روش DST روشی است که بنیانگذار کنگره ۶۰، مهندس دژاکام، خود، آن را تجربه کرده و با عبور از مسیر درمان، به دیگران معرفی کرده است. به همین دلیل، این روش برای من تنها یک نظریه یا مجموعهای از مطالب علمی نیست، بلکه حاصل تجربهای واقعی است که در طول زمان به یک سند عملی و قابلاجرا تبدیل شده است.
زمانی که در اوایل ورودم به کنگره، رهجوها و مسافرانی را میدیدم که به رهایی رسیده و زندگی تازهای را آغاز کرده بودند، باور کردن این موضوع برایم دشوار بود؛ اما آنچه میدیدم عین واقعیت بود. افرادی که روزی درگیر تاریکیهای اعتیاد بودند، امروز با آرامش، امید و عزتنفس در مسیر زندگی قدم برمیداشتند. این تغییر برای من بسیار تأثیرگذار بود و نشان میداد که درمان اعتیاد، اگر با شناخت، آگاهی و روش صحیح همراه باشد، امکانپذیر است.
به اعتقاد آقای مهندس، یکی از دلایل انتخاب سفر دهماهه یا بیشتر این بود که همانطور که مصرف بیرویه و طولانیمدت مواد مخدر بهتدریج تعادل جسم و روان انسان را بر هم میزند، برای بازسازی و رسیدن به تعادل نیز به زمان نیاز است. با ابتکار و تجربه آقای مهندس، روش DST بهگونهای طراحی شد که جسم فرصت پیدا کند بهتدریج خود را بازسازی کند، بیوشیمی بدن به تعادل نزدیک شود و سیستم تولید مواد شبهافیونی طبیعی بدن فرصت بازیابی عملکرد خود را داشته باشد.
به نظر من، یکی از نکات بسیار مهم در این روش، توجه به زمان و تدریجی بودن درمان است. همانطور که نمیتوان انتظار داشت تخریبی که طی سالها به وجود آمده، یکشبه از بین برود، بازسازی نیز نیازمند صبر، نظم و حرکت درست است. این موضوع به ما یاد میدهد که در زندگی برای رسیدن به تعادل و آرامش، باید مسیر را بشناسیم و بهجای عجله کردن، قدمبهقدم حرکت کنیم.
از طرفی، تأسیس کنگره ۶۰ تنها به معنای ارائه یک روش درمانی برای مصرفکنندگان نبود، بلکه دریچهای تازه به سوی زندگی برای انسانهای بسیاری باز کرد. کنگره باعث شد افرادی که در بیغولهها و شرایط دشوار زندگی میکردند، فرصت بازگشت به جامعه را پیدا کنند، از تحقیر و قضاوت دیگران فاصله بگیرند و دوباره عزتنفس و جایگاه انسانی خود را به دست آورند.
این تغییر فقط مختص مسافران نیست؛ همسفران نیز در این مسیر با مسائل سخت، نگرانیها و فشارهای روحی فراوانی روبهرو بودهاند. کنگره به همسفران هم فرصت داد تا آموزش ببینند، نگاه خود را تغییر دهند و بهجای تحمل صرف مشکلات، مسیر شناخت و آگاهی را طی کنند.
من فکر میکنم یکی از بزرگترین دستاوردهای کنگره ۶۰ این است که به انسانها یادآوری میکند هیچکس نباید به دلیل گذشتهاش برای همیشه محکوم به ماندن در تاریکی باشد. اگر راه درست را پیدا کند، آموزش بگیرد و با صبر و حرکت تدریجی پیش برود، میتواند دوباره زندگی را از نو بسازد.
در نهایت، آنچه برای من ارزشمند است، این است که کنگره فقط راه رهایی از اعتیاد را نشان نمیدهد، بلکه راه درست زندگی کردن، مسئولیتپذیری، شناخت خود و رسیدن به تعادل را نیز آموزش میدهد. این همان چیزی است که ارزش و ماندگاری این حرکت بزرگ را نشان میدهد.
نویسنده: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
رابط خبری: هسمفر بهاره رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
36