و میگفتند این کار خلاف قانون کنگره است. در نهایت، با حسم آقای اسحاقعلی، راهنمای محترم لژیون ششم، را انتخاب کردم.
در این مدت آموزش، ایشان عشق را برای من به شکل تازهای تفسیر کردند. همچنین از راهنمای ویلیام خودم، آقای محمود عموزاد، بسیار سپاسگزارم که درسهای زیادی به من آموختند.
استادم، آقای اسحاقعلی، در کنگره آموزشهای زیادی به من دادند. از جمله:
اول اینکه تمام موانع و دردهایی را که در مسیر کنگره با آنها روبهرو میشوم، بهای رسیدن به رهایی خودم بدانم و بپذیرم که باید این بها پرداخت شود.
دوم اینکه برای زمانی که در کنگره حضور دارم ارزش قائل باشم و همیشه زودتر در کنگره حاضر شوم.
و سوم اینکه آرزوی اول من در این سفر باید رسیدن به رهایی باشد.
در مسیر سفر اول، افکار منفی بسیاری به سراغم میآمد؛ اما به مرور زمان و با بالاتر رفتن سطح داناییام، به کمک آموزههای کنگره توانستم بر این افکار غلبه کنم، نیروهای تخریبی و بازدارنده را کنار بزنم و به سفرم ادامه دهم تا به رهایی برسم.

اکنون خداوند را شاکرم که تحت آموزشهای کنگره هستم و هم صور آشکار و هم صور پنهانم به کمک این آموزشها در صراط مستقیم قرار گرفتهاند.
من در کنگره یاد گرفتهام که اگر بر قطار دانایی کنگره بنشینم، در طول سفر فراز و نشیبهای زیادی را طی خواهم کرد و تجربهها و آموزشهای ارزشمندی به دست خواهم آورد.
من در گذشته ترکهای زیادی داشتم؛ اما این انرژی بالای راهنمای بزرگوارم بود که با وجود تمام موانعی که نیروهای منفی در مسیر سفرم ایجاد میکردند، مرا در مسیر کنگره نگه داشت. این تفاوت بزرگ کنگره با روشهای دیگر است.
این انتقال انرژی آنقدر ارزشمند است که میتوانم آموزشهای کنگره را در زندگی و رفتارم در بیرون از کنگره نیز کاربردی کنم. من چنین شیرینی و لذتی را برای اولین بار در زندگیام تجربه کردم. این همان شیرینی روش DST است که تفاوت فاحشی با روشهای دیگر دارد و من معجزه بنیان کنگره ۶۰ را در ابداع این روش دیدم.
من در کنگره آموختم که چگونه بهتدریج و با مصرف مواد مخدر، در جهل، ناآگاهی و تاریکی و ظلمت فرو رفته بودم و چگونه با حضور در کنگره و طی کردن پلهها، آرامآرام از دنیای تاریکی خارج شدم و در نور و رهایی غرق شدم.
سرانجام توانستم کلید شهر وجودیام را که روزی مواد مخدر از من گرفته بود، دوباره خودم به دست بگیرم.
ممنونم که با سکوت زیبایتان به مشارکتم گوش دادید.
تایپ: مسافر عباسعلی، لژیون دوم
عکس: مسافر عباس، لژیون ششم
ارسال: مسافر امید، لژیون سوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
109