English Version
This Site Is Available In English

فهم بخششی بسیار عظیم است

فهم بخششی بسیار عظیم است

جلسه هفتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کاسپین قزوین به استادی پهلوان همسفر خدیجه، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از ایجنت، نگهبان، دبیر و خزانه‌دار لژیون سردار بابت دعوت آن‌ها ممنون هستم. ابتدا سپاسگزار خداوند هستم و بعد از مهندس حسین دژاکام (بنیان کنگر۶۰)، خانواده پرمهر ایشان و تمام خدمتگزاران صادق و راستین جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ سپاسگزارم. خوشحالم که امروز در نمایندگی کاسپین و کنار شما هستم و در این جایگاه خدمت می‌کنم.

دستور جلسه امروز «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است. DST یعنی ذره‌ذره، کم‌کم و پله‌‌پله، همه ما در کنگره۶۰ به این نتیجه رسیدیم کهDST فقط برای درمان‌اعتیاد نیست؛ بلکه این روش در تمام مسائل و مراحل زندگی به ما کمک می‌کند تا ذره‌ذره از آن مشکل و مسئله سربلند بیرون بیاییم.

در کنگره۶۰ با روش DST و دارو OT مسافرها به درمان می‌رسند و جسم و صورآشکار خود را به سلامتی می‌رسانند. صورپنهان نیز داروی درمان دارد و آن هم فایل‌های‌ صوتی است که ذره‌ذره در هر هفته به روح و روان ما تزریق می‌شود. جهان‌بینی و آموزش‌های دست‌‌نیافتنی مهندس حسین دژاکام بسیار ساده در اختیار ما قرار می‌گیرند و باعث رشد ما می‌شوند. همه این اتفاق‌ها در سفر اول برای ما پیش می‌آید.

وقتی من به‌عنوان سفر اولی وارد کنگره۶۰ می‌شوم اولین چیزی که در اینجا برای من مهم است، این است که مسافر من به درمان برسد و حال خودم خوب شود. وقتی مسافر به درمان و رهایی می‌رسد سپس حرکت شروع می‌شود. در سفر دوم برای حرکت کردن؛ باید به انسان‌هایی بخشنده تبدیل شویم، یعنی اگر کسی می‌خواهد قدمی بردارد و برای رشد درون خودش حرکتی کند تا تزکیه و پالایش در درون او اتفاق بیفتد؛ باید بخشیدن را بلد باشد، این بخشش فقط مالی نیست و این نیست که همه چیز را مادی ببینیم.

در سفر اول همیشه می‌گفتم من خوب شوم، من رشد کنم، من آموزش ببینم؛ ولی در سفر دوم از من بودن، عبور می‌کنم و حرکت من به‌عنوان یک سفر دومی بستگی به دیگران دارد که چطور می‌توانم به آن‌ها کمک کنم تا خودم رشد کنم؟ یک راهنما چرا راهنما می‌شود؟ چرا مهندس حسین دژاکام جایگاه راهنمایی را بسیار ارزشمند می‌داند؟ چون راهنما از همه چیز خود می‌گذرد تا یک شخص به رهایی برسد، این بالاترین خدمت، بخشش و گذشت برای یک انسان است.

حالا اگر کسی نمی‌تواند راهنما شود وارد مسیر خدمت مالی می‌شود، فرقی نمی‌کند در خدمت کردن باید راه‌بین باشیم و این صورپنهان یک خدمت است که نشان می‌دهد آیا من صادقانه خدمت و حرکت می‌کنم یا نه؟ روزی که حال من خوب است؛ باید مطمئن باشم قدم‌هایم را درست برداشتم. 

لژیون سردار در سفر دوم بسیار مهم است. بعضی‌ها‌ سخت می‌گیرند، فکر می‌کنند در لژیون سردار حتماً باید مبلغ بالایی پرداخت کنند یا قدم بزرگی بردارند؛ ولی ما در بخشش هم یاد گرفتیم از روش DST استفاده کنیم. من بار اول سردار و بعد دنور شدم، سپس خداوند اجازه داد و به کمک مهندس حسین دژاکام شال پهلوانی را دریافت کردم. همه چیز ذره‌ذره برای ما اتفاق می‌افتد؛ اگر ذره‌ذره اتفاق نیفتد غیر طبیعی است؛ شاید آن لحظه مبلغ خیلی بالایی اعلام می‌کنم؛ ولی وقتی توان پرداخت آن را نداشته باشم و ظرفیت بخشش در من به وجود نیامده باشد، شاید آنجا جا بزنم و به صور‌پنهان خود آسیب وارد کنم.

گفتیم در سفر دوم باید حرکت کنیم وقتی من حرکت و خدمت می‌کنم، رشد در من ایجاد می‌شود و نیروهای بازدارنده من نیز رشد می‌کنند، هر قدر قوی‌تر می‌شوم نیروهای بازدارنده من نیز قوی‌تر می‌شوند. چه چیزی باعث می‌شود که بتوانم این نیروها را به راستی و درستی کنترل و سرکوب کنم، درست حرکت کنم و محکم‌تر قدم بردارم؟ اینکه در لژیون سردار شرکت کنم با هر مبلغی که می‌شود، فرقی نمی‌کند هر کسی با هر توانی که دارد. دکتر امین دژاکام (جانشین بنیان کنگره۶۰) در جایی گفت: «اگر هر کسی با بالاترین توان خودش در لژیون سردار شرکت کند، پهلوان زندگی خودش است نیازی به شال و نشان هم ندارد.» من در کنگره۶۰ یاد گرفتم خود را با دیگری مقایسه نکنم و هر قدر در توان من است در این جشن و لژیون سردار شرکت می‌کنم نه به خاطر نظر یا توجه دیگران، بلکه به خاطر خود و رشد خودم، به‌خاطر هم‌دردهایی که هنوز پا به کنگره۶۰ نگذاشتند، به‌خاطر خانواده‌هایی که هنوز در تاریکی دست و پا می‌زنند و در عاجزترین حالت خودشان هستند.

اگر من بدانم در مسیر خدمت هر قدمی که برمی‌دارم از نگهبان نظم گرفته تا ایجنت، همه برای رهایی یک انسان است، فرقی هم نمی‌کند که در کدام مرحله از خدمت باشم مهم صادقانه و بی‌‌منت بخشیدن، رسیدن به فهم بخشش و ایجاد ظرفیت بخشش در خود من است.

مهندس حسین دژاکام و دکتر امین دژاکام می‌گویند: «وقتی چیزی را می‌بخشی؛ باید دردت بگیرد.» یعنی من باید صد خود را برای این لژیون بگذارم.

در پیام لژیون سردار نوشته است: «تا خداوند به که رخصت دهد» جایگاه‌ها به همین سادگی، روزی من و امثال من نمی‌شوند؛ باید اذن خداوند باشد تا من در جایگاه سرداری و دنوری خدمت کنم و روزی می‌رسد که خداوند می‌خواهد از طریق دستان تو گره از کار بنده‌ای باز کند، آن روز اگر قدم برداری و از ترس خود عبور کنی و شجاعت داشته باشی که مرز بسیار کوچکی بین آن‌ها است، تو بردی.

چرا همه ما به مهندس حسین دژاکام بسیار عشق و محبت داریم؟ من در هیچ نمایندگی تسلیت نگفتم؛ چون می‌دانم ایشان همیشه زنده هستند، شخصی که بسیاری از انسان‌ها را احیا کرده است، همیشه در همه لحظات خوب ما حی و حاضر است. چرا بسیار به او عشق می‌ورزیم و ایشان را صادقانه دوست داریم؟ چون مهندس حسین دژاکام بخشنده بود. روش DST، داروی OT، روش تغذیه سالم، درمان سیگار و درمان بیماری‌های لاعلاج را به ما بخشید، هزاران مقاله که دیگر کشورها می‌خو‌اهند تا این مقاله‌ها را در کشورشان داشته باشند و استفاده کنند را به ما بخشید که همه اعضای کنگره۶۰ راحت به آن دسترسی داشته باشیم، از آن استفاده کنیم و در مسیر روشنایی باشیم. فهم بخشش بسیار عظیم است؛ اگر بخواهم در مورد خودم صحبت کنم، همیشه به این نتیجه رسیدم که انسان وقتی وارد کنگره۶۰ می‌شود دردمندترین و عاجزترین است؛ اما در ادامه هم خود، هم زندگی و هم ثروت او رشد می‌کند.

کنگره۶۰ نیازی به من و امثال من ندارد، روزی که برای رهایی رفته بودم خانمی را دیدم که کنار مهندس حسین دژاکام زانو زده بود و اشک‌هایش می‌ریخت، فکر کردم برگه رهایی او را امضا نمی‌کند، بعد فهمیدم برای اجازه پهلوانی آمده بود و چون خانه شخصی نداشت، ایشان قبول نمی‌کرد و او اشک می‌ریخت، درخواست می‌کرد تا او اجازه دهد در جایگاه پهلوانی خدمت کند در آن روز من شال نداشتم؛ ولی این صحنه بسیار در من تاثیرگذار بود. عاشق اشک‌های او شدم و ایمان آوردم که کنگره۶۰ همان جایی است که در آن رشد می‌کنم و به آرامش و آسایشی که همیشه آرزوی آن را داشتم، می‌رسم.

کنگره۶۰ به کار خودش ادامه می‌دهد، افراد بسیاری بیرون از اینجا هستند که دوست دارند در جایگاه‌های حتی بالاتر از پهلوانی خدمت کنند؛ ولی اجازه داده نمی‌شود، پس اگر من قدمی برمی‌دارم برای رشد، تکامل و ارتقا خودم است.

در آخر هم بگویم پرداختی‌های خود را دست کم نگیریم، همه ما از کم شروع کردیم؛ اگر کسی در جایگاه‌های بالاتر قرار دارد، بدانید ذره‌ذره شروع کرده است. ظرفیت را عاشقانه درون خود به وجود آوریم، مال و ثروت خود را افزایش دهیم و عاقلانه و حسابگرانه در لژیون سردار شرکت کنیم. مهم وفای به عهد است، وقتی تعهد می‌دهم به آن عمل کنم، چه ۶ میلیون و چه ۶۰۰ میلیون فرقی ندارد. همان کسی هم که سر وقت ۶ میلیون پرداخت می‌کند تمام خودش را گذاشته است نیازی به شال و انگشتر ندارد.

پیام پهلوانی مهندس حسین دژاکام را می‌خوانم که برای من بسیار زیبا است، این پیام را در ابتدای قرآن‌، برای پهلوان‌ها می‌نویسند، هر وقت که خانه می‌روم آن را باز می‌کنم و می‌بوسم، پیام بسیار پاک و زلالی است: «پهلوان آن است که در غم و شادی دیگران شریک باشد و در سختی‌های زندگی و گذر آن‌ها از گذرگاه‌های سخت به یاری آن‌ها بشتابد و هیچگاه در صراط‌مستقیم یاد خداوند را فراموش نکند.» در هر شرایطی حتی با یک لبخند و یک انرژی کوچک که به سفر اولی می‌دهیم، می‌توانیم پهلوان خودمان باشیم.

ان‌شاءالله که امسال گلریزان پرباری داشته باشیم، آموزشی برای خودتان داشته باشید و ظرف‌هایی را که قرار است با آن خیر و برکت را به خانه‌هایتان ببرید، بزرگ‌تر بردارید. لژیون سردار جوری است که وقتی یک قدم به سمت آن می‌روی هزاران قدم سمت تو می‌آید و تا وقتی انجامش ندهیم این اتفاق درون ما و زندگی ما نمی‌افتد. ان‌شاءالله که امسال قدم‌های خود را محکم‌تر، استوارتر و بزرگ‌تر برداریم و همه از ترس‌های خود به شجاعت هدایت شویم.

تایپیست: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون هشتم)
ارسال‌: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاسپین قزوین 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .