انسان برای رسیدن به تکامل باید یاد بگیرد که همیشه خواستههای خودش را ملاک قرار ندهد و بتواند حقیقت را بپذیرد؛ حتی اگر با میل و خواستهاش هماهنگ نباشد؛ زیرا گاهی آنچه ما دوست داریم، لزوماً به صلاح و مصلحت ما نیست. یکی از نکات مهم برای من، پذیرفتن مسئولیت زندگی است. به جای اینکه همیشه منتظر تغییر دیگران یا بهتر شدن شرایط باشیم، باید تغییر را از خودمان شروع کنیم. وقتی مسئولیت انتخابها و رفتارهای خود را میپذیریم، دیگر بهانهای برای حرکت نکردن نداریم و منتظر نمیمانیم تا دیگران راه را برایمان هموار کنند.
موضوع دیگری که برای من جالب بود، تشبیه انسان به درخت خرماست. درخت خرما حتی در شرایط سخت و با کمترین امکانات میتواند رشد کند و میوه به بار بیاورد. این موضوع به من یادآوری میکند که سختیها همیشه نشانه توقف نیستند؛ گاهی انسان در شرایط دشوار، تواناییهایی را در وجود خود کشف میکند که شاید در شرایط عادی هرگز متوجه آنها نشود. نکته مهم دیگر، نقش دوران نوجوانی و تربیت در شکلگیری شخصیت انسان است. در این دوران، شخصیت و نگرش انسان شکل میگیرد و خواستههای نفس جهت پیدا میکنند.
بنابراین آموزش، تجربه، یادگیری مسئولیتپذیری و قرار گرفتن در مسیر درست، میتواند تأثیر عمیقی بر آینده انسان داشته باشد. هیچ انسانی محکوم نیست تا همیشه در شرایط و اشتباهات گذشته خود باقی بماند. همانطور که یک درخت میتواند دوباره جوانه بزند و میوه بدهد، انسان هم میتواند با پذیرش اشتباهات، عبور از آسیبها و حرکت در مسیر آموزش، دوباره رشد کند. مهم این است که بهجای تسلیم شدن در برابر شرایط، مسئولیت تغییر را بپذیرم و برای بهتر شدن تلاش کنم.
منبع: سیدی تینیجر
نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر منیژه ( لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا، رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان
- تعداد بازدید از این مطلب :
148