جلسه ششم از دوره چهل و دوم لژیون شماره 11 ویلیام وایت شعبه سلمان فارسی به استادی و نگهبانی راهنمای محترم مسافر علیرضا با دستور جلسه «D.S.T و تجربه من از سایر روشها» روز سهشنبه مورخ 17 آبانماه 1405 راس ساعت 15:30 آغاز بکار نمود.
.jpg)
سخنان استاد:
خداوند را شکر میکنم که بار دیگر این فرصت را در اختیار ما قرار داد تا دور هم جمع شویم، از تجربیات یکدیگر استفاده کنیم و جلسه پرباری داشته باشیم. دستور جلسه امروز، روش D.S.T و تجربه من از سایر روشهاست. در این روزها که به بزرگداشت و گرامیداشت آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای ایشان اختصاص دارد، هرچقدر درباره این روش صحبت کنیم، باز هم کم گفتهایم. روش D.S.T از سه بخش تشکیل شده است: D به معنای دژاکام، بنیانگذار این روش؛ S به معنای پلههای ۲۱روزه؛ و T به معنای زمان درمان که حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه است. این روش حاصل سالها تجربه و تفکر آقای مهندس دژاکام است و برای درمان اعتیاد به مواد مخدر، سیگار و همچنین کاهش و افزایش وزن مورد استفاده قرار گرفته است. برای درک بهتر درمان سیگار، ابتدا باید بدانیم چرا انسان به نیکوتین وابسته میشود. در بدن ما سیستمهایی وجود دارند که مواد موردنیاز برای حفظ تعادل را تولید میکنند. در آموزشهای کنگره ۶۰ از این مجموعه با عنوان سیستم ایکس یاد میشود. با مصرف مواد بیرونی، بهتدریج جایگزینی اتفاق میافتد و بدن به دریافت آن مواد وابسته میشود. در مورد سیگار نیز نیکوتین بیرونی جایگزین نیکوتین موردنیاز بدن میشود و با قطع ناگهانی مصرف، فرد احساس کمبود و ناراحتی میکند. روش D.S.T با شناخت این موضوع، راهی تدریجی برای درمان در نظر گرفته است. در درمان سیگار، آدامس نیکوتیندار جایگزین نیکوتین دودی میشود و مقدار آن طبق برنامه و در پلههای ۲۱روزه کاهش
پیدا میکند. این کار به بدن فرصت میدهد تا بهتدریج خود را با شرایط جدید سازگار کند. در روش D.S.T، کاهش مصرف بهصورت مرحلهای انجام میشود تا بدن فرصت بازسازی داشته باشد. در آموزشهای کنگره، پلههای ۲۱روزه و کاهش یکپنجم از مقدار دارو بر اساس تجربه و روند سازگاری بدن تعریف شدهاند. هدف این نیست که فرد با زور و فشار مصرف را کنار بگذارد، بلکه باید به جسم فرصت داده شود تا بهتدریج به تعادل برسد. در کنگره ۶۰، مثلث درمان شامل جسم، روان و جهانبینی است. مصرف سیگار هر سه ضلع را تحت تأثیر قرار میدهد. در طول دوره درمان ۱۰ تا ۱۱ماهه، جسم فرصت بازسازی پیدا میکند، روان به تعادل نزدیک میشود و جهانبینی نیز با حضور در جلسات، استفاده از سیدیها و نوشتارهای آموزشی تغییر میکند. نکته مهم این است که سیگار فقط یک وابستگی جسمی نیست، بلکه یک عادت رفتاری هم در کنار آن وجود دارد. پیش از درمان، وقتی ناراحت یا عصبی میشدیم، اولین چیزی که به ذهنمان میرسید مصرف سیگار بود. به ما القا شده بود که سیگار حالمان را بهتر میکند؛ اما در کنگره یاد میگیریم که برای روبهرو شدن با مشکلات، راههای دیگری هم وجود دارد. میتوانیم کتاب بخوانیم، آموزش بگیریم و بهجای رفتارهای گذشته، انتخابهای درستی داشته باشیم.
آقای مهندس دژاکام با سالها تجربه و تحقیق، روشی را پایهگذاری کردند که افراد بسیاری از آن بهرهمند شدهاند. شاید از نبود حضور فیزیکی ایشان احساس دلتنگی کنیم، اما تفکر و آموزشهایشان همچنان در کنگره جاری است و ما میتوانیم از این میراث ارزشمند استفاده کنیم. من خودم ۱۴ سال است که سیگار مصرف نمیکنم. زمانی با مصرف یک نخ سیگار هم قدر زندگی و داشتههایم را نمیدانستم؛ اما امروز بهواسطه آموزشهای کنگره، نگاهم به زندگی و انسانها تغییر کرده است. حالا برای هر کسی که حتی یک نکته به من آموزش بدهد، ارزش و احترام قائلم. به نظر من، بزرگترین دستاورد کنگره ۶۰ فقط درمان اعتیاد یا سیگار نیست، بلکه آموزش درست زندگی کردن است. ما انسانهای بدی نبودیم؛ فقط راه را بلد نبودیم و گم شده بودیم. کنگره ۶۰ به ما کمک کرد تا مسیر را پیدا کنیم و خودمان را بهتر بشناسیم. من و همه کسانی که با این روش به درمان رسیدهایم، تا ابد قدردان کنگره ۶۰، آقای مهندس دژاکام و خانواده ایشان هستیم که عمر و زندگی خود را صرف فراهم کردن این بستر برای دیگران کردهاند. امیدوارم همه ما قدر این فرصت را بدانیم و بتوانیم آموزشها و ارزشهای کنگره ۶۰ را بهدرستی به آیندگان منتقل کنیم.

نگارش: مسافر علی لژیون 16، مسافر حسین لژیون 21، مسافر داوود لژیون 8، مسافر نیما لژیون 18
ویراستار: مسافر علی لژیون 5
از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان
- تعداد بازدید از این مطلب :
240