جلسه سیزدهم از دوره دوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یزد به استادی راهنما پهلوان همسفر اسماء، نگهبانی همسفر فرزانه و دبیری همسفر فریده با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» روز دوشنبه 18آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpeg)
خلاصه سخنان استاد:
از خداوند سپاسگزارم که نعمت بندگی و خدمت به خلق را نصیب من کرد تا بتوانم در این زمان در خدمت شما عزیزان باشم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر میکنم که این بستر را فراهم کردند که ما بتوانیم به حیات و زندگی دوباره برگردیم؛ همچنین از ایجنت، مرزبانان، نگهبان جلسه و تمامی خدمتگزاران این نمایندگی کمال تشکر را دارم. خیلی خوشحالم که امروز در نمایندگی یزد در خدمت شما عزیزان هستم. نمایندگی شما حس خیلی خوبی دارد؛ پیوند محبت میان اعضای کنگره باعث میشود در هر شعبهای که حضور پیدا میکنیم، احساس غربت نداشته باشیم؛ گویی همه ما آشنایان ناآشنا هستیم. آقای مهندس برای ما میراثی را از خودشان بهجا گذاشتند که بسیار عظیم است و صحبت در مورد دستاوردها و میراث ایشان زمان بسیار زیادی میبرد و مثل چراغی است که هرگز خاموش نخواهد شد.
دستور جلسه امروز «DST و تجربه من از سایر روشها» است. ما در کنگره دستور جلسات متعددی داریم که دریافت و برداشت هر یک از ما از این دستور جلسات میتواند متفاوت باشد. برخی از دستور جلسات از اهمیت خاصی برخوردارند؛ مانند: صورتمسئله اعتیاد، سیستم ایکس و روش DST. این موضوعات از مباحث مهم و پایهای کنگره۶۰ هستند که اگر هر مسافر و همسفری بر آنها آگاهی پیدا کند شک و تردیدش در مورد درمان اعتیاد از بین رفته و تبدیل به یقین میشود درنتیجه نگاه آنها به کنگره به شکل دیگری میشود. آقای مهندس میفرمایند: «درمان اعتیاد مثل این میماند که یک انسان کور در انبار کاه بهدنبال سوزن بگردد.» یعنی درمان اعتیاد در دنیا اینقدر غیرباور بود؛ اما دلیل آن چه بود؟ دلیلش این بود که از ابتدا در دنیا برای اعتیاد، پایه و اساس علمی در نظر گرفته نشده بود و این مسئله آنطور که باید جدی گرفته نمیشد و هر کس راهحلی را پیشنهاد میداد. اگر فایل صوتی «ترک و DST» را گوش داده باشید، متوجه میشوید که چه روشهایی را برای مبارزه با اعتیاد از گذشته تا امروز بهکار بردهاند و هیچکدام از آنها فایدهای نداشتند و با ترک، اعتیاد و تخریبهای زیادی به بار آمد.
موفقیت آقای مهندس در روش DST و درمان اعتیاد این بود که به اعتیاد نگاه جدیدی کردند و تعاریف درستی را ارائه دادند. آقای مهندس میفرمایند: «وقتی گفتیم اعتیاد یک بیماری است، بهدنبال درمان آن رفتیم؛ آیا به نظر شما بیماری را میشود ترک کرد؟ اگر یک بیمار قلبی بتواند بیماری خودش را ترک کند، پس یک مصرفکننده هم میتواند اعتیادش را ترک کند»؛ بنابراین بیماری قابل ترک نیست؛ بلکه باید درمان شود. استفاده از واژهها و تعاریف درستی مثل بیمار، بیماری و جایگزینی مزمن بود که باعث شد آقای مهندس متد DST مبتنی بر زبان بدن را کشف کنند؛ چراکه وقتی زبان بدن را فهمیدند خیلی از مسائل حل شدند و DST هر لحظه باعث شد که اتفاقها و درمانهای بیشتری انجام شود.
امسال این فرصت را داشتم به نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد در تهران شرکت کنم خیلی تجربه خوبی بود. در آنجا غرفههای متعددی برای ترک اعتیاد از جمله غرفههای مربوط به قرص B2 و بوپرنورفین، داروهای گیاهی و انجمنهای مختلف با نامهای متفاوت بودند؛ البته غرفه درمان اعتیاد از همه شلوغتر بود. با خودم فکر میکردم؛ چرا با وجود کنگره و این روش اصولی و صحیح برای درمان اعتیاد هنوز این روشهای نادرست وجود دارد؟ به این نتیجه رسیدم که هنوز انسانهای بسیاری هستند که از صورتمسئله اعتیاد آگاهی ندارند و نمیدانند اعتیاد چیست و همین ناآگاهی میتواند چه آسیبهایی به انسانها وارد کند.
ما اعضای کنگره۶۰ اگر بیرون از کنگره به کسی بگوییم که اعتیاد درمان دارد قبول یا باور نمیکند؛ چراکه روشهای غلط بسیار زیادی را تجربه کرده و از درمان قطعی ناامید شده است. اگر بخواهم از تجربه شخصی خودم بگویم قبل از کنگره خیلی ناامید بودم؛ زیرا افراد خیلی زیادی را میدیدم که با روشهای رایج آن زمان از جمله روش دوغی، کمپ و داروهای گیاهی ترک کرده بودند؛ اما پس از مدت کوتاهی دوباره به مصرف مواد باز میگشتند. با خودم فکر میکردم که اگر مسافر من امروز مصرف میکند، به این دلیل است که راه درمانی برای او وجود ندارد و من باید تا پایان عمر با این مسئله کنار بیایم. یک روز مسافرم به من گفت: بیا با هم به یک سفر خارجی برویم. به او گفتم: با این شرایط که اصلاً امکانپذیر نیست. اما او گفت: بیا با هم برویم، شاید این بهانهای شود تا من اعتیاد را کنار بگذارم. و اینطور شد که ما به یک مسافرت خارجی رفتیم بهترین هتل و امکانات را گرفتیم. مسافرم طی دو هفته با روش شبه سقوطآزاد اقدام به ترک کرد. در هفته سوم نیز برای این که مشکلی پیش نیاید، صبر کردیم و پس از گذشت آن هفته راهی سفر شدیم.
در آنجا با وجود اینکه تمام امکانات برای ما فراهم بود و از از هر نظر شرایط عالی به نظر میرسید؛ واقعاً هیچ لذتی از سفر نمیبردیم؛ چراکه حال مسافرم خوب نبود و من این موضوع را بهخوبی احساس میکردم. این حال نامساعد در چهرهاش نمایان بود. او خیلی کمحرف و بیحوصله شده بود. همانطور که آقای مهندس میفرمایند: «وقتی حال شما خوب نباشد، بهترین لحظات زندگی و بهترین چیزها به چشم شما نمیآید.» برای ما دقیقاً همینگونه بود. پس از بازگشت، سردردهای وحشتناکی به سراغ مسافرم آمد و همین مسئله بهانهای برای بازگشت دوباره او به مصرف مواد شد. بعد از آن هم مسافرم دیگر اقدامی برای ترک نکرد تا اینکه با کنگره آشنا شدیم. خیلی زود ایمان و باور نسبت به کنگره در ما شکل گرفت و متوجه شدیم که قرار است اتفاق بزرگی بیفتد. رهاییها و تولدهایی که در کنگره میدیدیم همه خبر از سلامتی میداد. آقای مهندس میفرمایند: «اگر میخواهید ارزش کسی یا چیزی را بدانید، باید بدانیم که اگر آن چیز را نداشته باشیم چه اتفاقی میافتد.» امروز با خودم فکر میکنم اگر روش DST وجود نداشت هرکدام از ما، زندگی و فرزندانم کجا بودیم. به فرموده دکتر امین؛ اگر از هر۱۰هزار نفر تنها یک نفر راه درمان را پیدا کرده باشد، هنوز افراد بسیاری هستند که نمیدانند DST چیست و چه اندازه به این روش درمان نیاز دارند.
ما در کنگره حضور داریم؛ اما تنها حضور در یک مکان کافی نیست. باید از امکانات و شرایطی که در اختیارمان قرار داده شده است استفاده کنیم و حرکت لازم را انجام بدهیم. حرکت به آن معنی است که آموزشها را عملی کنیم. آقای مهندس، استاد و الگوی راستین من، همواره بهدنبال راهی بودهاند تا بتوانند تاثیرگذار باشند؛ بنابراین من نیز امروز باید دنبال راهی برای اثرگذاری باشم. این اثرگذاری میتواند از طریق خدمتکردن از جمله خدمت مالی انجام شود. خدمت مالی که من انجام میدهم عضویت در لژیون سردار است و جایگاه سردار، دنور و پهلوان شدن و همه اینها باعث میشود که اگر روزی یک نفر در آن سوی دنیا به درمان رسید، بدانم که من در این اتفاق سهمی داشتهام در زیرساختی که گسترش پیدا کرده و شعبی که منتشر شدهاند، من هم در صور آشکار و هم در صور پنهان نقش داشتهام.
این تفکر که میتوانم اثرگذار باشم خیلی حس خوبی به من میدهد. کاری که آقای مهندس در کنگره انجام دادند، کاشتن بذر محبت در دل تکتک ما بود و این اتفاق در کنگره خیلی زیبا است که ما نمیتوانیم نسبت به درد دیگران بیتفاوت باشیم. ما میتوانیم بذر محبت را پرورش دهیم و با قدرت بیشتری به انسانها کمک کنیم. این دستور جلسه در زمانی برگزار میشود که ما هنوز گلریزان امسال را برگزار نکردهایم و این دستور جلسه میخواهد ما را به عقب برگرداند یادمان بیاورد که کجا بودیم و کجا قرار داشتیم و چه روشهایی را رفتیم و به درمان نرسیدیم. همه اتفاقات خوب زندگیمان در کنگره افتاد و اگر امروز اینجا حضور داریم و انرژی و آموزش میگیریم، همه را مدیون روش DST هستیم و انشاءالله که بتوانیم در عمل قدردان باشیم.
.jpeg)
اهداء حکم قهرمانی به اعضای تیمهای ورزشی

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر حسین
تایپیست: راهنمای تازهواردین همسفر هاجر
عکاس: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
231