در سیدی خوشبختی آقای مهندس فرمودند: برای فهم کلام، باید کلام را به صورت تصویر در ذهن بسازیم و به عمل برسانیم و انسان میتواند افکار و تصاویر درونی خود را به وسیله صوت به دیگران منتقل کند. گاهی انسان دقیقاً نمیتواند، تصویر ذهنی خودش را به صورت کلام به دیگران منتقل کند و ممکن است مخاطب، کلام را به درستی متوجه نشده باشد و دچار سوء تفاهم شود. بنابراین یک جمله میتواند برداشت متفاوت بین دو فرد داشته باشد. برداشت هر انسان، به طرز تفکرش بستگی دارد. انسانی که تفکر منفی دارد، یک جمله را ممکن است به تمسخر بگیرد؛ اما یک فرد مثبتنگر همان جمله را با لحن دوستانه درک میکند و به خودش نمیگیرد. به گفته راهنمایم که میفرمایند: ما یک زبان داریم که میتوانیم با این زبان، دوستی و نشاط بین افراد برقرار کنیم و یا باعث به وجود آوردن قهر و کینه بین افراد شویم. آقای مهندس میفرماید: در ارتباط با دیگران فقط واژهها اهمیت ندارد؛ بلکه لحن صدا، زبان بدن، حرکت، چهره و نگاه نیز در انتقال مفهوم نقش دارد. برای مثال ممکن است فردی سخنی به مخاطبی بگوید؛ اما لحن صدا، حرکات، چهره و نگاه او با سخن یکی نباشد. با این حال مخاطب مفهوم را به درستی متوجه نمیشود. در ارتباط با دیگران بهتر است اشاره مستقیم به فردی نداشته باشیم و از کلمات مثل یا مثلاً استفاده نکنیم تا سوءتفاهم ایجاد نشود. هر چند اصل موضوع با مثال زدن فرق دارد. گاهی ممکن است بخشی از سخن حذف شود و معنی آن تغییر کند. این کار باعث میشود، سوءتفاهم پیش بیاید؛ پس بنابراین باید از ابزارهای دانایی که تفکر و تعقل نام دارند، استفاده کرد و هر مطلبی را بدون بررسی نپذیرفت. باید به مخاطب اجازه گوش دادن به کلام را بدهیم تا خود با تفکر و تعقل بپذیرد. انسان کامل نیز تا زمانیکه از او پرسشی نشده باشد، بیدلیل وارد توضیح نمیشود. ابتدا تفکر کرده و سپس به اندازه لازم سخن میگوید. این موضوع نشان دهنده اهمیت تعادل در کلام است. در جهان مادی تمامی قوانین، بر پایه عقل و منطق است و اگر چنین نباشد نمیتواند برای همیشه پایدار بماند. ماندگاری هر چیز به پایه عقلانی و منطقی آن وابسته است. کلام خداوند نیز به دلیل برخورداری از معنا و حقیقت در طول زمان ماندگار شده است. انسانها برای رسیدن به مقصد درست باید بهترین راه را انتخاب کنند که این مسیر، صراط مستقیم است. هر اقدامی که انجام دهیم، نتیجه آن را دریافت خواهیم کرد؛ اگر در مسیر درست حرکت کنیم، به جایگاه واقعی خود نزدیک میشویم؛ اما در این مسیر همواره باید تفکر، تعقل و شناخت صحیح داشته باشیم. به نظر من این سیدی به ارتباط رودررو اشاره میکند؛ اما در ارتباط مجازی ما باید بعد از هر مطلبی با استفاده از علامتهایی مثل «.؟!؛،:» که از طرف فضای مجازی در اختیار ما قرار دارد، استفاده کنیم تا مفهوم کلاممان را به درستی منتقل کنیم.
نویسنده: همسفر یاسمین رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
ارسال: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون چهاردهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی فردوسی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
129